இந்தியாவில் முதியோர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வரும் நிலையில், அறிவாற்றல் பாதிப்பு தொடர்பான பிரச்சினைகள் ஒரு பெரும் சுகாதாரச் சவாலாக உருவெடுத்துள்ளன. சமீபத்தில் புகழ்பெற்ற மருத்துவ இதழான லான்செட் (The Lancet) வெளியிட்டுள்ள அறிக்கை, இந்தியாவின் “அமைதியான பெருந்தொற்று” (Silent Epidemic) என்று அழைக்கப்படும் டிமென்ஷியா (Dementia) பாதிப்பு குறித்து அதிர்ச்சியூட்டும் தகவல்களைப் பகிர்ந்துள்ளது. இது வெறும் உடல்நலப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல, நாட்டின் ஒட்டுமொத்த சுகாதார உள்கட்டமைப்பு (Healthcare Infrastructure) மற்றும் சமூகப் பொருளாதார நிலையை அசைத்துப் பார்க்கும் ஒரு காரணியாக மாறியுள்ளது.
டிமென்ஷியா: புள்ளிவிவரங்கள் சொல்லும் உண்மை
லான்செட் அறிக்கையின்படி, இந்தியாவில் 60 வயதிற்கு மேற்பட்டவர்களில் சுமார் 7.4% பேர், அதாவது சுமார் 8.8 மில்லியன் முதியவர்கள் டிமென்ஷியா பாதிப்புடன் வாழ்கின்றனர். இதில் ஆண்களை விடப் பெண்கள் அதிகளவில் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.
இந்தியாவின் முதியோர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பு (Aging Population) வேகமெடுத்துள்ளதால், இந்த எண்ணிக்கை 2036-ஆம் ஆண்டில் 16.9 மில்லியனாக உயரும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. 2050-ஆம் ஆண்டிற்குள் இந்தியாவின் மக்கள் தொகையில் ஐந்தில் ஒருவர் முதியவராக இருப்பார் என்பதால், இந்தப் பாதிப்பு 197% வரை அதிகரிக்கக்கூடும் என்று ஆய்வுகள் எச்சரிக்கின்றன.
14 மாற்றக்கூடிய ஆபத்துக் காரணிகள் (Modifiable Risk Factors)
டிமென்ஷியா பாதிப்பைத் தவிர்க்கவோ அல்லது தாமதப்படுத்தவோ முடியும் என்று லான்செட் கமிஷன் (Lancet Commission) ஒரு நம்பிக்கையூட்டும் செய்தியையும் வழங்கியுள்ளது. சுமார் 45% டிமென்ஷியா பாதிப்புகளைக் கீழ்க்கண்ட மாற்றக்கூடிய ஆபத்துக் காரணிகள் (Modifiable Risk Factors) மூலம் தடுக்க முடியும்:
- குறைந்த கல்வி: ஆரம்பக் காலக் கல்வி அறிவு குறைபாடு.
- உடல்நலப் பிரச்சினைகள்: உயர் இரத்த அழுத்தம் (Hypertension), நீரிழிவு (Diabetes) மற்றும் உடல் பருமன் (Obesity).
- புலன் உணர்வுப் பாதிப்பு: கேட்கும் திறன் குறைபாடு மற்றும் பார்வை இழப்பு (Vision Loss).
- சுற்றுச்சூழல் மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள்: காற்று மாசுபாடு (Air Pollution), புகைப்பிடித்தல் மற்றும் அதிகப்படியான மது அருந்துதல்.
- சமூகக் காரணி: தனிமை மற்றும் மனச்சோர்வு (Depression).
சுகாதார உள்கட்டமைப்பு (Healthcare Infrastructure) சந்திக்கும் சவால்கள்
இந்தியாவின் தற்போதைய மருத்துவக் கட்டமைப்பு டிமென்ஷியா போன்ற நீண்ட காலப் பராமரிப்பு தேவைப்படும் நோய்களைக் கையாளத் தயாராக இல்லை என்று அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
- பராமரிப்பு இடைவெளி: இந்தியாவில் முதியோர் பராமரிப்பு மையங்கள் (Eldercare facilities) மற்றும் டிமென்ஷியா சிறப்பு மையங்கள் மிகவும் குறைவாகவே உள்ளன.
- பயிற்சி பெற்ற பணியாளர்கள்: டிமென்ஷியா நோயாளிகளைக் கையாள்வதற்கான சிறப்புப் பயிற்சி பெற்ற செவிலியர்கள் மற்றும் பணியாளர்களின் பற்றாக்குறை நிலவுகிறது.
- நிதிச் சுமை: இந்தியாவின் சுகாதாரச் செலவினங்கள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 2.1% க்கும் குறைவாகவே உள்ளது. இதில் மனநலம் மற்றும் முதியோர் பராமரிப்பிற்கு ஒதுக்கப்படும் நிதி மிகச் சொற்பமானது.
லான்செட் பரிந்துரைக்கும் தீர்வுகள்
இந்தியாவின் சுகாதார முறையை “நோயாளி மையமாக” மாற்றாமல், குடிமக்கள் மையமாக (Citizen-centric) மாற்ற வேண்டும் என்று லான்செட் கமிஷன் பரிந்துரைக்கிறது.
- ஆரம்ப சுகாதாரப் பராமரிப்பு: மருத்துவமனைகளை மட்டும் நம்பியிருக்காமல், ஆரம்பச் சுகாதார நிலையங்களிலேயே (Primary Care) டிமென்ஷியா கண்டறியும் வசதிகளை ஏற்படுத்த வேண்டும்.
- டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பம்: டிமென்ஷியா நோயாளிகளைக் கண்காணிக்கவும், அவர்களுக்குத் தேவையான ஆலோசனைகளை வழங்கவும் நவீன டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பங்களைப் (Digital Technology) பயன்படுத்த வேண்டும்.
- தேசியக் கொள்கை: டிமென்ஷியா பாதிப்பிற்கெனத் தனிப்பட்ட தேசியக் கொள்கை (National Dementia Policy) வகுக்கப்பட வேண்டியது அவசியமாகும்.
டிமென்ஷியா என்பது வெறும் நினைவாற்றல் இழப்பு மட்டுமல்ல; அது ஒரு தனி மனிதனின் அடையாளம் மற்றும் குடும்பத்தின் அமைதியைப் பறிக்கக்கூடியது. அறிவாற்றல் ஆரோக்கியம் (Cognitive Health) குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி, முதியவர்களுக்குக் கண்ணியமான பராமரிப்பை உறுதி செய்வதே இந்தச் சவாலை எதிர்கொள்ளும் வழியாகும்.