சர்வதேச அரசியல் மேடையில் இரண்டு பெரிய ஜாம்பவான்கள் கைகுலுக்கும்போது, அந்தப் புன்னகைக்கு பின்னால் பலமான கணக்குகளும், சில ‘சிவப்புக் கோடுகளும்’ (Red Lines) வரையப்பட்டிருக்கும். இந்தியா மற்றும் அமெரிக்கா இடையிலான வர்த்தக ஒப்பந்தப் (India US Trade Deal) பேச்சுவார்த்தைகளும் இப்போது அதே கட்டத்தில்தான் இருக்கின்றன. தனது நலன்களை விட்டுக்கொடுக்காமல், அதே சமயம் உலகின் மிகப்பெரிய பொருளாதார சக்தியுடன் கைகோர்க்க இந்தியா எடுக்கும் ராஜதந்திர நகர்வுகள் உலக நாடுகளின் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளன.
குறிப்பாக, இந்தியாவின் மிக முக்கியமான மற்றும் உணர்ச்சிகரமான துறைகளில் அமெரிக்கா தனது பிடிவாதத்தைக் குறைத்துக்கொண்டு, இந்திய அரசு வரைந்துள்ள “சிவப்பு கோடுகளை” தாண்டாமல் நிற்க முடிவு செய்திருப்பது ஒரு மிகப்பெரிய திருப்புமுனையாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
விவசாயமும் வாழ்வாதாரமும்: ஏன் இந்தத் தயக்கம்?
இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை விவசாயம் என்பது வெறும் தொழில் அல்ல; அது கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்வாதாரம். குறிப்பாகப் பால் பண்ணை (Dairy) மற்றும் கோழிப்பண்ணை (Poultry) துறைகளில் அமெரிக்கத் தயாரிப்புகளுக்குக் கதவைத் திறந்தால், அது நம்மூர் விவசாயிகளைப் பாதிக்கும் என்பதில் மத்திய அரசு உறுதியாக உள்ளது.
அமெரிக்கா தனது விவசாயத் தயாரிப்புகளுக்கு இந்தியா வரிச் சலுகை அளிக்க வேண்டும் என்று நீண்ட காலமாக அழுத்தம் கொடுத்து வந்தது. ஆனால், இந்திய விவசாயிகளின் நலனைக் காக்க, இந்தத் துறைகளில் எந்த சமரசமும் செய்ய முடியாது என்ற “சிவப்புக் கோட்டை” இந்தியா தெளிவாக வரைந்தது. தற்போது அந்த எல்லைக்குள் நுழையாமல் வர்த்தகத்தைப் பலப்படுத்த அமெரிக்கா சம்மதித்துள்ளது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றமாகும்.
டிஜிட்டல் வர்த்தகம் மற்றும் இ-காமர்ஸ் சவால்கள்
நவீன காலத்தின் புதிய கச்சா எண்ணெய் என்பது ‘டேட்டா’ (Data) தான். இ-காமர்ஸ் (E-commerce) மற்றும் டிஜிட்டல் வர்த்தக விதிகளில் அமெரிக்கா தனது சொந்த லாபத்தை முன்னிறுத்தி சில நிபந்தனைகளை விதிக்க முயன்றது. குறிப்பாக:
- இந்தியாவின் தரவு பாதுகாப்பு (Data Privacy) சட்டங்கள்.
- டிஜிட்டல் சேவை வரி (Digital Service Tax).
- உள்நாட்டுத் தரவுச் சேமிப்பு (Data Localization).
இந்த விஷயங்களில் இந்தியா தனது இறையாண்மையை விட்டுக் கொடுக்கத் தயாராக இல்லை. அமெரிக்கத் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களுக்குச் சாதகமாக விதிகளை மாற்றாமல், இந்தியாவின் டிஜிட்டல் பொருளாதாரத்தைப் பாதுகாப்பதில் அரசு காட்டும் உறுதி, இந்தப் பேச்சுவார்த்தைகளில் எதிரொலித்துள்ளது.
ஏன் அமெரிக்கா இப்போது இறங்கி வருகிறது?
