ம.பொ.சி., நேசமணி.. தாய் தமிழகம் மீட்டெடுத்த எல்லைகள்- தீரம் மிக்க வரலாறு!

நவம்பர் 1 – தமிழக வரலாற்றில் ஒரு பொன்னாள். மொழிவாரி மாநிலப் பிரிவினையின்போது, தங்கள் தாய்நிலத்தை மீட்டெடுக்க தமிழக மக்கள் நடத்திய தீரம் மிக்க போராட்டங்களின் நினைவுகளைச் சுமந்து நிற்கும் நாள் இது. விடுதலை இந்தியாவின் வரைபடம் வரையறுக்கப்பட்டபோது, ஒவ்வொரு மொழிக்கும் ஒரு மாநிலம் என்ற கோரிக்கை வலுப்பெற்றது. ஆனால், தமிழகத்தின் எல்லைகள் எவை என்பதைத் தீர்மானிப்பதில், வடக்கிலும், தெற்கிலும், மேற்கிலும் கடும் போராட்டங்கள் வெடித்தன. ம.பொ.சி., மார்ஷல் நேசமணி போன்ற எண்ணற்ற தலைவர்களின் தியாகமும், மக்களின் அசைக்க முடியாத உறுதியும் இல்லையெனில், இன்றைய தமிழகத்தின் நிலப்பரப்பு வேறாக இருந்திருக்கும்.

மொழிவழி மாநிலப் பிரிவினையின் பின்னணி

இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்தபோது, நிர்வாக வசதிக்காக ஆங்கிலேயரால் உருவாக்கப்பட்ட மாகாணங்கள் மொழிவாரியாகப் பிரிக்கப்பட வேண்டும் என்ற குரல் ஓங்கி ஒலித்தது. 1920-களிலேயே மகாத்மா காந்தி மொழிவழி மாநில காங்கிரசு அமைப்புகளை உருவாக்க ஊக்குவித்தார். தமிழகத்தில் தந்தை பெரியார், 1938-இல் நடைபெற்ற இந்தி திணிப்பு எதிர்ப்பு மாநாட்டில் “தமிழ்நாடு தமிழருக்கே” என்ற முழக்கத்தை முன்வைத்து, தமிழர் தாயகத்திற்கான முதல் விதையை விதைத்தார். பின்னர், 1946-ஆம் ஆண்டு காங்கிரசின் தேர்தல் அறிக்கை, மொழிவழி மாநிலம் அமைப்பதற்கு உறுதியளித்தது, போராட்டங்களுக்கு உத்வேகம் அளித்தது.

வடக்கெல்லைப் போராட்டங்கள்: சென்னை முதல் திருத்தணி வரை

வடக்கில் ஆந்திராவுடன் தமிழகம் தனது எல்லையைப் பகிர்ந்து கொண்டது. மொழிவாரியாக ஆந்திரா தனி மாநிலம் கோரியபோது, சென்னை தங்கள் தலைநகராக இருக்க வேண்டும் என்று ‘மதராஸ் மனதே’ (சென்னை நமதே) என்ற முழக்கத்துடன் கோரிக்கை வைத்தனர். 1952-இல் பொட்டி ஸ்ரீராமுலு சென்னைக்காக உண்ணாவிரதம் இருந்து உயிர் நீத்தது போராட்டங்களுக்கு மேலும் தீவிரம் சேர்த்தது. இந்த ஆபத்தான சூழலில், ம.பொ. சிவஞானம் (ம.பொ.சி.) தலைமையிலான தமிழரசுக் கழகம், சென்னை தமிழ்நாட்டின் தலைநகராக மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக நின்றது. சென்னை மாநகராட்சியில் தீர்மானம் நிறைவேற்றி, சென்னை தமிழகத்திற்கே உரியது என்பதை நிலைநாட்டினார்.

