இந்தியாவில் ஒருமுறை மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டு சிகிச்சை பெறுவதற்கான சராசரிச் செலவு ₹34,064 ஆக உயர்ந்துள்ளது. இது நகர்ப்புறங்களில் ₹38,688 ஆகவும், ஊரகப் பகுதிகளில் ₹31,484 ஆகவும் உள்ளது.
சமீபத்தில் தேசிய புள்ளியியல் அலுவலகம் (NSO) வெளியிட்டுள்ள 2025-26-ஆம் ஆண்டிற்கான “இந்தியாவின் ஆரோக்கியம் மற்றும் மருத்துவச் செலவுகள்” குறித்த அறிக்கை, சாதாரண இந்தியக் குடும்பங்களின் பொருளாதார நிலை குறித்த ஒரு கசப்பான உண்மையை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியுள்ளது. காப்பீடு மற்றும் அரசுத் திட்டங்கள் அதிகரித்திருப்பதாகக் கூறப்பட்டாலும், இப்போதும் ஒரு நடுத்தரக் குடும்பத்தின் சேமிப்பை மருத்துவச் செலவுகள் எப்படிச் சூறையாடுகின்றன என்பதுதான் இணையவாசிகள் மத்தியில் விவாதப் பொருளாகியுள்ளது.
இந்த அறிக்கையின் முக்கியத் தரவுகளை இங்கே அலசுவோம்.
அரசு vs தனியார் மருத்துவமனைகள்: மலைக்கும் மடுவுக்கும் உள்ள வித்தியாசம்
அரசு மருத்துவமனைகளில் சிகிச்சை பெறுபவர்கள் பெரும்பாலும் இலவசச் சேவையைப் பெற்றாலும், தனியார் மருத்துவமனைகளின் கட்டணம் நடுத்தரக் குடும்பங்களை நிலைகுலையச் செய்கிறது.
| மருத்துவ நிறுவனத்தின் வகை | சராசரிச் செலவு (₹) | சராசரி நடுத்தரச் செலவு – Median (₹) |
| அரசு மருத்துவமனைகள் | ₹6,631 | ₹1,100 |
| தனியார் மருத்துவமனைகள் | ₹50,508 | ₹24,000 |
| தொண்டு நிறுவன மருத்துவமனைகள் | ₹39,530 | ₹10,000 |
மேலே உள்ள அட்டவணையைப் பார்த்தால், ஒரு தனியார் மருத்துவமனையின் கட்டணம் அரசு மருத்துவமனையை விட சுமார் 7.5 மடங்கு அதிகமாக இருப்பது தெளிவாகிறது.
‘அவுட்-ஆஃப்-பாக்கெட்’ (Out-Of-Pocket) செலவு என்றால் என்ன?
மருத்துவக் காப்பீடு அல்லது அரசுத் திட்டங்களின் உதவியின்றி, ஒரு நபர் தனது சொந்த சேமிப்பிலிருந்து நேரடியாகச் செலவு செய்வதையே Out-Of-Pocket (OOP) செலவு என்கிறோம்.
தற்போதைய தரவுகளின்படி, இந்தியாவில் மொத்த மருத்துவச் செலவில் சுமார் 39.4% முதல் 48% வரை மக்கள் தங்கள் சொந்தப் பணத்திலிருந்தே செலவிடுகின்றனர். இது வளர்ந்த நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது மிக அதிகம்.
பேரழிவு தரும் மருத்துவச் செலவுகள் (Catastrophic Health Expenditure)
NSO அறிக்கையின்படி, இந்தியாவில் சுமார் 18% குடும்பங்கள் ‘பேரழிவு தரும் மருத்துவச் செலவுகளை’ எதிர்கொள்கின்றன. அதாவது, ஒரு குடும்பம் தனது மொத்த வருமானத்தில் 10% அல்லது அதற்கு மேலான தொகையை மருத்துவத்திற்காகச் செலவிடும்போது, அவர்கள் வறுமைக் கோட்டிற்குத் தள்ளப்படும் அபாயம் ஏற்படுகிறது.
காப்பீடு இருந்தும் ஏன் இவ்வளவு செலவு?
காப்பீடு பெற்றவர்களின் எண்ணிக்கை கிராமப்புறங்களில் 47.4% ஆகவும், நகர்ப்புறங்களில் 44.3% ஆகவும் உயர்ந்துள்ளது. இருப்பினும் மக்கள் ஏன் கையில் இருந்து செலவு செய்கிறார்கள்?
- மருந்துகள் மற்றும் பரிசோதனைகள்: மருத்துவமனையில் தங்குவதற்கான கட்டணம் காப்பீட்டில் கவர் ஆனாலும், மருந்துகள் (Medicines) மற்றும் நோயறிதல் பரிசோதனைகளுக்கு (Diagnostics) மக்கள் அதிக அளவில் பணம் செலவழிக்க வேண்டியுள்ளது.
- புறநோயாளி சிகிச்சை (OPD): சாதாரணக் காய்ச்சல் அல்லது பரிசோதனைக்காக மருத்துவரிடம் செல்வதற்குச் சராசரியாக ₹861 செலவாகிறது. இதில் மருந்துகள் மற்றும் லேப் டெஸ்ட்களுக்கே 70% பணம் செலவழிக்கப்படுகிறது, இதற்கு எந்தக் காப்பீடும் கிடைப்பதில்லை.
- முதியோர் பராமரிப்பு: 60 வயதிற்கு மேற்பட்டோரில் சுமார் 43.9% பேர் ஏதோ ஒரு நாள்பட்ட நோயால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். இவர்களுக்கான தொடர் மருத்துவச் செலவுகள் குடும்பத்தின் மாதாந்திர பட்ஜெட்டைப் பாதிக்கிறது.
இணையவாசிகள் முன்வைக்கும் வாதம்
இந்தத் தரவுகள் வெளியானதைத் தொடர்ந்து, எக்ஸ் (X) மற்றும் பிற சமூக வலைதளங்களில் மக்கள் தங்களின் குமுறல்களை வெளிப்படுத்தி வருகின்றனர்:
- “காப்பீடு பிரீமியம் கட்டினாலும், மருத்துவமனைக்குச் சென்றால் பில்லில் பாதித் தொகையை ‘Non-medical’ என்று சொல்லி நாம் தான் கட்ட வேண்டியுள்ளது.”
- “அரசு மருத்துவமனைகளில் கட்டணம் குறைவுதான், ஆனால் அங்குள்ள கூட்ட நெரிசல் மற்றும் போதிய வசதிகள் இல்லாத காரணத்தாலேயே மக்கள் தங்களின் சேமிப்பை இழந்து தனியார் மருத்துவமனைகளை நாடுகின்றனர்.”
- “ஆரோக்கியத்திற்காகச் செலவிடப்படும் தொகைக்குக் கூடுதல் வரிச் சலுகைகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.”
சுருக்கமாகச் சொன்னால், இந்தியக் குடும்பங்களுக்கு ஆரோக்கியம் என்பது ஒரு ‘உரிமை’ என்பதைத் தாண்டி, ஒரு ‘விலை உயர்ந்த சொத்து’ போலவே இப்போதும் தொடர்கிறது.
