குழந்தைகள் எப்போதுமே சுறுசுறுப்பாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் ஓடிவாடி விளையாட வேண்டும் என்றுதான் நாம் அனைவரும் விரும்புவோம். ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக தற்கால சூழலில் பெரியவர்களைப் போலவே குழந்தைகளும் மன அழுத்தத்திற்கும் மனச்சோர்வுக்கும் ஆளாகிறார்கள் என்று உலக சுகாதார அமைப்பு (WHO) எச்சரிக்கிறது. இதனை மருத்துவ உலகில் Childhood Depression என்று அழைக்கிறார்கள். பல நேரங்களில் குழந்தைகள் தங்களுக்குள் இருக்கும் மனப் போராட்டத்தை வெளியில் சொல்லத் தெரியாமல் தவிப்பார்கள். அவர்களின் நடத்தையில் ஏற்படும் சில சிறிய மாற்றங்களை நாம் சாதாரண குறும்புத்தனம் அல்லது அடம் பிடிக்கும் குணம் என்று தவறாகப் புரிந்துகொண்டு அலட்சியப்படுத்திவிடுகிறோம்.
குழந்தைகளின் மன ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாக்கவும், அவர்கள் மனச்சோர்வில் இருப்பதை ஆரம்பக் கட்டத்திலேயே கண்டறியவும் பெற்றோர்கள் கண்டிப்பாக அறிய வேண்டிய 5 முக்கிய எச்சரிக்கை அறிகுறிகளைப் பற்றி இங்கு விரிவாகப் பார்ப்போம்.
1. வழக்கமான விஷயங்களில் திடீர் ஆர்வமின்மை (Loss of Interest)
உங்களது குழந்தை தனக்குப் பிடித்தமான விளையாட்டுகள், கார்ட்டூன் பார்ப்பது, வரைவது அல்லது நண்பர்களுடன் சேர்ந்து விளையாடுவது போன்ற விஷயங்களை எவ்வித காரணமும் இன்றி திடீரென அடியோடு தவிர்த்தால் அது ஒரு முக்கியமான அறிகுறியாகும். எப்போதும் தனிமையையே விரும்புவது மற்றும் தனக்குப் பிடித்த விஷயங்களில் கூட எவ்வித மகிழ்ச்சியையும் வெளிப்படுத்தாமல் இருப்பது அவர்களின் ஆழ்மன சோர்வின் வெளிப்பாடாக இருக்கலாம்.
2. அதிகப்படியான கோபம் மற்றும் எரிச்சல் (Irritability)
பெரியவர்களுக்கு வரும் மனச்சோர்வு பெரும்பாலும் சோகமாக வெளிப்படும், ஆனால் குழந்தைகளுக்கு வரும் மனச்சோர்வு பெரும்பாலும் கோபமாகவும் எரிச்சலாகவும் வெளிப்படும். மிகச் சிறிய விஷயங்களுக்குக் கூட கத்துவது, பொருட்களைத் தூக்கிப் போடுவது, அல்லது பெற்றோரிடம் தேவையின்றி வாதாடுவது போன்ற குணங்கள் அவர்களின் மனதில் இருக்கும் ஏதோ ஒரு பெரிய ஏமாற்றம் அல்லது அழுத்தத்தின் அறிகுறியாகும்.
3. தூக்கம் மற்றும் உணவுப் பழக்கத்தில் திடீர் மாற்றங்கள்
மனச்சோர்வு குழந்தைகளின் உடலியல் செயல்பாடுகளை நேரடியாகப் பாதிக்கும். வழக்கத்தை விட மிக அதிகமாகத் தூங்குவது அல்லது இரவு நேரத்தில் தூக்கமில்லாமல் தவிப்பது ஒரு முக்கிய அறிகுறி. அதேபோல், அவர்களுக்குப் பிடித்த உணவுகளைக் கூடச் சாப்பிட மறுப்பது, பசியின்மை அல்லது சில குழந்தைகள் மன அழுத்தத்தைக் குறைக்க அளவுக்கு அதிகமாகச் சாப்பிடுவது போன்ற மாற்றங்களைக் கவனிக்க வேண்டும்.
