R. கோபிநாத், பொருளாதார ஆய்வாளர்
கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு பற்றிப் பேசும்போது, பொதுவாக சேர்க்கை விகிதம், எழுத்தறிவு, வேலைவாய்ப்பு விகிதம் அல்லது தொழிலாளர் பங்கேற்பு விகிதம் போன்ற அளவுகோள்களில் கவனம் செலுத்தும் போக்கு உள்ளது. ஆனால், ஒரு அடிப்படை கேள்வி பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படுவதில்லை.
மக்கள் உண்மையில் பள்ளி, கல்லூரி மற்றும் வேலை இடங்களை எளிதாக அடைய/அணுக முடிகின்றதா?
இந்தக் கேள்விக்குப் புதிய வெளிச்சம் பாய்ச்சுகிறது தேசிய குடும்பப் பயணக் கணக்கெடுப்பு 2025-26 (NHTS 2025-26). மக்கள் கல்விக்காகவும் வேலைக்காகவும் எவ்வாறு பயணம் செய்கிறார்கள் என்பதை ஆய்வு செய்வதன் மூலம், பாரம்பரிய சமூக-பொருளாதாரக் குறியீடுகள் வெளிப்படுத்தாத சமத்துவமின்மைகளை இந்த ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது. உண்மையில், வாய்ப்புகளையும் சாதனைகளையும் இணைக்கும் பாலமாகச் செயல்படுவது போக்குவரத்து மற்றும் இயக்கத்திறன்தான்.
இந்தப் பார்வையில், தமிழ்நாடு குறிப்பிடத்தக்க அளவில் முன்னிலையில் உள்ளது. இந்திய சராசரியுடன் ஒப்பிடும்போது, கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு தொடர்பான பயணங்களில், குறிப்பாக பெண்களின் இயக்கத்திறனில், மாநிலம் சிறப்பாக செயல்படுகிறது. அதே நேரத்தில், கிராம-நகர மற்றும் பாலின வேறுபாடுகள் இன்னும் தொடர்வதையும் இந்த ஆய்வு வெளிப்படுத்துகிறது.
இந்தப் பகுதியை பார்ப்பதற்கு முன்பு, நாம் ஒன்றை தெளிவாக நினைவில் கொள்ள வேண்டும். அதாவது, இந்த ஆய்வறிக்கையின் படி, ஒருவர் தான் வசிக்கும் இடத்திலிருந்து, கல்விக்காக அல்லது வேலை பார்ப்பதற்கு இரவு தங்கினால் அது பயணமாக இங்கே கருத்தில் கொள்ளப்படும்.
ஆனால், வேறு ஒரு இடத்தில் கல்வி/வேலைக்காக தங்கி, அங்கிருந்து தினமும் பள்ளி/கல்லூரி/வேலைக்கு சென்றால், அவர் தங்கியிருக்கும் இடம் தான் வசிப்பிடமாக எடுத்துக்கொள்ளப்படுமே தவிர சொந்த ஊர் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படாது. ஆகவே, வெளியூர் மற்றும் மாநிலங்களிலிருந்து தமிழ்நாட்டில் தங்கியிருப்பவர்கள் அவர்கள் வசிக்கும் ஊரிலிருந்து தினமும் எவ்வாறு பயணிக்கிறார்கள், எவ்வளவு தூரம் பயணிக்கிறார்கள் மற்றும் அதற்கு எவ்வளவு செலவு செய்கிறார்கள் என்பதுதான் கணக்காகும்.
கல்விக்கான பயணம்: அண்டை வீட்டைத் தாண்டிய வாய்ப்புகள்

