“கேட்ட பொம்மை வாங்கித் தரலைனா நடுரோட்டுல படுத்து உருளுறான்!”, “சின்னதா ஒரு தப்பு பண்ணினாலும் கத்திக் கூச்சல் போடுறா…” — கடைகளுக்குச் செல்லும்போது அல்லது வீடுகளில் தினசரி நடக்கும் மிகச் சாதாரணமான காட்சிகள் இவை. இப்படி நடக்கும்போது, “என் குழந்தை ரொம்ப முரடன்” என்றோ அல்லது “அவனுக்குக் பிடிவாதம் அதிகம்” என்றோ லேபில் (Label) குத்திவிடாதீர்கள்.
உண்மையில், குழந்தைகளுக்குத் தங்களுக்குள் எழும் கோபம், ஏமாற்றம், பயம் போன்ற தீவிரமான உணர்ச்சிகளை எப்படி கையாள்வது என்று தெரிவதில்லை. உளவியலில் இந்தத் திறனை ‘உணர்ச்சி சுயக் கட்டுப்பாடு’ (Emotional Self-Regulation) என்பார்கள்.
குழந்தைகளின் மூளையில் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தும் பகுதி (Prefrontal Cortex) முழுமையாக வளர்ச்சியடையாததால், நாம் தான் அவர்களுக்குப் பக்குவமாக இதைக் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும். அதற்கான 5 எளிய வழிகள் இதோ!
1. உணர்ச்சிகளுக்குப் பெயரிடுங்கள் (Name it to Tame it)
குழந்தைகள் அழும்போது அல்லது கத்தும்போது தங்களுக்குள் என்ன நடக்கிறது என்ற குழப்பத்தில் இருப்பார்கள். முதலில் அவர்களுக்கு அந்த உணர்வை அடையாளம் காட்ட வேண்டும்.
- உதாரணம்: குழந்தை கோபத்தில் பொம்மைகளைத் தூக்கிப் போடும்போது, “ஏன் இப்படி பண்ற?” என்று திட்டாமல், “இப்போ உனக்குக் கோபமா இருக்கா? நீ நினைச்சது நடக்காததால ஏமாற்றமா இருக்கா?” என்று கேளுங்கள்.
- இப்படிச் செய்வதால், “ஆமாம், எனக்குள் இருப்பதுதான் கோபம்” என்று குழந்தை புரிந்து கொள்ளும். ஒரு உணர்வுக்குப் பெயரிட்டுப் பழகிவிட்டால், அதைக் கட்டுப்படுத்துவது எளிதாகிவிடும்.
2. ‘கோ-ரெகுலேஷன்’ (Co-Regulation) – நீங்களே முதல் முன்மாதிரி!
குழந்தை கத்தும்போது நாமும் சேர்ந்து கத்தினால், அங்கே நிலைமை இன்னும் மோசமாகும். குழந்தைகள் நாம் என்ன பேசுகிறோம் என்பதை விட, நாம் எப்படி ரியாக்ட் செய்கிறோம் என்பதைத்தான் உற்று நோக்குகிறார்கள்.
- பெற்றோரின் பக்குவம்: குழந்தை அடம் பிடிக்கும்போது நீங்கள் அமைதியாகவும், நிதானமாகவும் பேச வேண்டும். உங்களது அமைதி அவர்களின் பதற்றமான நரம்பு மண்டலத்தை மெதுவாகக் குளிர்விக்கும். நீங்கள் உங்களது கோபத்தை எப்படிப் பக்குவமாகக் கையாள்கிறீர்களோ, அதையே குழந்தைகளும் தங்களது வாழ்க்கையில் பிரதிபலிப்பார்கள் (Mirroring).
3. உணர்ச்சிகளை அங்கீகரியுங்கள், செயல்களைக் கட்டுப்படுத்துங்கள்
குழந்தைகளின் உணர்ச்சிகள் அனைத்தும் நியாயமானவை, ஆனால் அவர்கள் காட்டும் தவறான நடத்தைகள் (Behaviors) ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதவை என்பதைப் புரிய வைக்க வேண்டும்.
அன்பான எல்லைகள்: குழந்தையிடம், “நீ கோபப்படுறதுல தப்பில்லை, கோபம் எல்லாருக்கும் வரும். ஆனா, கோபத்துல மத்தவங்களை அடிக்கக் கூடாது, பொருட்களைத் தூக்கிப் போடக் கூடாது” என்று அன்பாகவும் அதே சமயம் உறுதியாகவும் (Firm) சொல்லிக் கொடுங்கள். உணர்வுகளுக்குத் தடை விதிக்காதீர்கள், ஆனால் செயல்களுக்கு எல்லைகளை வகுத்திடுங்கள்.
4. ‘கூல்-டவுன்’ (Cool-Down) உத்திகளைக் கற்றுக் கொடுங்கள்
கோபம் அல்லது அழுகை வரும்போது உடலை எப்படி அமைதிப்படுத்துவது என்று குழந்தைகளுக்கு சில குட்டிப் பயிற்சிகளைச் சொல்லிக் கொடுக்கலாம்.
- பலூன் பிரீதிங் (Balloon Breathing): “வயிற்றை ஒரு பலூன் போல நினைத்துக் கொண்டு, மூச்சை ஆழமாக இழுத்து, பிறகு மெதுவாக பலூனில் இருக்கும் காற்றை வெளியேற்றுவது போல வாயால் மூச்சை விடு” என்று விளையாட்டாகச் சொல்லிக் கொடுங்கள்.
- அமைதி மூலை (Calm Down Corner): வீட்டில் ஒரு சிறிய இடத்தை அவர்களுக்குப் பிடித்த தலையணைகள், ஸ்ட்ரெஸ் பால் (Stress ball), அல்லது டிராயிங் புக்ஸ் வைத்துத் தயார் செய்யுங்கள். “உனக்குக் கோபமா வரும்போது இந்த இடத்துல வந்து கொஞ்ச நேரம் உட்கார்ந்துட்டு அப்புறம் என்கிட்ட பேசு” என்று பழக்குங்கள்.
5. தவறு செய்த பின் பேசும் பக்குவம் (Repair and Connect)
குழந்தை அழுது முடித்து, அமைதியான பிறகு (அவர்கள் அழுது கொண்டிருக்கும்போது பேசக் கூடாது) அவர்களைக் கட்டிப்பிடித்துப் பேசுங்கள்.
- “அம்மா உன்னைத் திட்டணும்னு திட்டலை, நீ பண்ணின அந்தச் செயல் தப்பு. அடுத்த முறை இதே போல கோபம் வந்தா நீ கத்தாம என்கிட்ட என்ன வேணும்னு அமைதியா சொல்லலாம், சரியா?” என்று கட்டிப்பிடித்துப் பேசும்போது, தங்களுக்குள் இருக்கும் குற்ற உணர்ச்சி நீங்கி, அடுத்த முறை உணர்ச்சிகளை எப்படிக் கையாள்வது என்ற தெளிவு குழந்தைகளுக்குக் கிடைக்கும்.
