உன்னையே ஏன் காயப்படுத்துகிறாய்? உடைந்த மனதை ஒட்டவைக்கும் ‘சுய இரக்கம்’ என்னும் ரகசிய மருந்து!

யாராவது உங்களிடம் “எப்படி இருக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்கும்போது, மனதிற்குள் ஆயிரம் வலிகளைப் பூட்டி வைத்துக்கொண்டு (Emotional Healing), வெளியில் “நான் நல்லா இருக்கேன்” (I’m fine) என்று எத்தனை முறை பொய் சொல்லியிருப்பீர்கள்? வகுப்பில் கவனம் செலுத்த முடியாத ஒரு மாணவன் தன்னை ‘சோம்பேறி’ என்று முத்திரை குத்திக்கொள்கிறான். கோபத்தில் கத்திவிடும் ஒரு பெற்றோர், தான் ஒரு ‘மோசமானவர்’ என்று தன்னைத்தானே தண்டித்துக் கொள்கிறார். உறவுகளைப் பற்றி ஓவர் திங்கிங் செய்யும் ஒரு நபர், தான் ‘அதிஉணர்ச்சிவசப்படுபவர்’ என்று முடிவுக்கு வருகிறார்.

நம்மிடம் இருக்கும் உணர்ச்சிப்பூர்வமான வலிகளை, நம்முடைய சொந்தக் குறைபாடாகவோ அல்லது பலவீனமாகவோ பார்ப்பதே நமது மிகப்பெரிய தவறாகும். உண்மையில், இதன் பின்னணியில் இருப்பது உடைந்த அல்லது காயம்பட்ட ஒரு சுய அடையாளம் (The Wounded Self).

காயம்பட்ட சுய அடையாளம் என்பது என்ன?

உளவியல் ஆய்வுகளின்படி, உடைந்த மனநிலை என்பது குணப்படுத்த முடியாத ஒரு குறைபாடு அல்ல. அது சிறுவயதில் நமக்கு ஏற்பட்ட ஏமாற்றங்கள், புறக்கணிப்புகள் மற்றும் நாள்பட்ட மன அழுத்தங்களால் உருவான ஒரு தற்காப்பு வளையமாகும்.

பிரபல மனநல அறிஞர் காபோர் மேட்டே (Gabor Maté) கூறுவது போல, “மனக்காயம் (Trauma) என்பது உங்களுக்கு வெளியில் நடக்கும் ஒரு சம்பவம் அல்ல; அந்தச் சம்பவத்தின் விளைவாக உங்களுக்குள் ஏற்படும் ஒரு பாதிப்பு.”

எனவே, நாம் கேட்க வேண்டிய கேள்வி: “உன்னிடம் என்ன குறை இருக்கிறது?” என்பது அல்ல; “உனக்கு என்ன நடந்தது?” என்பதுதான். இந்த ஒரு சிந்தனை மாற்றம், நம்மை நாமே குற்றவாளியாகப் பார்ப்பதை நிறுத்திவிட்டு, நம் மீது நமக்கே ஒரு கனிவை உண்டாக்கும்.

உடலிலும் நரம்பு மண்டலத்திலும் தேங்கும் மனக்காயங்கள்

மனக்காயம் என்பது வெறும் மூளையில் இருக்கும் பழைய நினைவுகள் மட்டுமல்ல; அது நமது உடலிலும் நரம்பு மண்டலத்திலும் ஆழப் பதிந்திருக்கும் ஒரு வடுவாகும்.

கடுமையான சூழ்நிலைகளைச் சந்திக்கும் போது, நமது நரம்பு மண்டலம் நம்மைப் பாதுகாக்க ‘ஃபைட் ஆர் ஃப்ளைட்’ (Fight-or-flight) நிலைக்குச் சென்றுவிடுகிறது. இதனால் ஆபத்துகள் கடந்த பிறகும் கூட, நமது உடல் எப்போதும் ஏதோ ஒரு ஆபத்தை எதிர்பார்ப்பது போன்ற அதிதீவிர விழிப்புணர்வு நிலையிலேயே (Hypervigilance) அல்லது முற்றிலும் உணர்ச்சியற்ற ஒரு முடக்க நிலையிலேயே (Emotional shutdown) தேங்கிவிடுகிறது.

இதன் காரணமாகவே, மற்றவர்களுக்குச் சாதாரணமாகத் தெரியும் ஒரு சிறிய விமர்சனம் கூட நம்மைப் பதற்றமடையச் செய்கிறது. அன்பானவர்களின் தற்காலிக மௌனம் நம்மைப் புறக்கணிப்பது போலத் தோன்றுகிறது.

சுய விசனம் என்னும் கொடூரமான உள்மனக் குரல்

“உனக்கு அறிவே இல்லையா?”, “நீ எப்போ பார்த்தாலும் இப்படித்தான் தப்பு பண்ணுவ!” வெளியில் இருப்பவர்கள் நம்மைத் திட்டுகிறார்களோ இல்லையோ, நமக்குள் இருக்கும் ‘உள்மன விமர்சகர்’ (Inner Critic) நம்மை 24 மணி நேரமும் இப்படித் திட்டிக்கொண்டே இருப்பார்.