தமிழ்நாட்டின் மிக முக்கியமான சாதனைகளில் ஒன்று கல்வி சார்ந்த இயக்கத்திறன். ஆறு வயதுக்கு மேற்பட்ட மாணவர்களில் 76.8 சதவீதம் பேர் கல்வி நிறுவனங்களை அடைய குறைந்தபட்சம் ஒரு கிலோமீட்டருக்கு மேல் பயணம் செய்துள்ளனர். இந்திய அளவில் இந்த விகிதம் 66.4 சதவீதம் மட்டுமே.
இது ஒரு முக்கியமான செய்தியை வெளிப்படுத்துகிறது. கல்வி வாய்ப்புகள் மாணவர்களின் உடனடி சுற்றுப்புறத்திற்குள் மட்டுப்படாமல், அவர்கள் கூடுதல் தொலைவில் உள்ள பள்ளிகள், கல்லூரிகள் மற்றும் பயிற்சி நிறுவனங்களை அணுக முடிகிறது. தமிழ்நாடு இலவச மற்றும் கட்டாய கல்வி சட்டத்தின் படி பார்க்கையில் , ஒரு கிலோமீட்டருக்குள் தொடக்கப்பள்ளி, மூன்று கிலோமீட்டருக்குள் நடுநிலைப்பள்ளி என்று செயல்படுகின்றது. ஆனால், ஆறு வயது முதலே ஒரு கிலோமீட்டருக்கும் மேல் சிறுவர்கள் பள்ளிகளுக்காக பயணம் செய்கிறார்கள் என்றால், அது அவர்களின் விருப்பத்தின் பேரில் நடைபெறும் நிகழ்வாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும். அதற்கான வசதிகள் இருப்பதனால் மற்றும் பயன் இருப்பதனால் அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்கின்றனர்.
பாலின அடிப்படையிலும் தமிழ்நாடு சிறப்பாக செயல்படுகிறது. மாநிலத்தில் மாணவர்களில் 78.4 சதவீதமும், மாணவிகள் 75.1 சதவீதமும் கல்விக்காகப் பயணம் செய்துள்ளனர். இந்த இரு எண்ணிக்கைகளும் தேசிய சராசரியை (மாணவர்கள் 67.3% மாணவிகள் 65.2%) விட அதிகம்.
பெண்களின் கல்வி அணுகலைப் பாதிக்கும் பாதுகாப்பு, தூரம், குடும்பப் பொறுப்புகள் போன்ற தடைகளை தமிழ்நாடு ஒப்பீட்டளவில் சிறப்பாகக் குறைத்திருப்பதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.
கிராமப்புற தமிழ்நாட்டின் கல்வி முன்னேற்றம்

கல்வி இயக்கத்திறனில் தமிழ்நாட்டின் கிராமப்புறங்கள் குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சியைக் காட்டுகின்றன.
இந்தியா முழுவதும் கிராமப்புற மாணவர்களில் 65.6 சதவீதம் பேர் ஒரு கிலோமீட்டருக்கு மேல் பயணம் செய்து கல்வி பெறுகின்றனர். தமிழ்நாட்டில் இந்த விகிதம் 78.7 சதவீதமாக உயர்கிறது.
இதன் பொருள் என்ன? கிராமப்புற மாணவர்கள் உயர் நிலைப் பள்ளிகள், கல்லூரிகள் மற்றும் தொழில்நுட்பக் கல்வி நிறுவனங்களை அணுகும் வாய்ப்புகள் அதிகரித்திருக்கின்றன. இது கல்வி உள்கட்டமைப்பு, சாலை வசதிகள் மற்றும் பொதுப் போக்குவரத்து வலையமைப்பின் வலிமையை பிரதிபலிக்கிறது.
ஆனால் இந்த அணுகலுக்கு ஒரு பொருளாதாரச் செலவும் உள்ளது. கிராமப்புற மாணவர்கள் மாதந்தோறும் கல்விச் சார்ந்த பயணத்திற்காக சராசரியாக ரூ.604 செலவிடுகின்றனர். இந்திய சராசரி ரூ.361 ஆகும்.
அதாவது, அணுகல் முன்னேறியுள்ள நிலையில், அந்த அணுகலை அடைவதற்கான செலவு இன்னும் பல குடும்பங்களுக்கு சவாலாகவே உள்ளது.
பொதுப் போக்குவரத்து: கல்வியின் அமைதியான ஆதாரம்