சித்தூர் மாவட்டம் முழுவதும் ஆந்திராவிற்குச் சென்றபோது, திருத்தணி, பள்ளிப்பட்டு, ஓசூர் போன்ற தமிழ்ப் பகுதிகளை மீட்டெடுக்க ம.பொ.சி. “மாலவன் குன்றம் போனால் என்ன, வேலவன் குன்றமாவது எங்களுக்கு வேண்டும்” என்று முழக்கமிட்டு போராட்டங்களை நடத்தினார். 1957-இல் அமைக்கப்பட்ட படாஸ்கர் எல்லை ஆணையம், திருத்தணி வட்டத்தில் 290 கிராமங்கள் உட்பட 417 சதுர மைல் நிலப்பரப்பை தமிழகத்துடன் சேர ஆணையிட்டது. இதன் விளைவாக, திருத்தணி, ஓசூர் போன்ற பகுதிகள் தாய் தமிழகத்துடன் இணைந்தன.

தெற்கு எல்லைப் போராட்டங்கள்: குமரி முதல் செங்கோட்டை வரை

திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தில் இருந்த தோவாளை, அகஸ்தீஸ்வரம், கல்குளம், விளவங்கோடு, செங்கோட்டை, தேவிகுளம், பீர்மேடு போன்ற தமிழ் பேசும் பகுதிகள் மலையாள மொழியால் அடக்கப்பட்டன. மலையாளம் அலுவல் மொழியாக திணிக்கப்பட்டு, தமிழ் கல்வி மறுக்கப்பட்டதால், தமிழர்கள் கடும் இன்னல்களைச் சந்தித்தனர். இந்தப் பகுதிகளைத் தமிழகத்துடன் இணைக்கக் கோரி, 1945-இல் வழக்கறிஞர் சாம் நத்தானியேல் தலைமையில் நாகர்கோவிலில் “திருவாங்கூர் தமிழர் காங்கிரஸ்” தொடங்கப்பட்டது. அது பின்னர் “திருவாங்கூர் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ்” எனப் பெயர் மாற்றப்பட்டது.

இந்தத் தெற்கெல்லைப் போராட்டங்களுக்கு மார்ஷல் நேசமணி தலைமை தாங்கினார். அவரது அசைக்க முடியாத தலைமையின் கீழ், கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தைத் தமிழ்நாட்டுடன் இணைப்பதற்கான இயக்கம் வீறுகொண்டு எழுந்தது. 1954 ஆகஸ்ட் 11 அன்று, செங்கோட்டை, விளவங்கோடு, கல்குளம், தோவாளை, அகஸ்தீஸ்வரம் பகுதிகளை மீட்க நடந்த போராட்டத்தில் காவல்துறையினரின் துப்பாக்கிச் சூட்டில் 11 தமிழர்கள் தங்கள் இன்னுயிரை ஈந்தனர். இந்தத் தியாகம் போராட்டத்திற்கு வலு சேர்த்தது. இறுதியாக, அன்றைய திருவிதாங்கூர்-கொச்சி முதல்வர் மனம்பள்ளி கோவிந்தமேனன் மற்றும் காமராஜர் பேச்சுவார்த்தைக்குப் பிறகு, கன்னியாகுமரி மற்றும் செங்கோட்டை பகுதிகள் நவம்பர் 1, 1956 அன்று தாய் தமிழகத்துடன் இணைந்தன.

மேற்கு எல்லைப் பகுதிகள்: இழந்த நிலங்களும், மீட்கப்பட்ட நினைவுகளும்

கர்நாடகத்துடன் எல்லைப் பிரிவினையின்போது, தமிழகம் கொள்ளேகால், பெங்களூரு, கோலார் போன்ற சில முக்கியப் பகுதிகளை இழந்தது. எனினும், இந்தப் போராட்டங்கள், தமிழ்ப் பகுதிகளை முடிந்தவரை மீட்டெடுப்பதில் பெரும் பங்காற்றின.

