எந்தவொரு போரையும் நடத்துவதற்குத் துப்பாக்கிகளை விடவும், அந்தத் துப்பாக்கிகளுக்குத் தேவையான பணத்தை அள்ளித்தரும் ‘நிதிக் கருவூலமே’ மிக முக்கியமானது. ரஷ்யாவைப் பொறுத்தவரை, அதன் கருவூலத்தை எப்போதும் நிரம்பி வழியச் செய்யும் ‘காமதேனு’ என்றால் அது அதன் கச்சா எண்ணெய் (Crude Oil) ஏற்றுமதிதான். ஆனால், உக்ரைன் போருக்குப் பிறகு மேற்கத்திய நாடுகள் வீசிய ‘பொருளாதாரத் தடைகள்’ (Economic Sanctions) எனும் வலை, இப்போது மெல்ல மெல்ல ரஷ்யாவின் கழுத்தை நெரிக்கத் தொடங்கியுள்ளன.
தடைகள் எனும் கத்திரி (The Scissors of Sanctions)
சர்வதேசச் சந்தையில் கச்சா எண்ணெய் விலையேறும்போது ரஷ்யா லாபத்தில் மிதப்பது வழக்கம். ஆனால், ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் ஜி-7 (G7) நாடுகள் இணைந்து விதித்த ‘விலை உச்சவரம்பு’ (Price Cap) மற்றும் இறக்குமதித் தடைகள், ரஷ்யாவின் லாப வேட்டையில் பெரிய முட்டுக்கட்டையைப் போட்டுள்ளன. ரஷ்ய எண்ணெய் ஒரு குறிப்பிட்ட விலைக்கு மேல் விற்கப்படக் கூடாது என்ற கட்டுப்பாடு, அதன் வருமானத்தைக் கணிசமாகக் குறைத்துள்ளது.
இந்தத் தடைகள் என்பது ரஷ்யாவின் எண்ணெய் உற்பத்தியை முழுமையாக முடக்குவதற்காக அல்ல; மாறாக, அந்த எண்ணெய் விற்பனை மூலம் கிடைக்கும் லாபம் உக்ரைன் போருக்குப் பயன்படுத்தப்படுவதைத் தடுப்பதற்காகவே வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. இதன் விளைவாக, ரஷ்யா தனது எண்ணெயைச் சர்வதேசச் சந்தை விலையை விடக் குறைவான விலைக்கு (Discounted Rates) விற்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது.
வருவாய் சரிவு: புள்ளிவிவரங்கள் சொல்லும் உண்மை
சமீபத்திய தரவுகளின்படி, ரஷ்யாவின் எரிசக்தி வருவாய் கடந்த ஆண்டுகளை விடப் பெருமளவு சரிவைக் கண்டுள்ளது. ஏற்றுமதி செய்யப்படும் எண்ணெயின் அளவு குறையவில்லை என்றாலும், அதற்குக் கிடைக்கும் அந்நியச் செலாவணி (Foreign Exchange) குறைந்து வருவது புதின் நிர்வாகத்திற்குப் பெரும் தலைவலியாக மாறியுள்ளது.
- விலை வித்தியாசம்: சர்வதேச ‘ப்ரெண்ட்’ (Brent) கச்சா எண்ணெய் விலையோடு ஒப்பிடும்போது, ரஷ்யாவின் ‘யூரல்ஸ்’ (Urals) வகை எண்ணெய் பேரலுக்கு 20 முதல் 30 டாலர்கள் வரை தள்ளுபடி விலையில் விற்கப்படுகிறது.
- வரி வருவாய்: ரஷ்ய அரசின் மொத்த பட்ஜெட்டில் 40 சதவீதத்திற்கும் மேலாக இருந்த எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு வரி வருவாய், தற்போது 25-30 சதவீதமாகக் குறைந்துள்ளதாகப் பொருளாதார வல்லுநர்கள் கணிக்கின்றனர்.