தமிழ்நாட்டில் மாணவர்களின் கல்விப் பயணத்தைத் தாங்கும் முக்கிய அடித்தளமாக அரசு மற்றும் பொதுப் பேருந்துகள் செயல்படுகின்றன.
ஒரு கிலோமீட்டருக்கு மேல் பயணம் செய்யும் மாணவர்களில் பாதிக்கு மேற்பட்டோர் (55 சதவீதம்) பேருந்துகளை முதன்மை போக்குவரத்து முறையாக பயன்படுத்துகின்றனர். இது தேசிய சராசரியை விட (30) மிகவும் அதிகம். அதோடு, இந்த சதவீதம் கேரளத்தில் (72 சதவீதம்) தான் அதிகமாக பதிவாகியுள்ளது; மற்றும் அங்கேயும், இலவச பஸ்பாஸ் நடைமுறையில் உள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. .
இது ஒரு முக்கியமான கொள்கைப் பாடத்தை வழங்குகிறது. பள்ளி மற்றும் கல்லூரி அணுகலை மேம்படுத்துவதில் கட்டிடங்கள் மட்டுமல்ல, பொதுப் போக்குவரத்தும் சம அளவு முக்கியமான முதலீடாகும். தமிழகத்தில் மிக நீண்ட காலமாக செயல்படுத்தப்பட்டு வரும் அரசு மற்றும் அரசு உதவிபெறும் பள்ளிகளில் பயிலும் மாணவர்களுக்கு இலவச பஸ்பாஸ் திட்டம், அவர்களுக்கும் அணுகலை மேம்படுத்த உதவியாய் இருந்திருக்கலாம். ஆனால், இந்த ஆய்வில் அதுபோன்ற துணைக்கேள்விகள் இல்லை என்பது பெரிய இடைவெளிகளில் ஒன்று.
வேலைவாய்ப்பிற்கான பயணம்: பொருளாதார இயக்கத்தின் கண்ணாடி
கல்வியைப் போலவே, வேலைவாய்ப்பு சார்ந்த பயணங்களிலும் தமிழ்நாடு தேசிய சராசரியை விட முன்னிலையில் உள்ளது.
மாநிலத்தில் 62.2 சதவீத தொழிலாளர்கள் வேலைக்குச் செல்ல குறைந்தபட்சம் ஒரு கிலோமீட்டருக்கு மேல் பயணம் செய்கின்றனர். இந்திய அளவில் இது 57.6 சதவீதம்.
இது மாநிலத்தின் தொழில்சந்தை அதிகமாக இணைக்கப்பட்டிருப்பதைக் காட்டுகிறது. மக்கள் தங்கள் குடியிருப்பைத் தாண்டி வேலைவாய்ப்புகளைத் தேடி அடைகின்றனர்.
பெண்களின் வேலை இயக்கத்திறன்: முன்னேற்றமும் சவாலும்

வேலை தொடர்பான பயணங்களில் பாலின வேறுபாடுகள் இன்னும் நீடிக்கின்றன.
தமிழ்நாட்டில் ஆண் தொழிலாளர்களில் 67.1 சதவீதம் பேர் வேலைக்காகப் பயணிக்கின்றனர். பெண்களில் இது 50.1 சதவீதம். வித்தியாசம் இருந்தாலும், இந்திய அளவில் பெண்களின் வேலைப் பயண விகிதமான 41.9 சதவீதத்தை விட தமிழ்நாடு குறிப்பிடத்தக்க அளவில் முன்னிலையில் உள்ளது.
இது வெறும் போக்குவரத்து புள்ளிவிவ
ரம் அல்ல. பெண்கள் வேலைவாய்ப்பில் பங்கேற்பதற்கு முன்பு, அவர்கள் பாதுகாப்பாகவும் சுயாதீனமாகவும் நகரும் திறனைப் பெற வேண்டும் என்பதைக் காட்டும் வளர்ச்சி குறியீடு.
பெண்களின் பொருளாதார அதிகாரமளிப்பில் பாதுகாப்பான மற்றும் செலவு குறைவான போக்குவரத்தின் பங்கு எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை இந்த முடிவு நினைவூட்டுகிறது.
இருசக்கர வாகனங்களின் மாநிலம்

தமிழ்நாட்டின் வேலைப் பயணங்களில் மிகவும் தனித்துவமான அம்சம் இருசக்கர வாகனங்களின் ஆதிக்கமாகும்.
வேலைக்காகப் பயணம் செய்யும் பத்து பேரில் சுமார் ஆறு பேர் இருசக்கர வாகனங்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இது தேசிய சராசரியை விட அதிகம்.
இதன் பொருள் இரு வகையாகப் புரிந்துகொள்ளலாம். ஒருபுறம் இது விரைவான மற்றும் நெகிழ்வான போக்குவரத்து அணுகலைக் காட்டுகிறது. மறுபுறம், எரிபொருள் செலவு, சாலைப் பாதுகாப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் தாக்கம் போன்ற கேள்விகளையும் எழுப்புகிறது. அதாவது, பெருகிவரும் இருசக்கர வாகனங்களின் பயன்பாட்டு விகிதம் என்பது, காற்றுமாசுபாடு, மனித உடல்களில் ஏற்படும் பாதிப்புகள் என்று இதன் விளைவுகளை விரிவாக அலசி பொதுப்போக்குவரத்தை மேம்படுத்தும் அவசியத்தை இந்த புள்ளிவிவரம் விளக்குகிறது.
வாய்ப்புகளின் விலை

