“சாப்பிட வைக்க மொபைல் போன், அழுகையை நிறுத்த டேப்லெட், நாம கொஞ்சம் நிம்மதியா ஆபீஸ் வேலை பார்க்க டிவி…” (Screen Time)
2026-ல் வாழும் ஒவ்வொரு பெற்றோரின் வீட்டிலும் தினமும் நடக்கும் மிகப்பெரிய உலகப்போர் இதுதான். “குழந்தைகளுக்கு போனே தட்டக் கூடாது” என்று ஒட்டுமொத்தமாகத் தடை விதிப்பது இந்த அதிநவீன டிஜிட்டல் உலகத்தில் சாத்தியமே இல்லாத ஒன்று. ஆனால், அதே சமயம் 2 வயதுக் குழந்தை கூட போனில் யூடியூப் ‘ஸ்கிப் ஆட்’ (Skip Ad) பட்டனை அசால்ட்டாக அமுக்குவதைப் பார்க்கும்போது பெருமையை விட பயம்தான் அதிகமாகிறது.
அளவுக்கு அதிகமான ஸ்கிரீன் டைம் குழந்தைகளின் கவனிப்புத் திறன் (Attention span), தூக்கம் மற்றும் சமூகத் திறன்களைப் (Social skills) பாதிக்கிறது. தொழில்நுட்பத்தை முற்றிலும் ஒழிக்காமல், அதனோடு ஆரோக்கியமாக வாழ குழந்தைகளுக்கு எப்படித் தெளிவான டிஜிட்டல் எல்லைகளை (Screen Time Boundaries) வகுப்பது என்று இந்த பதிவில் பார்ப்போம்!
வயதுக்கேற்ற ஸ்கிரீன் டைம் எவ்வளவு இருக்க வேண்டும்? (WHO & AAP வழிகாட்டுதல்)
உலக சுகாதார நிறுவனம் (WHO) மற்றும் குழந்தை மருத்துவ அமைப்புகள் பரிந்துரைக்கும் அதிகாரப்பூர்வ கால அளவு:
| குழந்தையின் வயது (Age Groups) | பரிந்துரைக்கப்படும் ஸ்கிரீன் டைம் | முக்கிய குறிப்பு (Key Guideline) |
| 2 வயதுக்குக் கீழ் | பூஜ்ஜியம் (Zero Screen Time) | தூரத்து உறவினர்களுடன் பேசும் ‘வீடியோ கால்’ (Video call) தவிர வேறு எந்த ஸ்கிரீனும் காட்டக் கூடாது. |
| 2 முதல் 5 வயது வரை | தினமும் 1 மணி நேரம் அல்லது அதற்கும் குறைவு | உயர்தர கல்வி சார்ந்த மற்றும் நல்லொழுக்க கார்ட்டூன்கள் மட்டுமே (High-quality educational content). |
| 6 வயதுக்கு மேல் | தினமும் 1.5 முதல் 2 மணி நேரம் வரை | உடல் உழைப்பு விளையாட்டு மற்றும் தூக்க நேரத்தைப் பாதிக்காதவாறு இருக்க வேண்டும். |
நடைமுறையில் சாத்தியமான 4 ஸ்கிரீன் டைம் விதிகள்
விதி 1: ‘பாசிவ்’ vs ‘ஆக்டிவ்’ ஸ்கிரீன் டைம் (Passive vs. Active Screen Time)
எல்லா ஸ்கிரீன் டைமும் ஒன்று கிடையாது. குழந்தை போனில் சும்மா ரைம்ஸ் அல்லது ரீல்ஸ்களைப் பார்த்துக் கொண்டே இருப்பது ‘பாசிவ்’ (Passive) எனப்படும் மூளைக்கு வேலை தராத விஷயம். அதற்குப் பதிலாக, போனை வச்சு ஒரு புதிய மொழியைக் கற்றுக்கொள்வது, டிராயிங் வரையப் பழகுவது, அல்லது யோகா செய்வது ‘ஆக்டிவ்’ (Active) எனப்படும் பயனுள்ள விஷயம். குழந்தைகளை ஆக்டிவ் ஸ்கிரீன் டைம் பக்கமாகத் திருப்புங்கள்.
