கிறிஸ்டோஃப் ஜாஃப்ரெலோ
தமிழில் ரவிக்குமார்
(கிறிஸ்டோஃப் ஜாஃப்ரெலோ ‘தி வயர்’ செய்தித் தளத்தில் இந்தியாவின் பள்ளிக் கல்வி பற்றி முக்கியமான கட்டுரை ஒன்றை எழுதியுள்ளார். அதில் தமிழ்நாட்டில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட ‘திராவிட மாடல் ‘ எப்படி கல்வியைத் தருவதில் வட இந்திய மாநிலங்களைவிடச் சிறப்பாகச் செயல்பட்டுள்ளது என்பதைப் புள்ளி விவரங்களோடு விவரித்துள்ளார். ஆங்கிலத்தில் அவர் எழுதியுள்ள நீண்ட கட்டுரையில் திராவிட மாடல் என்ற பகுதியை நான் தமிழாக்கம் செய்து இங்கு தருகிறேன்)
ஒட்டுமொத்தத் தரவுகளை மட்டுமே நம்புவது போதுமானதல்ல. ஏனெனில், சராசரித் தரவு தென்னிந்தியாவுக்கும், இந்தியாவின் பிற பகுதிகளுக்கும் இடையிலான மிகப்பெரிய வேறுபாடுகளை மறைத்துவிடுகிறது.
ஆந்திரப் பிரதேசத்தைத் தவிர (73%), தென் மாநிலங்கள் அதிக எழுத்தறிவு விகிதங்களைக் கொண்டுள்ளன. கேரளா 95.5%-த்துடன் முன்னணியில் உள்ளது; அதனைத் தொடர்ந்து தமிழ்நாடு (85.5%) மற்றும் கர்நாடகா (83%) உள்ளன. வடக்கில் ஹரியானா (85%) மற்றும் இமாச்சலப் பிரதேசம் (83%) மட்டுமே இதே அளவில் செயல்படுகின்றன. மற்ற அனைத்து மாநிலங்களிலும் எழுத்தறிவு விகிதம் 80%-க்கும் கீழே உள்ளது. இந்த எண்ணிக்கைகள் சேர்க்கை விகிதங்களில் உள்ள வியத்தகு வேறுபாடுகளையும் பிரதிபலிக்கின்றன.
2016–2017ஆம் ஆண்டில், தென் மாநிலங்களில் இடைநிலைப் பள்ளி சேர்க்கை விகிதம் 82% முதல் 99% வரை இருந்தது (76% என்ற குறைந்த விகிதத்தில் பின்தங்கியிருந்த ஆந்திரப் பிரதேசத்தைத் தவிர). வடக்கில் இது 68% முதல் 80% வரை இருந்தது (ஹரியானா – 86% – மற்றும், மேலும் ஆச்சரியமளிக்கும் வகையில், சத்தீஸ்கர் – 88% – ஆகியவற்றைத் தவிர). மேற்கு இந்தியாவில், மகாராஷ்டிரா 92% என்ற விகிதத்துடன் தென் மாநிலங்களைப் போலவே சிறப்பாகச் செயல்பட்ட நிலையில், குஜராத் 75% என்ற விகிதத்துடன் போராடி வருகிறது.
மேல்நிலைக் கல்விக்கான புள்ளிவிவரங்கள் இன்னும் அதிகமாகப் பேசுகின்றன: தெற்கில் சேர்க்கை விகிதங்கள் அதிகமாகவே உள்ளன (கேரளாவில் 79%, தமிழ்நாட்டில் 84%). ஆனால் வடக்கில் அவை கடுமையாக வீழ்ச்சியடைகின்றன (பீகாரில் 29%, ஜார்க்கண்டில் 37%, உத்தரப் பிரதேசத்தில் 59%). குஜராத்தில் இது மிகவும் சராசரி நிலைக்குக் குறைகிறது: 43%; மகாராஷ்டிராவில் இது 71% ஆக உள்ளது.
ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அரசின் கணக்கெடுப்பின்படி, நிலைமை மிகவும் வேறுபட்டதாகவே இருந்தது: தெற்கில் (ஆந்திரப் பிரதேசத்தைத் தவிர), ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்ட 15 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களில் (சுமார் 319,000 பேர் கொண்ட மாதிரி), 48% முதல் 55% வரை குறைந்தது இடைநிலைப் பள்ளிக் கல்வியை முடித்திருந்தனர். வடக்கில், டெல்லி, ஹரியானா மற்றும் இமாச்சலப் பிரதேசத்தைத் தவிர, இந்த விகிதம் 32.5% (பீகார்) முதல் 40% (உத்தரப் பிரதேசம்) வரை இருந்தது; தேசிய சராசரி 41% ஆகும்.
இங்குள்ள வடக்கு–தெற்கு பிளவு, பயிற்று மொழியின் பிளவுடன் ஒத்துப்போகிறது. 2018ஆம் ஆண்டில், 12ஆம் வகுப்பு வரை ஆங்கிலத்தைப் பயிற்றுமொழியாகக் கொண்ட பள்ளிகளின் சதவீதம் தெலங்கானாவில் 63%, கேரளாவில் 60.7%, ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் 59%, தமிழ்நாட்டில் 44%, கர்நாடகாவில் 35% ஆக இருந்தது. இதனுடன் ஒப்பிடும்போது பீகாரில் வெறும் 6% மற்றும் உத்தரப் பிரதேசத்தில் 14% மட்டுமே இருந்தது.
