இசை என்பது எல்லைகளற்றது என்பார்கள். ஆனால், அந்த இசை வியாபார ரீதியாக மாறும்போது, அங்கு சட்டத்தின் வேலிகள் முளைக்கின்றன. பல தசாப்தங்களாகத் தனது இன்னிசையால் கோடிக்கணக்கான இதயங்களை ஆளுகை செய்து வரும் ‘இசைஞானி’ இளையராஜாவுக்கும் (Ilaiyaraaja), இந்தியாவின் பழமையான இசை நிறுவனமான ‘சரிகமா‘ (Saregama) நிறுவனத்திற்கும் இடையிலான சட்டப்போராட்டம் இப்போது ஒரு புதிய திருப்பத்தை எட்டியுள்ளது.
தனது பாடல்களைத் தனது அனுமதியின்றி யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது என்று இளையராஜா ஒருபுறம் போர்க்கொடி தூக்க, “இந்தக் குறிப்பிட்ட பாடல்களின் முழு உரிமையும் ஒப்பந்தப்படி எங்களுக்கே சொந்தம்” என்று சரிகமா நிறுவனம் தொடுத்த வழக்கில், டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் தற்போது இளையராஜாவுக்கு எதிராக ஓர் இடைக்காலத் தடையை (Interim Stay) விதித்துள்ளது.
என்ன இந்த 134 படப் பாடல்கள் விவகாரம்?
இசைஞானி இளையராஜா (Ilaiyaraaja) 70 மற்றும் 80-களில் இசையமைத்த பல படங்கள் காலத்தால் அழியாதவை. அந்த காலகட்டத்தில் பல தயாரிப்பு நிறுவனங்களிடம் இருந்து பாடல்களின் உரிமையைச் சரிகமா (அப்போது எச்.எம்.வி) நிறுவனம் வாங்கியிருந்தது. இதில் மொத்தம் 134 படங்களின் இசை உரிமம் தொடர்பாகப் பிரச்சனை எழுந்துள்ளது.
இந்த 134 படங்களில் உள்ள பாடல்களை இளையராஜா தனது இசை நிகழ்ச்சிகளிலோ (Concerts) அல்லது பிற தளங்களிலோ பயன்படுத்தச் சரிகமா நிறுவனம் எதிர்ப்பு தெரிவித்தது. “நாங்கள் பணம் கொடுத்து வாங்கிய உரிமையை, இசையமைப்பாளர் என்ற பெயரில் அவர் பயன்படுத்துவது சட்டவிரோதம்” என்பது அந்த நிறுவனத்தின் வாதம்.
டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் விதித்த தடை
இந்த வழக்கை விசாரித்த டெல்லி உயர்நீதிமன்றம், சரிகமா நிறுவனத்தின் வாதத்தில் முகாந்திரம் இருப்பதாகக் கருதி, இளையராஜாவுக்கு எதிராக ஓர் அதிரடி உத்தரவைப் பிறப்பித்துள்ளது. அதன்படி:
- சரிகமா நிறுவனத்திற்குச் சொந்தமான அந்த 134 படங்களில் உள்ள பாடல்களை, இளையராஜா எந்தவிதமான வர்த்தக ரீதியான நோக்கத்திற்காகவும் பயன்படுத்தக் கூடாது.
- இந்தத் தடை உத்தரவு அடுத்த கட்ட விசாரணை வரை அமலில் இருக்கும்.
- இதன் மூலம், இளையராஜா தனது வரவிருக்கும் கச்சேரிகளில் இந்தப் பாடல்களைப் பாடுவதிலோ அல்லது இசைப்பதிலோ சிக்கல் எழுந்துள்ளது.
சட்டத்தின் பிடியில் ‘படைப்புச் சுதந்திரம்’
இந்த விவகாரம் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை எழுப்புகிறது: ஒரு பாடலை உருவாக்கிய இசையமைப்பாளருக்கு அதன் மேல் உரிமை இல்லையா? இந்தியப் பதிப்புரிமைச் சட்டத்தின்படி (Copyright Act), ஒரு பாடல் ‘வேலைக்கான ஒப்பந்தத்தின்’ (Contract of Service) கீழ் உருவாக்கப்பட்டால், அதன் பொருளாதார உரிமைகள் (Economic Rights) தயாரிப்பாளருக்கே சேரும்.
இருப்பினும், படைப்பாளிக்கு ‘தார்மீக உரிமைகள்’ (Moral Rights) உண்டு. ஆனால், அந்த உரிமையைப் பயன்படுத்திப் பாடல்களை வர்த்தக ரீதியாகச் சந்தைப்படுத்த முடியுமா என்பதுதான் இப்போது நீதிமன்றத்தின் முன் இருக்கும் சவால். ஏற்கனவே ‘எக்கோ’ (Echo) நிறுவனத்துடனான வழக்கிலும் இதே போன்ற சிக்கல்கள் நிலவி வருவது குறிப்பிடத்தக்கது.
ரசிகர்கள் மற்றும் திரையுலகினரின் கவலை
இளையராஜாவின் இசை நிகழ்ச்சிகளுக்குச் செல்லும் ரசிகர்கள், அவர் இசையமைத்த பழைய பாடல்களைக் கேட்கவே விரும்புகிறார்கள். இப்போது நீதிமன்றம் விதித்துள்ள இந்தத் தடையால், அவர் மேடையில் எந்தப் பாடல்களைப் பாடுவார் என்ற கவலை ரசிகர்களிடையே எழுந்துள்ளது.
- பொருளாதார இழப்பு: ஒரு இசை நிகழ்ச்சிக்குச் செலவிடப்படும் கோடிக்கணக்கான ரூபாய்கள், இதுபோன்ற கடைசி நிமிடத் தடைகளால் வீணாகக்கூடும்.
- வர்த்தக ரீதியான பாதிப்பு: ஸ்பாட்டிஃபை (Spotify), யூடியூப் போன்ற டிஜிட்டல் தளங்களிலும் இந்தப் பாடல்களைப் பகிர்வதில் சட்டச் சிக்கல்கள் நீடிக்கின்றன.
முடிவுரை
இசைக்கும் சட்டத்திற்கும் இடையிலான இந்த மோதல், வெறும் தனிமனிதப் பிரச்சனை அல்ல; இது ஒட்டுமொத்த இசைத்துறையின் பதிப்புரிமை விதிகளை மறுவரையறை செய்யப்போகும் ஒரு நிகழ்வு. சட்டத்தின் பார்வையில் ‘ஒப்பந்தம்’ (Contract) முக்கியமானது என்றாலும், இசையமைப்பாளரின் உழைப்பு புறக்கணிக்கப்படக் கூடாது என்பதே நடுநிலையாளர்களின் கருத்து. டெல்லி உயர்நீதிமன்றத்தின் இறுதித் தீர்ப்பு, இனி வரும் காலங்களில் இசையமைப்பாளர்களுக்கும் தயாரிப்பாளர்களுக்கும் இடையிலான உறவைத் தீர்மானிக்கும்!