4. காரணமற்ற உடல்நலப் புகார்கள் (Frequent Physical Complaints)
குழந்தைகள் அடிக்கடி தலைவலி, வயிற்றுவலி, அல்லது உடல் சோர்வாக இருக்கிறது என்று கூறினால், அதை வெறும் பள்ளிக்குச் செல்லாமல் இருக்கச் சொல்லும் நாடகம் என்று நினைக்காதீர்கள். மருத்துவப் பரிசோதனையில் எந்தக் குறைபாடும் இல்லாதபோதும் இந்த உடல் வலிகள் தொடர்ந்தால், அது மனச்சோர்வின் காரணமாக உடலில் ஏற்படும் ‘சோமடைசேஷன்’ (Somatization) எனப்படும் மனவலியின் உடல் வெளிப்பாடாக இருக்க அதிக வாய்ப்புள்ளது.
5. தன்னைத்தானே தாழ்த்திப் பேசுதல் (Low Self-Esteem)
“நான் எதற்கும் லாயக்கு இல்லை”, “என்னை யாருக்கும் பிடிக்கவில்லை”, “என்னால் எதையும் சரியாகச் செய்ய முடியாது” என்று உங்களது குழந்தை தங்களைத் தாங்களே தொடர்ந்து தாழ்த்திப் பேசினால் அதை உடனே கவனியுங்கள். அதீத குற்ற உணர்ச்சி மற்றும் தங்களைப் பற்றிய எதிர்மறை எண்ணங்கள் மனச்சோர்வின் உச்சகட்ட எச்சரிக்கை அறிகுறிகளாகும்.
மனச்சோர்வில் இருக்கும் குழந்தைக்குப் பெற்றோர்கள் செய்ய வேண்டிய 3 காரியங்கள்
உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளியுங்கள்: “சின்ன வயசுல உனக்கு என்ன கவலை வேண்டிக்கிடக்கு?” என்று அவர்களின் உணர்வுகளைக் கேலி செய்யாதீர்கள். அவர்கள் சொல்வதை எவ்வித நிபந்தனையுமின்றி முழுமையாகக் காதுகொடுத்துக் கேளுங்கள்.
பாதுகாப்பான சூழல்: “நீ தேர்வில் தோல்வியடைந்தாலும், தவறு செய்தாலும் அம்மா, அப்பா உன்னை எப்போதும் நேசிப்போம்” என்ற பாதுகாப்பான உணர்வை (Emotional safety) அவர்களுக்கு அடிக்கடி வார்த்தைகளால் வெளிப்படுத்துங்கள்.
டிஜிட்டல் நச்சுக்களை நீக்குங்கள்: மொபைல் மற்றும் கேமிங் சாதனங்களின் அதிகப்படியான பயன்பாடு மூளையின் ரசாயன சமநிலையைக் குலைக்கும். எனவே, குழந்தைகளை இயற்கையான சூழலுக்கும் உடற்பயிற்சிகளுக்கும் பழக்குங்கள்.
“என் குழந்தைக்கு எந்தக் குறையும் வைக்கவில்லை, நல்ல சாப்பாடு, நல்ல துணி, விலையுயர்ந்த பொம்மைகள், சிறந்த பள்ளி என எல்லாவற்றையும் கொடுத்திருக்கிறேன், அவனுக்கு எப்படி மனச்சோர்வு வரும்?” என்று பல பெற்றோர்கள் வாதிடுகிறார்கள். ஆனால், மனச்சோர்வு என்பது வசதிகளைப் பொறுத்து வருவதல்ல; அது மூளையில் ஏற்படும் ரசாயன மாற்றங்கள் மற்றும் உணர்வுரீதியான அழுத்தங்களால் வருவது. குழந்தைகள் தங்களது மனபாரத்தை உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ளும்போது, அதை “படிப்பு பயம்” அல்லது “வெறும் நாடகம்” என்று அலட்சியப்படுத்தாதீர்கள். ஆரம்பக் கட்டத்திலேயே கவனிக்காவிட்டால், இது அவர்களின் எதிர்கால ஆளுமையையே அடியோடு சிதைத்துவிடும். தேவைப்பட்டால் தயக்கமின்றி ஒரு சிறந்த குழந்தை உளவியல் நிபுணரின் (Child Psychologist) ஆலோசனைப் பெறுவதே புத்திசாலித்தனமான முடிவாகும்!
நன்றி: ஸ்ரீவித்யா மாரியப்பன், எழுத்தாளர் மற்றும் தொடர்பாடல் நிபுணர்