தியாகச் சுடர்கள்: போராட்டக் களத்தின் தலைவர்கள்

• ம.பொ. சிவஞானம் (ம.பொ.சி.): வடக்கெல்லைப் போராட்டத்தின் பிதாமகன். சென்னை தமிழ்நாட்டிற்கே என்பதை நிலைநாட்டியவர்.
• மார்ஷல் நேசமணி: தெற்கெல்லைப் போராட்டத்தின் அசைக்க முடியாத தலைவர், கன்னியாகுமரியை மீட்டெடுத்த சிற்பி.
• காமராஜர்: அன்றைய தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவராக, எல்லைச் சிக்கல்களுக்காக “தமிழ்நாடு எல்லைக்குழு” அமைத்தவர். சென்னையை பொதுத் தலைநகராக்கும் நேருவின் திட்டத்தை எதிர்த்தவர்.
• முத்துரங்க முதலியார்: காமராஜர் அமைத்த எல்லைக்குழுவின் தலைவர்.
• கே. விநாயகம், மங்கலங்கிழார்: வடக்கெல்லைப் போராட்டத்தில் ம.பொ.சி.யுடன் இணைந்து செயல்பட்டவர்கள்.
• சாம் நத்தானியேல், பி.எஸ். மணி, தாணுலிங்க நாடார், குஞ்சன் நாடார், பொன்னப்ப நாடார், சிதம்பரநாதன் நாடார், அப்துல் ரசாக், காந்திராமன்: தெற்கெல்லைப் போராட்டத்தில் முக்கியப் பங்காற்றியவர்கள்.
• தியாகி சுந்தரலிங்கனார்: “தமிழ்நாடு” எனப் பெயர் சூட்டக் கோரி 77 நாட்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்து உயிர் நீத்தவர்.
• தந்தை பெரியார், அறிஞர் அண்ணா, ஜீவானந்தம், கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை போன்ற பல ஆளுமைகளும் இந்த மொழிவழி மாநிலக் கோரிக்கைகளையும் போராட்டங்களையும் ஆதரித்தனர்.

தமிழக அரசின் பங்களிப்பு மற்றும் அறிவிப்புகள்

• ராஜாஜி அரசு: அன்றைய சென்னை மாகாண முதல்வர் ராஜாஜி, சென்னையை ஆந்திராவுக்கும் தமிழகத்திற்கும் பொதுத் தலைநகரமாக அறிவிக்கும் நேருவின் திட்டத்தை எதிர்த்து, தேவைப்பட்டால் பதவி விலகத் தயாராக இருப்பதாக அறிவித்தார்.
• காமராஜர் அரசு: தமிழ்நாடு எல்லைக்குழுவை அமைத்து, மொழிவாரி மாநிலப் பிரிவினையின்போது தமிழகத்தின் உரிமைகளை நிலைநாட்ட உதவினார்.
• அண்ணா அரசு: நீண்டகால கோரிக்கையான “சென்னை மாகாணத்திற்கு தமிழ்நாடு” என்ற பெயரை 1968-இல் சூட்டி, தமிழக மக்களின் கனவை நனவாக்கினார்.
• மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டம் (1956): நவம்பர் 1, 1956 அன்று மொழிவாரி மாநிலங்கள் பிரிக்கப்பட்டு, கேரளா, கர்நாடகா, ஆந்திரா பிரிந்த பின், இன்றைய “மெட்ராஸ் ஸ்டேட்” உருவானது. கன்னியாகுமரி மாவட்டம் தாய் தமிழகத்துடன் இணைந்த இந்த நவம்பர் 1 ஆம் தேதி, குமரி மாவட்டத்திற்கு ஆண்டுதோறும் உள்ளூர் விடுமுறையாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

தமிழக எல்லை மீட்புப் போராட்டங்கள், வெறும் நிலப்பரப்புக்கான சண்டைகள் மட்டுமல்ல. அது மொழி, கலாச்சாரம், அடையாளம் ஆகியவற்றைப் பாதுகாக்க தமிழ் இனம் நடத்திய மாபெரும் தியாகப் போர். இந்த வரலாறு, எதிர்கால சந்ததியினர் தங்கள் தாய்மண்ணின் சிறப்பையும், அதை மீட்டெடுக்க தங்கள் முன்னோர்கள் சிந்திய வியர்வையையும், ரத்தத்தையும் நினைவுகூரும் ஒரு பாடமாக என்றும் நிலைத்திருக்கும்.