உலகையே வியக்க வைத்த மலையாள மாஸ்டர்பீஸ் ‘அம்மா அறியான்’! கதையும் அதன் பின்னணியில் உள்ள அதிர்வூட்டும் உண்மைகளும்!

சர்வதேசத் திரைப்பட விழாக்களில் இந்தியக் கலைப்படங்கள் பலமுறை திரையிடப்பட்டிருந்தாலும், சில படங்கள் மட்டுமே காலங்களைக் கடந்து உலக ரசிகர்களின் நெஞ்சை உலுக்கும் வல்லமை கொண்டவையாக மாறுகின்றன. அப்படியான ஒரு உன்னத படைப்புதான் மலையாளத் திரையுலகின் லெஜண்ட் இயக்குநர் ஜான் ஆபிரகாம் இயக்கிய ‘அம்மா அறியான்’ (Amma Ariyan) திரைப்படம். வணிகச் சினிமாவின் வழக்கமான ஃபார்முலாக்களை உடைத்தெறிந்து, இந்திய மாற்றுச் சினிமாவின் (Parallel Cinema) உச்சமாக விளங்கும் இந்தத் திரைப்படத்தின் ஆழமான கதைக்களம், அதன் பின்னால் இருக்கும் அரசியல் மற்றும் வியக்க வைக்கும் தயாரிப்புப் பின்னணி பற்றி இங்கே விரிவாகப் பார்ப்போம்.

அதிர்வூட்டும் கதைக்களம்: அம்மாவுக்கு ஒரு கடிதம்

‘அம்மா அறியான்’ என்றால் ‘அம்மாவின் அறிதலுக்கு’ அல்லது ‘அம்மாவுக்குத் தெரிவிப்பது’ என்று பொருள். படத்தின் கதை ஒரு பயணத்தைப் பற்றியது, ஆனால் அது சாதாரணமான பயணம் அல்ல; அது ஒரு மரணத்தின் பின்னணியைத் தேடிச் செல்லும் கூட்டுப் பயணம்.

படத்தின் கதாநாயகன் புருஷன், உயர் படிப்பிற்காக டெல்லி செல்லத் திட்டமிடுகிறான். தனது பயணத்தின் போது, வழியில் ஒரு கிராமத்துச் சாலையில் அடையாளம் தெரியாத ஒரு இளைஞனின் பிணம் கிடப்பதைப் பார்க்கிறான். அந்த முகத்தை உற்று நோக்கும் புருஷனுக்கு, அவன் ஒரு சிறந்த கிதார் கலைஞர் மற்றும் தீவிர அரசியல் செயல்பாட்டாளரான ஹரி என்பது நினைவுக்கு வருகிறது. ஹரி தற்கொலை செய்து கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

தன் கண்ணெதிரே பிணமாகக் கிடக்கும் நண்பன் ஹரியின் மரணச் செய்தியை, அவனது தாயிடம் நேரில் சென்று சொல்ல புருஷன் முடிவெடுக்கிறான். இதற்காக அவன் கேரளா முழுவதும் பயணித்து ஹரியின் நண்பர்கள், சக தோழர்கள் மற்றும் அவனுடன் பழகிய மனிதர்களை ஒன்றிணைக்கிறான். இவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து ஹரியின் தாயை நோக்கிச் செல்லும் பயணமே படத்தின் மையக்கதை. இந்தப் பயணம் வெறும் தகவலைச் சொல்வதற்கானது அல்ல; அந்த இளைஞனின் மரணத்திற்கான காரணத்தையும், அன்றைய சமூகச் சூழலையும் ஒரு மகனாகத் தாய்க்கு எழுதும் திறந்த மடலாக (Report to Mother) படம் விவரிக்கிறது.

படத்தில் பேசப்படும் ஆழமான அரசியல் மற்றும் சமூகக் கருத்துக்கள்

இயக்குநர் ஜான் ஆபிரகாம் இந்தப் படத்தை வெறும் உணர்ச்சிப்பூர்வமான கதையாக மட்டும் எடுக்காமல், அன்றைய காலகட்டத்தின் சமூக, அரசியல் நதிமூலங்களை அப்படியே ஆவணப்படுத்தியுள்ளார்.

