கடந்த பத்தாண்டுகளாக “Hustle Culture” எனப்படும் கடின உழைப்பு கலாச்சாரம் தான் கார்ப்பரேட் உலகை ஆண்டு வந்தது. “வாரத்திற்கு 70 மணி நேரம் உழைக்க வேண்டும்”, “தூக்கத்தைத் தியாகம் செய்து முன்னேற வேண்டும்” என்றெல்லாம் சொல்லிக்கொண்டிருந்த காலம் மாறிவிட்டது. இப்போது இளைஞர்கள் கையில் எடுத்திருக்கும் புதிய ஆயுதம் – “கேரியர் மினிமலிசம்” (Career Minimalism).
கேரியர் மினிமலிசம் என்றால் என்ன? இதற்கு “வேலை செய்யாமல் இருப்பது” என்று அர்த்தமல்ல. “வேலை முக்கியம்தான், ஆனால் அதுவே வாழ்க்கை இல்லை” என்ற தெளிவான மனநிலைதான் இது. கார்ப்பரேட் ஏணியில் (Corporate Ladder) மேலேற வேண்டும், மேனேஜர் ஆக வேண்டும், சிஇஓ ஆக வேண்டும் என்று ஓயாமல் ஓடிக்கொண்டே இருக்காமல், இருக்கும் வேலையைச் சிறப்பாகச் செய்துவிட்டு, மீதி நேரத்தைத் தமக்காகவும், குடும்பத்திற்காகவும் செலவிடுவது.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், “எலிப் பந்தயத்தில் (Rat race) இருந்து விலகி நிற்பது.”
ஏன் இந்த மாற்றம்?
- சோர்வு (Burnout): கொரோனா காலகட்டத்திற்குப் பிறகு, பலருக்கும் மன அழுத்தம் மற்றும் உடல் சோர்வு அதிகரித்துள்ளது. அதிக சம்பளத்தை விட, மன அமைதியே முக்கியம் என்று பலர் உணரத் தொடங்கியுள்ளனர்.
- வாழ்க்கை மீதான பார்வை: “நாளைக்கு என்ன நடக்கும்னே தெரியாது, அதுக்கு ஏன் இன்னைக்கு உயிரைக் கொடுத்து வேலை பார்க்கணும்?” என்ற சிந்தனை ‘ஜென்-ஜி’ (Gen-Z) மற்றும் மில்லினியல்களிடம் அதிகரித்துள்ளது.
- போதிய அங்கீகாரம் இன்மை: எவ்வளவு உழைத்தாலும், நிறுவனங்கள் ஆட்குறைப்பு (Layoff) செய்யும்போது பாரபட்சம் பார்ப்பதில்லை. எனவே, நிறுவனத்திற்காகத் தியாகம் செய்வதைக் குறைத்துக்கொண்டனர்.
கேரியர் மினிமலிஸ்டுகள் என்ன செய்வார்கள்?
- கொடுக்கப்பட்ட வேலையைச் சரியாக, குறித்த நேரத்தில் முடிப்பார்கள்.
- தேவையில்லாத கூடுதல் பொறுப்புகளை (Extra Responsibilities) ஏற்க மாட்டார்கள்.
- வேலை நேரம் முடிந்ததும், அலுவலக ஈமெயில் அல்லது அழைப்புகளை ஏற்க மாட்டார்கள்.
- பதவி உயர்வை (Promotion) விட, நிலையான வருமானத்தையும், நிம்மதியையும் விரும்புவார்கள்.
நன்மைகள் & தீமைகள்: இது மன ஆரோக்கியத்திற்கு மிகச் சிறந்தது. குடும்ப உறவுகள் மேம்படும். ஆனால், பொருளாதார ரீதியாகப் பார்த்தால், இது நீண்ட கால வளர்ச்சிக்குத் தடையாக இருக்கலாம். பதவி உயர்வு மறுக்கப்படலாம் அல்லது பொருளாதார மந்தநிலையின் போது வேலை இழக்கும் அபாயம் ஏற்படலாம்.
கேரியர் மினிமலிசம் என்பது சோம்பேறித்தனம் அல்ல; அது முன்னுரிமைகளை (Priorities) மாற்றிக்கொள்வது. “வேலை என்பது வாழ்க்கையை வாழ்வதற்கான ஒரு கருவி மட்டுமே; வாழ்க்கையே வேலை ஆகிவிடக்கூடாது” என்பதே இவர்களின் தாரக மந்திரம்!