பிப்ரவரி 14 என்றாலே உலகம் முழுவதும் ‘ரோஜாப்பூ’, ‘கேக்’, ‘காதல்’ என்று ஒரு பக்கம் கொண்டாட்டம் களைகட்டும். ஆனால், இந்தியாவில் கடந்த சில ஆண்டுகளாக இதற்கு நேர்மாறான ஒரு கலாச்சாரப் புரட்சி நடந்து வருகிறது.
மேற்கத்திய மோகத்தில் மூழ்கி, காதலர் தினத்தைக் கொண்டாடும் இளைஞர்களுக்கு மத்தியில், “மாத்ரு பித்ரு பூஜை திவாஸ்” (Matri Pitri Pujan Diwas) அதாவது ‘பெற்றோர் வழிபாட்டு தினம்’ என்ற பெயரில் ஒரு புதிய கொண்டாட்டம் வேகமெடுத்துள்ளது. “காதல் என்பது வெறும் கவர்ச்சி; பெற்றோர் பாசம் தான் நிரந்தரம்,” என்பதே இதன் மையக்கருத்து.
யார் ஆரம்பித்தது? இந்தக் கொண்டாட்டத்தை முதன்முதலில் பிரபலப்படுத்தியவர் ஆசாரம் பாபு (Asaram Bapu) என்று சொல்லப்பட்டாலும், இன்று இது பல மாநில அரசுகள் மற்றும் சமூக அமைப்புகளால் முன்னெடுக்கப்படுகிறது. ராஜஸ்தான், சத்தீஸ்கர் போன்ற மாநிலங்களில் உள்ள பள்ளிகளில், பிப்ரவரி 14 அன்று மாணவர்கள் தங்கள் பெற்றோரை அழைத்து மாலை அணிவித்து, ஆரத்தி எடுத்து வணங்குவது ஒரு வழக்கமாகவே மாறிவிட்டது.
நோக்கம் என்ன? (The Message)
மேற்கத்திய எதிர்ப்பு: காதலர் தினம் என்பது ஒரு வியாபார உத்தி (Commercialization). வாழ்த்து அட்டைகள், பரிசுகள் விற்கும் நிறுவனங்கள் லாபம் சம்பாதிக்கவே இதைத் திணிக்கின்றன.
கலாச்சார மீட்பு: இந்தியப் பண்பாட்டில் “மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம்” என்று பெற்றோருக்குத்தான் முதல் மரியாதை. முதியோர் இல்லங்கள் அதிகரித்து வரும் இக்காலத்தில், பெற்றோர் மீதான அன்பை மீட்டெடுக்க இது அவசியம்.
கொண்டாட்டம் எப்படி? பள்ளிகளிலும், பொது இடங்களிலும் நடக்கும் இந்த நிகழ்ச்சிகளில்:
- மாணவர்கள் தங்கள் பெற்றோரை நாற்காலியில் அமர வைப்பார்கள்.
- அவர்களுக்குத் திலகமிட்டு, பூமாலை அணிவிப்பார்கள்.
- காலில் விழுந்து ஆசிர்வாதம் வாங்குவார்கள்.
- சில இடங்களில் பிள்ளைகள் பெற்றோரைச் சுற்றி வலம் வந்து, “நீங்களே என் உலகம்,” என்று உறுதிமொழி ஏற்பார்கள்.
விமர்சனங்கள் (The Debate): இது நல்ல விஷயம்தானே என்று பலர் ஆதரித்தாலும், இதற்கு எதிர்ப்புகளும் உண்டு.
கட்டாயம்: “பெற்றோரை மதிப்பது ஒவ்வொரு நாளும் நடக்க வேண்டும்; அதை ஏன் பிப்ரவரி 14 அன்று மட்டும் வைத்து, காதலர் தினத்தைத் தடுக்க வேண்டும்?” என்று முற்போக்குவாதிகள் கேட்கிறார்கள்.
அரசியல் சாயம்: இது ஒரு குறிப்பிட்ட மதச் சார்பு அல்லது அரசியல் நோக்கத்திற்காகத் திணிக்கப்படுவதாகச் சில விமர்சகர்கள் கருதுகிறார்கள்.
பிளஸ் (Plus): இன்றைய அவசர உலகில், பெற்றோருடன் உட்கார்ந்து பேசவே நேரம் இல்லாத பிள்ளைகளுக்கு, “உங்களை நாங்கள் மதிக்கிறோம்” என்று சொல்ல ஒரு வாய்ப்பாக இந்த நாள் அமைகிறது. குடும்ப உறவுகளை (Family bonding) வலுப்படுத்த இது உதவுகிறது.
மைனஸ் (Minus): இதை ஒரு கலாச்சாரப் போராக (Culture War) மாற்றுவது தேவையற்றது. காதலர் தினத்தைக் கொண்டாடுபவர்களைக் கிண்டல் செய்வது அல்லது தடுப்பது தனிமனித சுதந்திரத்திற்கு எதிரானது.
மொத்தத்தில்: காதலர் தினத்தில் ரோஜா கொடுப்பதும், பெற்றோர் வழிபாட்டு தினத்தில் காலில் விழுவதும் அவரவர் விருப்பம். ஆனால், அன்பைக் கொண்டாடுவதற்கு எந்த நாள் தடையாகவும் இருக்கக்கூடாது; எந்த நாளும் திணிக்கப்படவும் கூடாது!
Verdict: அன்பில் அரசியலுக்கு இடமில்லை… அது காதலாக இருந்தாலும் சரி, பாசமாக இருந்தாலும் சரி!