• இளைஞர்களின் ஏமாற்றமும் ஏக்தாவும்: வேலைவாய்ப்பின்மை, வறுமை மற்றும் நிலப்பிரபுத்துவ கொடுமைகளுக்கு எதிராகப் போராடும் இளைஞர்கள், ஒரு கட்டத்தில் தங்களின் எதிர்காலம் கேள்விக்குறியாகும் போது அடையும் மன உளைச்சலையும் விரக்தியையும் ஹரியின் பாத்திரம் பிரதிபலிக்கிறது.
• தாயின் பிம்பம் (The Metaphor of Mother): இப்படத்தில் வரும் ‘அம்மா’ என்பது வெறும் ஒரு தனிநபரின் தாய் மட்டுமல்ல; அது ஒட்டுமொத்த தேசத்தையும், பூமியையும், நம்மைச் சுற்றியுள்ள சமூகத்தையும் குறிக்கும் ஒரு குறியீடு (Metaphor) ஆகும். உடைந்த நனவுலகில் வாழும் இளைஞர்கள் தங்களின் வலியைத் தாயிடம் மட்டுமே கொட்ட முடியும் என்பதை இயக்குநர் அழுத்தமாகப் பதிவு செய்துள்ளார்.
• கூட்டுத் துக்கம் (Collective Grief): ஒரு தனிமனிதனின் மரணம் எப்படி ஒரு சமூகத்தையே உலுக்குகிறது என்பதும், அந்த மரணம் தரும் துக்கம் பல மனிதர்களை எப்படி ஒன்று சேர்க்கிறது என்பதும் படத்தின் காட்சி அமைப்புகளில் மிக நேர்த்தியாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

ஒடேசா கூட்டு இயக்கம்: மக்களின் பணத்தில் உருவான மக்கள் சினிமா

இந்தப் படத்தின் மிக முக்கிய சிறப்பம்சமே இதன் தயாரிப்பு முறைதான். எந்தவொரு பெரிய தயாரிப்பாளரோ, கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களோ இல்லாமல், முற்றிலும் பொதுமக்களின் நிதியுதவியைக் கொண்டு (Crowdfunding) உருவான படம் இது.

இயக்குநர் ஜான் ஆபிரகாம் ‘ஒடேசா கூட்டு இயக்கம்’ (Odessa Collective) என்ற அமைப்பைத் தொடங்கினார். அவர் தனது குழுவினருடன் கேரளா முழுவதும் உள்ள கிராமங்களுக்குச் சென்று, தெருக்களில் நாடகங்களை நடத்தினார், பாடல்களைப் பாடினார். அதன் மூலம் திரட்டப்பட்ட சிறு சிறு நாணயங்கள் மற்றும் ரூபாய் நோட்டுகளைக் கொண்டுதான் இந்தப் படம் உருவாக்கப்பட்டது. ஒரு திரைப்படத்தைத் தயாரிப்பதில் முதலாளித்துவ ஆதிக்கத்தை உடைத்து, சினிமாவை மக்களுக்கானதாக மாற்றிய பெருமை இத்திரைப்படத்திற்கு உண்டு.

இயக்கமும் காட்சி அமைப்புகளும் (Cinematography and Style)

படம் முழுவதும் கருப்பு-வெள்ளைப் (Black and White) பின்னணியில், ஒரு ஆவணப் படம் (Docu-fiction) போன்ற பாணியில் எடுக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் பெரும்பாலும் தொழில்முறை அல்லாத, நிஜ வாழ்க்கை மனிதர்களே நடித்துள்ளனர். இதனால் படத்தைப் பார்க்கும் உணர்வே இல்லாமல், ஏதோ ஒரு நிஜமான மனிதர்களின் வாழ்க்கையை மிக அருகில் இருந்து பார்ப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. திரையிசைக்குப் பதிலாக, காட்சிகளின் தீவிரத்தை உணர்த்தும் பின்னணி ஒலிகள் மிக அற்புதமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

‘அம்மா அறியான்’ என்பது வெறும் ஒரு சினிமா அல்ல; அது ஒரு வரலாற்று ஆவணம். இந்தியத் திரையுலகில் புரட்சிகரமான மாற்றத்தை ஏற்படுத்திய இந்தத் திரைப்படம், இன்றும் உலகத் தரம் வாய்ந்த திரைப்பட விழாக்களில் கொண்டாடப்படுவதற்கு அதன் நேர்மையும், எதார்த்தமான கதைசொல்லலுமே காரணமாகும். உண்மையான கலைக்கு என்றும் அழிவில்லை என்பதை இந்தப் படம் மீண்டும் மீண்டும் நிரூபித்துக் கொண்டே இருக்கிறது.