- செலவின அதிகரிப்பு: ஒருபுறம் வருவாய் குறைய, மறுபுறம் போருக்கான ராணுவச் செலவுகள் அதிகரிப்பது ரஷ்யப் பொருளாதாரத்தில் ஒரு பெரிய ‘துளையை’ (Budget Deficit) ஏற்படுத்தியுள்ளது.
கிழக்கு நோக்கித் திரும்பிய ரஷ்யா (Shift to Asia)
ஐரோப்பிய நாடுகள் கதவை மூடியவுடன், ரஷ்யா தனது பார்வையை ஆசியாவின் பக்கம், குறிப்பாக இந்தியா மற்றும் சீனாவின் பக்கம் திருப்பியது. இன்று ரஷ்யாவின் மிகப்பெரிய வாடிக்கையாளர்களாக இந்த இரு நாடுகளும் உருவெடுத்துள்ளன. ஆனால், இது ரஷ்யாவிற்கு ஒரு ‘இருதலைக் கொள்ளி எறும்பு’ போன்ற நிலைதான்.
மேற்கத்திய நாடுகளின் தடையால் வேறு வழியின்றி ரஷ்யா தங்களை நாடி வருவதை அறிந்த ஆசிய நாடுகள், எண்ணெயைக் கடுமையான பேரம் பேசி மிகக் குறைந்த விலைக்கு வாங்குகின்றன. இதனால் விற்பனை நடந்தாலும், ரஷ்யாவிற்குச் சேர வேண்டிய லாபத்தை இந்தியா மற்றும் சீனா போன்ற நாடுகள் தங்களின் ‘பேர வலிமை’ (Bargaining Power) மூலம் தட்டிப் பறிக்கின்றன.
எதிர்காலச் சவால்கள் மற்றும் பொருளாதாரத் தாக்கம்
நீண்ட கால அடிப்படையில் பார்க்கும்போது, இந்த வருவாய் சரிவு ரஷ்யாவின் உள்கட்டமைப்பு மற்றும் தொழில்நுட்ப மேம்பாட்டைப் பாதிக்கும். மேற்கத்திய நிறுவனங்கள் ரஷ்யாவிலிருந்து வெளியேறியதால், எண்ணெய் கிணறுகளைப் பராமரிப்பதற்கும், புதிய இடங்களில் எண்ணெய் எடுப்பதற்கும் தேவையான நவீனத் தொழில்நுட்பங்கள் (Advanced Technology) கிடைக்காமல் ரஷ்யா தவித்து வருகிறது.
மேலும், சர்வதேசப் பணப்பரிவர்த்தனை அமைப்பான ‘ஸ்விஃப்ட்’ (SWIFT) அமைப்பிலிருந்து ரஷ்யா நீக்கப்பட்டதால், எண்ணெய் விற்ற பணத்தை வாங்குவதிலும், அதை மற்ற கரன்சிகளாக மாற்றுவதிலும் பெரும் சிக்கல்கள் நீடிக்கின்றன. இது ரஷ்ய ரூபிளின் (Rouble) மதிப்பைக் குறைப்பதோடு, அந்நாட்டில் பணவீக்கத்தையும் (Inflation) அதிகரிக்கச் செய்துள்ளது.
முடிவுரை:
“பணம் பாதாளம் வரை பாயும்” என்பார்கள். ஆனால், அந்தப் பணத்தின் ஊற்றையே அடைக்க மேற்கத்திய நாடுகள் எடுத்துள்ள இந்த ‘பொருளாதாரப் போர்’ தந்திரம், ரஷ்யாவைத் தற்காப்பு நிலைக்குத் தள்ளியுள்ளது. உக்ரைன் போர் எவ்வளவு காலம் நீடிக்கிறதோ, அவ்வளவு காலம் இந்தத் தடைகளும் நீடிக்கும் என்பதால், ரஷ்யாவின் ‘எண்ணெய் கனவு’ மெல்ல மெல்ல மங்கி வருவதையே தற்போதைய சூழல் காட்டுகிறது.