தெற்கில், ஆங்கிலம் பயிற்றுமொழியாக இருக்கும் பள்ளிகளின் விகிதம் ஒருபோதும் 35%-க்குக் கீழே போவதில்லை. அதேசமயம் இந்தி பேசும் மாநிலங்களில் அது ஒருபோதும் 15%-ஐத் தாண்டுவதில்லை. மேற்கு இந்தியாவில் மகாராஷ்டிரா தென்னிந்திய அணுகுமுறையுடன் நெருக்கமாக உள்ளது; அதன் பள்ளிகளில் 29% ஆங்கிலத்தில் கற்பிக்கின்றன. அதேவேளையில், குஜராத் வட இந்தியாவுக்கு நெருக்கமாக உள்ளது; அங்கு வெறும் 13% பள்ளிகளில்தான் ஆங்கிலம் பயிற்றுமொழியாக உள்ளது.
இந்த எண்ணிக்கைகள் மிகவும் முக்கியமானவை. ஏனெனில் ஆங்கிலத்தில் தேர்ச்சி என்பது சமூக முன்னேற்றத்திற்கான ஒரு தீர்மானிக்கும் காரணியாக மாறியுள்ளது.
தொடக்க மற்றும் இடைநிலைக் கல்விக்கு அப்பால், உயர்கல்வியைப் பெறுவதில் நிலவும் சமமற்ற நிலை வடக்கு–தெற்கு பிளவை மேலும் வலுப்படுத்துகிறது. 2021–2022ஆம் ஆண்டில், இளம் இந்தியர்களுக்கான பல்கலைக்கழகச் சேர்க்கை விகிதம் வட மாநிலங்களைவிட தென் மாநிலங்களில் மிகவும் அதிகமாக இருந்தது.
18 முதல் 23 வயதுக்குட்பட்ட இளைஞர்களில் 36% முதல் 47% வரை தெற்கில் ஏதேனும் ஒரு வகையான உயர்கல்வியில் சேர்ந்திருந்தனர். இதனுடன் ஒப்பிடும்போது தேசிய சராசரி 28% ஆக இருந்தது.
தமிழ்நாடு 47% என்ற விகிதத்துடன் முன்னணியில் இருந்தது; அதனைத் தொடர்ந்து கேரளா 41.5% மற்றும் தெலங்கானா 40% ஆகியவை இருந்தன. மாறாக, பீகார் 17% என்ற விகிதத்துடன் கடைசி இடத்தில் இருந்தது; உத்தரப் பிரதேசத்தில் இந்த விகிதம் வெறும் 24% மட்டுமே. (1/2)
வடக்கில் டெல்லி, சண்டிகர் மற்றும் இமாச்சலப் பிரதேசம் மட்டுமே தென் மாநிலங்களை விட சிறப்பாகச் செயல்பட்டன. குஜராத் 24% என்ற மிகக் குறைந்த விகிதத்தில் இருந்தது; மகாராஷ்டிராவும் 35.5% என்ற விகிதத்துடன் தெற்கைவிட பின்தங்கியிருந்தது.
எனினும், சம்பந்தப்பட்ட பிராந்தியங்களில் உயர்தட்டு வர்க்கத்தின் அமைப்பைப் புரிந்துகொள்வதற்கு கல்லூரிப் பட்டதாரிகளின் எண்ணிக்கை குறித்த தரவுகளுடன் இந்த எண்ணிக்கைகள் இணைக்கப்பட வேண்டும். இந்த விஷயத்திலும் தெற்கு வடக்கை விட முன்னிலையில் உள்ளது. தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளா போன்ற மாநிலங்களில் கிட்டத்தட்ட 14% பேர் “பட்டதாரிகள்” ஆக இருந்தனர். அதேசமயம் சத்தீஸ்கரில் 7.1% மற்றும் பீகாரில் 6.8% என்ற விகிதங்கள் இதன் ஏறத்தாழ பாதியாகவே உள்ளன.
இந்தத் தரவுகள் அனைத்தும் ஒரு “திராவிட மாடல்” இருப்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. கலையரசன் .A. மற்றும் எம். விஜயபாஸ்கர் ஆகியோர் இதை எடுத்துக்காட்டியுள்ளனர் (பார்க்க: The Dravidian Model. Interpreting the political economy of Tamil Nadu, Cambridge, Cambridge University Press, 2021). கல்வி முக்கியப் பங்கு வகிக்கும் ஒரு மாடல் இது. இதை Vignesh Rajahmani என்பவரும் எடுத்துக்காட்டியுள்ளார். (பார்க்க: The Dravidian pathway. The Dravida Munntra Kazhagam (DMK) and the politics of transition in South India, Londres, Hurst, 2025).
கட்டுரையாளர் குறிப்பு
கிறிஸ்டோஃப் ஜாஃப்ரெலோ (Christophe Jaffrelot), ஃபிரெஞ்ச் அரசியல் அறிவியல் அமைப்பின் தலைவர், லண்டன் கிங்ஸ் கல்லூரி இந்திய அரசியல் மற்றும் சமூகவியல் பேராசிரியர், பிரிட்டிஷ் தெற்காசிய ஆய்வுச் சங்கத்தின் (British Association for South Asian Studies) தலைவர்