வழக்கமாகத் தனது வர்த்தகக் கொள்கைகளில் மிகவும் கறாராக இருக்கும் அமெரிக்கா, இந்தியாவிடம் மட்டும் ஏன் இவ்வளவு நிதானத்தைக் கடைபிடிக்கிறது என்ற கேள்வி எழுகிறது. இதற்குப் பின்னால் ஒரு பலமான புவிசார் அரசியல் (Geopolitics) காரணம் உள்ளது:
- சீனாவின் ஆதிக்கம்: ஆசியப் பிராந்தியத்தில் சீனாவின் அசுர வளர்ச்சியைத் தடுக்க அமெரிக்காவிற்கு இந்தியாவின் துணை அவசியமாகிறது.
- நம்பகமான கூட்டாளி: உலகளாவிய சப்ளை செயின் (Supply Chain) அமைப்பில் சீனாவிற்கு மாற்றாக இந்தியாவைப் பலப்படுத்த அமெரிக்கா விரும்புகிறது.
- சந்தை வாய்ப்பு: இந்தியாவின் வளர்ந்து வரும் நடுத்தர வர்க்க மக்களின் சந்தை வாய்ப்பு, அமெரிக்க நிறுவனங்களுக்கு ஒரு மிகப்பெரிய லாப வேட்டையாகத் தெரிகிறது.
இந்தக் காரணங்களால்தான், சிறிய விஷயங்களுக்காகப் பெரிய உறவை முறித்துக்கொள்ள அமெரிக்கா விரும்பவில்லை. “மினி-டிரேட் டீல்” (Mini-trade deal) என்ற சிறிய ஒப்பந்தத்தில் தொடங்கி, காலப்போக்கில் அதைப் பெரிய அளவில் விரிவுபடுத்த இரு நாடுகளும் திட்டமிட்டுள்ளன.
தொழிலாளர் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் விதிகள்
ஒப்பந்தத்தின் மற்றொரு முக்கியப் பகுதி தொழிலாளர் நலன் (Labor Standards) மற்றும் சுற்றுச்சூழல் (Environment) தொடர்பான நிபந்தனைகள். வளர்ந்த நாடுகள் பெரும்பாலும் இந்த விதிகளைக் காட்டி வளரும் நாடுகளின் ஏற்றுமதியைத் தடுக்க முயற்சிக்கும். ஆனால், இந்தியாவின் தற்போதைய நிலையைப் புரிந்துகொண்டு, நடைமுறைக்குச் சாத்தியமான விதிகளை அமல்படுத்த அமெரிக்கா ஒப்புக்கொண்டுள்ளது.
இந்தப் பேச்சுவார்த்தைகளின் முக்கியத் தரவுகள் இதோ:
- வரி குறைப்பு (Tariff Reduction): குறிப்பிட்ட சில தொழிற்துறைப் பொருட்களுக்கான இறக்குமதி வரியைக் குறைக்க இரு நாடுகளும் ஆலோசித்து வருகின்றன.
- சந்தை அணுகல் (Market Access): இந்தியாவிலிருந்து அமெரிக்காவிற்கு ஏற்றுமதியாகும் மாம்பழம் மற்றும் பிற வேளாண் பொருட்களுக்கான கட்டுப்பாடுகளைத் தளர்த்துதல்.
- விசா நடைமுறைகள்: இந்தியத் தகவல் தொழில்நுட்பப் பணியாளர்களுக்கான விசா நடைமுறைகளை எளிதாக்குவது குறித்துப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்படலாம்.
முடிவுரை
இந்தியா-அமெரிக்கா இடையிலான இந்த வர்த்தக நகர்வுகள், “தற்சார்பு இந்தியா” (Atmanirbhar Bharat) கொள்கைக்கும் உலகளாவிய ஒத்துழைப்பிற்கும் இடையிலான ஒரு சரியான சமநிலை. தனது தேச நலனில் சமரசம் செய்யாமல், சர்வதேச வர்த்தகப் போட்டியில் இந்தியா ஒரு முக்கிய இடத்தைப் பிடிப்பதற்கான தொடக்கமாக இது அமையும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.