முன்பெல்லாம் ஒருவர் ஹோட்டலில் தனியாக அமர்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தால், அவரைப் பார்ப்பவர்கள் “பாவம், இவருக்கு யாரும் துணை இல்லை போல,” என்று பரிதாபப்படுவார்கள். அல்லது “தனியாக இருப்பது சோகம்,” என்று முத்திரை குத்துவார்கள். ஆனால், 2026-ல் இந்தக்கதை தலைகீழாக மாறிவிட்டது.
இன்று தனிமை (Solitude) என்பது சோகத்தின் அடையாளம் அல்ல; அது ஒரு ‘லக்சரி’ (Luxury Status Symbol). தற்போதைய ஜென் ஜி (Gen Z) மற்றும் மில்லினியல்கள் (Millennials) கையில் எடுத்திருக்கும் புதிய மந்திரம் “Protecting My Peace” (என் மன அமைதியைக் காப்பது).
தனிமை vs தனிமைப்படுத்தப்படுதல்: தனிமையில் வாடுவதற்கும் (Loneliness), தனிமையை விரும்பி ஏற்பதற்கும் (Solitude) நிறைய வித்தியாசங்கள் உள்ளன. இன்றைய இளைஞர்கள் சமூகக் கடமைகளில் இருந்து (Social Obligations) விடுபட்டு, தங்களுக்கான நேரத்தை (Me Time) ஒதுக்குவதையே முதன்மையான மன அழுத்த நிவாரணியாகக் கருதுகிறார்கள்.
ட்ரெண்டாகும் ‘சோலோ’ கலாச்சாரம்: வார இறுதி நாட்களில் நண்பர்களுடன் பார்ட்டிக்குச் செல்வது அல்லது உறவினர் வீட்டு விசேஷங்களுக்குச் செல்வதை விட, “அன்அக்கம்பனீட் வீக்கெண்ட்ஸ்” (Unaccompanied Weekends) எனப்படும் தனிமையான விடுமுறைகளையே இவர்கள் அதிகம் விரும்புகிறார்கள்.
- சோலோ டைனிங் (Solo Dining): தனியாகச் சினிமாவுக்குச் செல்வது, தனியாக ரெஸ்டாரண்ட் சென்று தனக்குப் பிடித்த உணவை ரசித்துச் சாப்பிடுவது இப்போது கூச்சப்பட வேண்டிய விஷயம் அல்ல; அது ஒரு ‘கெத்து’.
- நோ ட்ராமா (No Drama): “நான்கு பேருடன் இருந்தால் நான்கு விதமான பிரச்சனைகள் வரும். தனியாக இருந்தால் என் மன அமைதி என்னிடமே இருக்கும்,” என்பதே இவர்களின் வாதம்.
இது சுயநலமா? இதைச் சுயநலம் என்று ஒதுக்கிவிட முடியாது. உலகம் முழுவதும் அதிகரித்துள்ள மன அழுத்தம் மற்றும் பணிச்சுமைக்கு மத்தியில், தன்னைத் தானே மீட்டெடுத்துக்கொள்ள (Recharge) இந்தத் தனிமை மிகவும் அவசியமாகிறது. “மற்றவர்களை மகிழ்விப்பதை விட, என் மனநலமே முக்கியம்,” என்ற தெளிவு இன்றைய தலைமுறையிடம் உள்ளது.
எனவே, அடுத்த முறை யாராவது தனியாக அமர்ந்து காபி குடித்துக் கொண்டிருந்தால், அவர்களைப் பாவமாகப் பார்க்காதீர்கள். அவர்கள் தங்களின் ‘அமைதியைப் பாதுகாத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்’ (Protecting their peace) என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். கூட்டத்தில் கரைவதை விட, தனிமையில் மிளிர்வதே இப்போதைய ட்ரெண்ட்!