இயக்கத்திறன் இலவசமானது அல்ல. தமிழ்நாட்டில் தொழிலாளர்கள் மாதத்திற்கு சராசரியாக ₹851 வேலைப் பயணத்திற்காக செலவிடுகின்றனர். மாணவர்கள் மாதந்தோறும் ₹676 வரை கல்விப் பயணத்திற்காக செலவழிக்கின்றனர். இந்த இரு எண்ணிக்கைகளும் தேசிய சராசரியை விட அதிகமாகும்.
இந்த எண்ணிக்கைகள் ஒரு சுவாரஸ்யமான உண்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன. அதிக வாய்ப்புகளை உருவாக்கும் சமூகங்கள், அதிக இயக்கத்தையும் தேவைப்படுத்துகின்றன. ஆனால் அந்த வாய்ப்புகளை அடைவதற்கான செலவை ஏழை குடும்பங்கள் ஏற்க வேண்டியுள்ளது. ஆனால், இந்த அறிக்கையில், குடும்பங்களின் மாதாந்திர செலவின் அடிப்படையில் தரப்படும் தரவுகள் இல்லாததால், அவர்களின் பொருளாதார வகைப்பாடு மூலமான செலவுகளை ஆராய முடியவில்லை. ஆனால், இந்த அதிகப்படியான செலவினம் என்பது, பொருளாதாரத்தில் அடித்தட்டில் இருக்கும் குடும்பத்திற்கு பெரிய சுமைதான்.

எனவே, குறைந்த கட்டண பொது போக்குவரத்து என்பது ஒரு அடிப்படை சமூக முதலீடாகப் பார்க்கப்பட வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது. தற்போது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் வெற்றிப்பயணம் எவ்வளவு தூரம் இந்த சுமையை குறைக்கும் என்பதை வரும் காலங்களில் எடுக்கப்படும் இதே கணக்கெடுப்பின் மூலம் தெரியவரும். ஆனால், இந்த கணக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்ட 2025-26-ல் தமிழகத்தில் விடியல் பயணம் அமலில் இருந்தது என்பதை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
போக்குவரத்தைத் தாண்டிய வளர்ச்சி
இந்த ஆய்வின் மிகப் பெரிய பாடம் என்னவென்றால், இயக்கத்திறன் என்பது வெறும் போக்குவரத்து பிரச்சினை அல்ல. அது வளர்ச்சி, கல்வி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் சமத்துவத்தின் அடிப்படை அளவுகோல் ஆகும்.
தமிழ்நாடு கல்வி மற்றும் வேலை வாய்ப்புகளை மக்களுடன் இணைக்கும் திறனில் இந்தியாவின் பல மாநிலங்களை விட முன்னிலையில் உள்ளது. மாணவர்கள் கல்விக்காக அதிகளவில் பொதுப்போக்குவரத்தை அணுகுகின்றனர்; பெண்கள் வேலைக்கு செல்ல அதிகமாக பயணம் செய்கின்றனர்; கிராமப்புற மாணவர்களின் கல்வி இயக்கத்திறன் உயர்ந்துள்ளது. இவை அனைத்திற்கும் அரசாங்கத்தின் கட்டணமில்லா சேவை முக்கிய பங்காற்றுகின்றது.
ஆனால் சவால்கள் இன்னும் உள்ளன. தமிழ்நாடு ஒப்பீட்டளவில் சிறந்து இருந்தாலும், ஆண் பெண் இடையே இருக்கும் வேறுபாட்டை களைவதற்கு தேவையான நடவடிக்கைகளை கூர்மைப்படுத்தும் அவசியத்தை விளக்குகின்றது. கிராம-நகர இடைவெளி தொடர்கிறது. பயணச் செலவுகள் ஏழை குடும்பங்களுக்கு சுமையாகவே உள்ளன.
இறுதியில், ஒரு சமூகத்தின் முன்னேற்றத்தை அதன் மக்கள் எவ்வளவு தூரம் பயணிக்கிறார்கள் என்பதன் மூலம் அல்ல, அவர்கள் விரும்பும் கல்வி மற்றும் வேலை வாய்ப்புகளை எவ்வளவு எளிதாக அடைகிறார்கள் என்பதன் மூலம் அளவிட வேண்டும்.
தமிழ்நாட்டின் அனுபவம் ஒரு எளிய உண்மையைச் சொல்கிறது: மக்கள் நகர முடிந்தால் மட்டுமே வாய்ப்புகளும் நகரும்.
கட்டுரையாளர் குறிப்பு

முதன்மை விஞ்ஞானி, வளர்ச்சித் துறை ஆய்வாளர், எம். எஸ். சாமிநாதன் ஆராய்ச்சி மையம்.