விதி 2: நோ-ஸ்கிரீன் சோன்கள் (Create Screen-Free Zones )
வீட்டின் சில இடங்களையும் நேரங்களையும் “டிஜிட்டல் தடை செய்யப்பட்ட பகுதி” ஆக அறிவித்துவிடுங்கள்.
- சாப்பாட்டு மேஜை (Dining Table): சாப்பிடும்போது வீட்டில் யாருமே மொபைல் பார்க்கக் கூடாது. உணவுடன் கவனம் செலுத்திச் சாப்பிடுவது குழந்தைகளின் செரிமானத்திற்கும் நல்லது.
- படுக்கையறை (Bedroom): பெட்ரூமுக்குள் டிவி இருக்கக் கூடாது. மொபைல், டேப்லெட் போன்றவற்றை நள்ளிரவில் அறைக்குள் அனுமதிக்கக் கூடாது.
விதி 3: டிஜிட்டல் ஊரடங்கு (Digital Sunset)
குழந்தைகள் தூங்குவதற்கு குறைந்தது 1 மணி நேரத்திற்கு முன்பாகவே வீட்டில் இருக்கும் அனைத்து டிஜிட்டல் திரைகளையும் ஆஃப் செய்துவிட வேண்டும். திரைகளில் இருந்து வெளிவரும் ‘புளூ லைட்’ (Blue light) மூளையைத் தூங்க விடாமல் செய்யும். அதற்குப் பதிலாக அந்த 1 மணி நேரம் கதைப் புத்தகங்கள் படிப்பது அல்லது குடும்பத்தோடு பேசுவதை வழக்கமாக்கிக் கொள்ளுங்கள்.
விதி 4: நாம்தான் ரோல் மாடல் (Be the Visual Role Model)
குழந்தைகள் நாம் சொல்வதைக் கேட்டு வளர்வதை விட, நாம் செய்வதைப் பார்த்துதான் அதிகம் வளர்கிறார்கள். நாம் கையில் போனை வச்சுக்கொண்டு குழந்தையைப் “போனை வை” என்று கத்தினால் அவர்கள் கேட்க மாட்டார்கள். குழந்தைகளுடன் இருக்கும்போது நாமும் போன் பயன்பாட்டைக் குறைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
ஸ்மார்ட் பேரண்டிங் டெக்னாலஜி ஹேக்ஸ்
- டெக்னாலஜியை வச்சே லாக் பண்ணுங்க: குழந்தைகளுடன் தினமும் சண்டை போடுவதற்குப் பதிலாக, ‘Google Family Link’ அல்லது ஆப்பிளின் ‘Screen Time’ போன்ற ஆப்ஸ்களைப் பயன்படுத்தி, 1 மணி நேரம் முடிந்தவுடன் தானாகவே போன் லாக் ஆகுமாறு செட் செய்துவிடுங்கள். “அம்மா லாக் பண்ணல, போனே லாக் ஆயிடுச்சு” என்று டெக்னாலஜி மேல் பழியைப் போட்டுவிடலாம்!
- சலிப்பு நல்லது (Let them get Bored): குழந்தை “எனக்கு போர் அடிக்குது” என்று சொன்ன உடனே பதற்றமடைந்து கையில் போனைத் திணிக்காதீங்க. போர் அடித்தால் மட்டுமே குழந்தைகளின் மூளை தானாகக் கிரியேட்டிவாக யோசித்து, வீட்டில் இருக்கும் பொருட்களை வச்சுப் புதிய விளையாட்டுகளைக் கண்டறியத் தொடங்கும்.
நன்றி: ஸ்ரீவித்யா மாரியப்பன், எழுத்தாளர் மற்றும் தொடர்பாடல் நிபுணர்
