பொதுவாக 40 அல்லது 50 வயதைக் கடந்தவர்கள்தான் முகத்தில் விழும் சுருக்கங்களைப் பற்றிக் கவலைப்படுவார்கள் (Aging Panic). ஆனால், விசித்திரமான 2026-ம் ஆண்டில், கல்லூரி படிக்கும் 20 வயது இளைஞர்கள் தோல் மருத்துவரிடம் (Dermatologist) வரிசையில் நிற்கிறார்கள்.
முகப்பருவுக்காக அல்ல; முகத்தில் சுருக்கமே வராமல் இருக்கப் போட்டுக்கொள்ளும் ‘பிரிவென்டிவ் போடோக்ஸ்’ (Preventative Botox) ஊசி போடுவதற்கு!
இளமை என்பது கொண்டாடித் தீர்க்க வேண்டிய பருவம். ஆனால் இன்றைய இளைஞர்களுக்கோ அது தக்கவைக்கப் போராடும் ஒரு போர்க்களமாக மாறிவிட்டது.
அல்காரிதம் காட்டும் ‘பேய்’ முகம்:
இந்த விபரீத பயத்திற்கு முக்கியக் காரணம், டிக்டாக் (TikTok), இன்ஸ்டாகிராம் போன்ற செயலிகள்.
இவற்றில் உள்ள ‘ஏஜிங் ஃபில்டர்கள்’ (Aging Filters), உங்கள் முகத்தை ஸ்கேன் செய்து, “வயதானால் நீங்கள் இப்படித்தான் இருப்பீர்கள்,” என்று கன்னங்கள் தொங்கிப்போன, கண்கள் குழிவிழுந்த ஒரு கோரமான தோற்றத்தைக் காட்டுகின்றன.
இது ஒரு ஜாலி விளையாட்டுதான். ஆனால், உளவியல் ரீதியாக இது இளைஞர்களின் மனதில், “ஐயோ, நான் இப்படி ஆகிவிடுவேனா? என் அழகு போய்விடுமா?” என்ற ஆழமான திகிலை (Psychological Horror) ஏற்படுத்துகிறது.
30 வயதுதான் ‘எக்ஸ்பைரி டேட்’டா?
சமூகத்தில் “பிரிட்டி பிரிவிலேஜ்” (Pretty Privilege) என்று ஒரு விஷயம் உண்டு. அதாவது, அழகாக இருப்பவர்களுக்குக் கிடைக்கும் கூடுதல் சலுகைகள் மற்றும் வாய்ப்புகள்.
இன்றைய இணைய உலகம், “பெண்களின் மதிப்பு 30 வயதுடன் முடிந்துவிடும் (Expiry Date),” என்ற நச்சுக்கருத்தை மறைமுகமாக விதைக்கிறது.
இதனால், 25 வயதைக் கடக்கும்போதே, “என் மதிப்பு குறைந்துவிடுமோ?” என்ற பதற்றத்தில் (Panic), முகத்தை பிளாஸ்டிக் போல மாற்றிக்கொள்ளவும் அவர்கள் தயங்குவதில்லை.
பேபி போடோக்ஸ் (Baby Botox):
இதன் விளைவுதான் ‘பேபி போடோக்ஸ்’. சுருக்கம் விழுந்த பிறகு சரி செய்வதை விட, முகத் தசைகளை முன்கூட்டியே முடக்கிவிட்டால் (Freeze), சுருக்கமே வராது என்பது இவர்களின் கணக்கு. 20 வயதிலேயே முகத்தில் ஊசி குத்திக்கொண்டு, சிரித்தால் கூட முகம் அசையாத நிலைக்குத் தங்களைத் தாங்களே தள்ளிக்கொள்கிறார்கள்.
முதுமை ஒரு வரம்:
வயது முதிர்வது என்பது இயற்கையின் நியதி; அது ஒரு நோய் அல்ல. ஒவ்வொரு சுருக்கமும் நாம் வாழ்ந்த வாழ்க்கையின், சிரித்த சிரிப்பின் அடையாளம்.
“வயதாவதைத் தடுக்க நினைப்பது, வாழ்வதைத் தடுப்பதற்குச் சமம்.”
இணையத்தில் வரும் ஃபில்டர்களைப் பார்த்துப் பயந்து, நிஜ வாழ்க்கையைத் தொலைக்காதீர்கள். 20 வயது என்பது பயப்படுவதற்கான வயது அல்ல; பறப்பதற்கான வயது!