நாம் எவ்வளவுதான் வளர்ந்து, பெரியவர்களாகி, கோட்-சூட் அணிந்து ஆபீஸிற்குச் சென்றாலும், நம் அத்தனை பேருக்குள்ளும் ஒரு ‘சின்னக் குழந்தை’ இன்னும் வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. உளவியலில் இதனை ‘இன்னர் சைல்டு’ (Inner Child) என்று அழைப்பார்கள்.
சிறுவயதில் நமக்குக் கிடைத்த அலாதியான சந்தோஷங்கள், குறும்புத்தனம், அதே சமயம் நமக்கு ஏற்பட்ட ஏமாற்றங்கள், அவமானங்கள் மற்றும் மனக்காயங்களின் ஒட்டுமொத்த வடிவம்தான் இந்த உள்மனக் குழந்தை.
பெரியவர்களான பிறகு நாம் காட்டும் சில அதீத கோபங்கள், தனிமை பயம், அல்லது எல்லாரையும் திருப்திப்படுத்த நினைக்கும் குணம் (People-pleasing) ஆகியவற்றின் பின்னணியில், உள்ளே காயம்பட்டுக் கிடக்கும் அந்தக் குழந்தையின் அழுகுரல் தான் ஒளிந்திருக்கிறது. உங்களுக்குள் இருக்கும் அந்த மென்மையான குழந்தையைப் பாதுகாத்து, அரவணைத்து, எப்படிக் குணப்படுத்துவது என்பதற்கான சில எளிய வழிகள் இதோ!
உள்மனக் குழந்தை உங்களிடம் பேசுவதை எப்படி அறிவது?
சில நேரங்களில் நியாயமே இல்லாமல் நமக்குக் கோபம் வரும், அல்லது யாராவது ஒரு சிறிய விமர்சனம் செய்தாலே நம் மனம் உடைந்துவிடும். இவை எல்லாமே உங்களது உள்மனக் குழந்தை ‘டிரிக்கர்’ (Trigger) ஆகியிருப்பதன் அறிகுறிகள்:
- மற்றவர்கள் நம்மைப் புறக்கணித்து விடுவார்களோ என்ற தொடர் பயம் (Fear of Abandonment).
- நம்முடைய தேவைகளை வெளியில் சொல்லத் தயங்குவது அல்லது தகுதியற்றவர்களாக நம்மை நாமே நினைப்பது.
- சண்டைகள் வரும்போது பக்குவமாகப் பேசாமல், குழந்தைகளைப் போல முகத்தைத் தூக்கிக் கொண்டு மௌனப் போர் (Silent Treatment) நடத்துவது.
உள்மனக் குழந்தையைப் பாதுகாக்க 5 சிறந்த வழிகள்
உங்களுக்குள் இருக்கும் குழந்தைக்கு மற்றவர்கள் யாரும் வந்து பாதுகாப்புத் தர முடியாது; ஒரு முதிர்ந்த மனிதனாக (Adult) நீங்கள்தான் அதற்குப் பொறுப்பேற்க வேண்டும்.
1. ‘ரீ-பேரண்டிங்’ (Reparenting) செய்யப் பழகுங்கள்
சிறுவயதில் உங்களது பெற்றோரிடமிருந்தோ அல்லது ஆசிரியர்களிடமிருந்தோ நீங்கள் எந்த மாதிரியான கனிவான வார்த்தைகளை எதிர்பார்க்க ஏங்கினீர்களோ, அந்த வார்த்தைகளை இப்போது நீங்களே உங்களுக்குள் சொல்லிக் கொள்ளுங்கள்.
- தவறு செய்யும்போது, “ஏன் இப்படிச் செய்தாய்?” என்று திட்டாமல், “பரவாயில்லை, உன்னால் முடிந்ததைச் செய்தாய், நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்” என்று உங்களிடம் நீங்களே கனிவாகப் பேசுங்கள். நீங்களே உங்களுக்கு ஒரு நல்ல பெற்றோராக மாறுவதுதான் இதன் முதல் படி.
