தாமதமான தொடக்கமும் பயமும்
பொதுவாக 20 அல்லது 30 வயதில் முதலீடு செய்யத் தொடங்காதவர்கள், 40 வயதை எட்டியதும் “நாம் முதலீட்டுக்கான சரியான காலத்தை இழந்துவிட்டோமோ?” என்ற பதற்றத்திற்கும் கவலைக்கும் உள்ளாகிறார்கள். ஆனால், 40 வயது என்பது முதலீட்டைத் தொடங்குவதற்குத் தாமதமான வயது அல்ல. ஏனெனில், ஓய்வுபெறுவதற்கு இன்னும் 15 முதல் 20 ஆண்டுகள் வரை அவகாசம் உள்ளதுடன், இந்த வயதில் தனிநபர்களின் சம்பாதிக்கும் திறனும் அதிகமாக இருக்கும். எனினும், இந்த வயதில் முதலீட்டைத் தொடங்கும்போது பதற்றத்தில் சில தவறுகளைச் செய்தால், அது ஓய்வூதியக் காலத்தைப் பெரிய அளவில் பாதிக்கும்.
பணவீக்கம் மற்றும் வாழ்க்கை முறை மாற்றத்தைப் புறக்கணிப்பது
40 வயதில் முதலீடு செய்பவர்கள் செய்யும் முதல் தவறு, தங்களின் தற்போதைய மாதச் செலவை மட்டுமே கணக்கில் கொண்டு எதிர்கால ஓய்வூதிய நிதியைத் (Retirement Corpus) திட்டமிடுவதுதான். உதாரணமாக, இன்று மாதம் ரூ.1 லட்சம் செலவு செய்யும் ஒரு குடும்பத்திற்கு, ஆண்டுதோறும் 6-7% பணவீக்கம் (Inflation) மற்றும் வாழ்க்கை முறை மாற்றங்களைக் கணக்கிட்டால், 25 ஆண்டுகள் கழித்து ஓய்வுபெறும் போது அதே வாழ்க்கை முறையைப் பராமரிக்க மாதம் ரூ.4 லட்சம் வரை தேவைப்படலாம். எனவே, பணவீக்கத்தை மிஞ்சும் மியூச்சுவல் ஃபண்ட் (SIP) போன்ற ஈக்விட்டி சார்ந்த திட்டங்களை முதலீட்டில் சேர்ப்பது அவசியம்.
EPF அல்லது ஒரே வகை முதலீட்டை மட்டுமே நம்பியிருப்பது
பெரும்பாலானவர்கள் 40 வயதில் தங்களின் ஓய்வுகாலத்திற்காகப் பணியாளர் வைப்பு நிதி (EPF) அல்லது பாரம்பரியப் பாதுகாப்பான சேமிப்புகளை மட்டுமே முழுமையாக நம்பியிருக்கிறார்கள். EPF பாதுகாப்பானது என்றாலும், அது பணவீக்கத்தை முழுமையாக எதிர்கொள்ளப் போதாது. அதேபோல், அதிக வருமானத்திற்கு ஆசைப்பட்டு அனைத்துப் பணத்தையும் அதிக அபாயம் கொண்ட ஒரே பங்கில் (High-risk equities) முதலீடு செய்வதும் தவறாகும். ஈக்விட்டி மற்றும் டெட் (Equity & Debt) சேர்ந்த கலவையான போர்ட்ஃபோலியோவை (Balanced Portfolio) உருவாக்குவதே சரியானது.
அவசரகால நிதி மற்றும் காப்பீடு இல்லாமல் முதலீடு செய்வது
40 வயதில் பெற்றோரின் மருத்துவச் செலவுகள், பிள்ளைகளின் உயர்கல்வி, இஎம்ஐ (EMI) எனப் பொறுப்புகள் உச்சத்தில் இருக்கும். இந்தச் சூழலில், அவசரகால நிதி (Emergency Fund) மற்றும் போதிய ஆயுள்/மருத்துவக் காப்பீடு (Term & Health Insurance) இல்லாமல் நேரடியாகச் சந்தையில் முதலீடு செய்வது மிகப்பெரிய ஆபத்தாகும். ஏதேனும் மருத்துவ நெருக்கடி அல்லது வேலை இழப்பு ஏற்பட்டால், சேமித்து வைத்த முதலீடுகளைக் குறைந்த மதிப்பில் விற்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படும். எனவே, குறைந்தது 6 முதல் 12 மாதச் செலவிற்கான தொகையை அவசரகால நிதியாகப் பிரித்து வைத்த பின்னரே முதலீட்டை அதிகரிக்க வேண்டும்.