நமக்குள் நாமே பேசிக்கொள்ளும் இந்த வன்மையான வார்த்தைகள் கடுமையான அவமானம், மனச்சோர்வு மற்றும் பதற்றத்தை உண்டாக்குகின்றன. மற்றவர்கள் நம்மைத் தாக்குவதற்கு முன்னால், நாமே நம்மைத் தற்காத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற தவறான எண்ணத்தில், இந்த உடைந்த மனம் தனக்குத்தானே தண்டனை கொடுத்துக் கொள்ளப் பழகிவிடுகிறது.

• மாணவர்கள்: தங்களது தோல்விகளை வைத்துத் தங்களது ஒட்டுமொத்த தகுதியையும் எடைபோடுகிறார்கள்.
• பணியாளர்கள்: அதிக வேலைப் பளுவிற்கு நடுவே ஒரு சிறிய ஓய்வு எடுத்தால் கூடக் குற்ற உணர்ச்சிக்கு ஆளாகிறார்கள்.
• பெற்றோர்கள்: தங்களது உணர்ச்சிகளைக் கையாள முடியாமல் தவிக்கும்போது, தங்களை ஒரு தகுதியற்ற பெற்றோராக எண்ணி வருந்துகிறார்கள்.

சுய தண்டனை என்பது ஒருபோதும் ஒழுக்கமாக மாறாது; அது காயத்தை இன்னும் அதிகமாக்குமே தவிர, ஒருபோதும் குணப்படுத்தாது.

சுய இரக்கம்: குணப்படுத்தும் உண்மையான சிகிச்சை

மனநல அறிஞர் கிரிஸ்டின் நெஃப் (Kristin Neff) கூறுவது போல, சுய இரக்கம் (Self-Compassion) என்பது சுய பச்சாதாபமோ (Self-pity) அல்லது பொறுப்பற்ற தனமோ அல்ல. அது, நமக்கு ஒரு கஷ்டம் வரும்போது நம்முடைய நெருங்கிய நண்பருக்கு நாம் எப்படி ஒரு கனிவான ஆதரவைத் தருவோமோ, அதே ஆதரவை நமக்கே கொடுத்துக் கொள்வதாகும்.

அன்பின் சிகிச்சை: சுய இரக்கம் என்பது நமது மனக்காயங்களை அடியோடு அழிக்காது. ஆனால், நம்மை நாமே சாடிக்கொள்ளும் அந்த நச்சுப் பழக்கத்தை மாற்றி, காயம்பட்ட உணர்வுகளுடன் கனிவோடு வாழக் கற்றுக்கொடுக்கும். முறையான சுய இரக்கம் மனச்சோர்வைக் குறைத்து, ஒட்டுமொத்த வெல்னஸை (Well-being) அதிகரிக்கும் என்று ஆய்வுகள் நிரூபிக்கின்றன.

தினசரி வாழ்க்கையில் பழக வேண்டிய சுய-அங்கீகாரப் பயிற்சிகள்

சுய இரக்கம் என்பது வெறும் மருத்துவ அறையோடு முடிந்துவிடும் ஒன்றல்ல; அது நமது அன்றாட வாழ்க்கை முறையாக மாற வேண்டும்:

• மைண்ட்ஃபுல்னஸ் பயிற்சி: உங்களது உணர்ச்சிகளை நல்லது கெட்டது என்று எந்தவொரு தீர்ப்பும் எழுதாமல், அவை வருவதையும் போவதையும் ஒரு சாட்சியாக நின்று கவனியுங்கள்.
• அன்பான சுயபேச்சு: கடுமையான சுயவிமர்சனங்கள் உங்களுக்குள் எழும்போது, அதை நிறுத்திவிட்டு, கனிவான நேர்மறை வார்த்தைகளால் உங்களது மனதிற்குப் பதிலளியுங்கள்.
• நரம்பு மண்டலத்தை அமைதிப்படுத்துதல்: ஆழ்ந்த மூச்சுப்பயிற்சிகள், தகுந்த உறக்கம் மற்றும் உடற்பயிற்சிகள் மூலம் அதீத அழுத்தத்தில் இருக்கும் நரம்பு மண்டலத்தை அமைதிப்படுத்துங்கள்.
• பாதுகாப்பான உறவுகள்: உங்களை அரவணைக்கும், உங்களுக்குப் பாதுகாப்பான உணர்வைத் தரும் நல்ல மனிதர்களுடனான தொடர்பை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

முடிவுரை

குணமடைதல் (Healing) என்பது ஒரே நேர்க்கோட்டில் பயணிக்கும் பாதையல்ல; அது பல ஏற்ற இறக்கங்களைக் கொண்டது. சில நாட்களில் பழைய காயங்கள் மீண்டும் தலைதூக்கலாம், அதற்குப் பொறுமை மிகவும் அவசியம்.

முழுமை என்பது ஏதோ ஒரு புதிய மனிதனாக மாறுவது அல்ல; உங்களது அத்தனை பலவீனங்கள் மற்றும் காயங்களோடு, உங்களுடைய பழைய வீட்டிற்கு நீங்களே மீண்டும் அன்போடு திரும்பி வருவது போன்றதாகும். உங்களுடைய உடைந்த மனதைப் பார்த்து, “நீ தப்பிக்க நினைத்த விதம் எனக்குப் புரிகிறது, பரவாயில்லை… நாம் மீண்டும் முதலிலிருந்து தொடங்குவோம்” என்று புன்னகையோடு கூறுங்கள்!

நன்றி: https://www.psychologs.com/the-wounded-self-how-self-compassion-supports-emotional-healing/