2. உங்களது உணர்ச்சிகளை அங்கீகரியுங்கள் (Validate Your Emotions)
சிறுவயதில் நாம் அழும்போது “அழக் கூடாது, அமைதியா இரு” என்று நம் உணர்வுகள் மழுங்கடிக்கப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால் இப்போது, உங்களுக்குள் அழுகையோ அல்லது பயமோ வரும்போது அதைத் தடுத்து நிறுத்தாதீர்கள்.
அன்பின் உத்தி: “இப்போது நான் பயப்படுவதில் தவறில்லை”, “என் மனம் வற்புறுத்துவதை நான் உணர்கிறேன்” என்று உங்களது பலவீனமான பக்கங்களை எவ்விதத் தீர்ப்பும் எழுதாமல் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
3. ஆரோக்கியமான எல்லைகளை வகுத்திடுங்கள் (Set Boundaries)
காயம்பட்ட உள்மனக் குழந்தை எப்போதும் மற்றவர்களிடம் இருந்து அன்பைப் பெறுவதற்காகத் தன்னைத் தானே தியாகம் செய்யத் துணியும். எல்லாரும் நம்மைக் நல்லவர் என்று சொல்ல வேண்டும் என்பதற்காக ‘நோ’ (No) சொல்ல வேண்டிய இடத்திலும் ‘எஸ்’ சொல்லிக் கஷ்டப்படும்.
- உங்களது மன அமைதியைக் கெடுக்கும் மனிதர்களிடம் இருந்து தள்ளியிருக்கப் பழகுங்கள். உங்களது எல்லையைத் தீர்மானிப்பது சுயநலமல்ல, அது உங்களது உள்மனக் குழந்தைக்கு நீங்கள் தரும் பாதுகாப்பு வளையம்.
4. சிறுவயது ஆசைகளை நிறைவேற்றுங்கள் (Indulge in Childhood Joys)
உங்களது பிஸியான கார்ப்பரேட் வாழ்க்கைக்கு நடுவே, சிறுவயதில் உங்களுக்குப் பிடித்த ஏதேனும் ஒரு விஷயத்திற்கு வாரம் ஒருமுறையாவது நேரம் ஒதுக்குங்கள்:
- மொட்டை மாடியில் மழையில் நனைவது, சாக்லேட் வாங்கிச் சாப்பிடுவது, டிராயிங் செய்வது, வீடியோ கேம் விளையாடுவது, அல்லது எந்தவொரு கவலையும் இன்றிப் பாட்டுக் கேட்டுக்கொண்டே டான்ஸ் ஆடுவது.
- இவை உங்களது மூளையில் இருக்கும் ஸ்ட்ரெஸ்ஸைக் குறைத்து, உங்களுக்குள் இருக்கும் குழந்தையை மீண்டும் சுறுசுறுப்பாக்கும்.
5. பழைய தவறுகளுக்கு உங்களை மன்னியுங்கள் (Self-Forgiveness)
“அன்று எனக்கு அவ்வளவுதான் புத்தி இருந்தது, தெரிந்திருந்தால் இன்னும் நன்றாகக் கையாண்டிருப்பேன்” என்று உங்களது கடந்த காலத் தவறுகளுக்கு உங்களை நீங்களே முழுமனதாக மன்னியுங்கள். பழைய குற்ற உணர்ச்சிகளைச் சுமந்து கொண்டு திரிவது உங்களது உள்மனக் குழந்தையை இன்னும் அதிகமாகக் காயப்படுத்தும்.
இறுதிச் சிந்தனை: உங்களுக்குள் இருக்கும் குழந்தையைப் பாதுகாப்பது என்பது ஏதோ தற்பெருமைக்கான விஷயமல்ல; அது நீங்கள் ஒரு முழுமையான, மனமுதிர்ச்சி பெற்ற மனிதனாக வாழ்வதற்கான அத்தியாவசியத் தேவையாகும். அடுத்த முறை உங்களுக்குள் ஒரு பதற்றமோ அல்லது கோபமோ வரும்போது, நெஞ்சில் கைவைத்து, “நான் உன்னோடு இருக்கிறேன், நீ பாதுகாப்பாக இருக்கிறாய்” என்று உங்களது உள்மனக் குழந்தையிடம் மெதுவாகக் கூறுங்கள்!
