“நான் செவ்வாய் கிரகத்தில்தான் சாக விரும்புகிறேன்,” என்று சும்மா ஒரு பேச்சுக்குச் சொல்லாமல், அதற்காகவே ‘ஸ்பேஸ் எக்ஸ்’ (SpaceX) நிறுவனத்தைத் தொடங்கியவர் எலான் மஸ்க். 2050-க்குள் செவ்வாயில் ஒரு நகரத்தையே உருவாக்குவேன் என்று சூளுரைத்தவர்.
ஆனால், இப்போது 2026-ல் கதை மாறியிருக்கிறது. “செவ்வாய் அப்புறம் பார்த்துக்கலாம்… இப்போதைக்கு நிலா தான் டார்கெட்,” என்று தனது லட்சியத்தைக் கொஞ்சம் குறைத்துக்கொண்டிருக்கிறார் (Clips Ambition) மஸ்க்.
திடீர் மாற்றம் ஏன்? செவ்வாய் கிரகக் குடியேற்றம் (Mars Colonization) என்பது நினைத்ததை விடக் கடினமானது என்பதை மஸ்க் இப்போது ஒப்புக்கொண்டுள்ளார்.
- தூரம் மற்றும் ஆபத்து: பூமிக்கும் செவ்வாய்க்கும் உள்ள தூரத்தைக் கடக்கக் குறைந்தது 6 மாதங்கள் ஆகும். இடையில் விண்வெளி கதிர்வீச்சு (Radiation) மற்றும் உடல்நலப் பாதிப்புகள் அதிகம்.
- செலவு: செவ்வாயில் ஒரு நகரத்தை உருவாக்கத் தேவைப்படும் டிரில்லியன் டாலர் பட்ஜெட் தற்போதைக்குச் சாத்தியமில்லை.
- நாசா (NASA) அழுத்தம்: நாசாவின் ‘ஆர்டெமிஸ்’ (Artemis) திட்டத்தின்படி, முதலில் நிலாவில் மனிதர்களைத் தரையிறக்க வேண்டும். அதற்குத் தான் முன்னுரிமை.
புதிய திட்டம் என்ன? – ‘மூன் பேஸ்’ (Moon Base): “செவ்வாய்க்குச் செல்வதற்கு முன், நிலாவில் ஒரு நிரந்தரத் தளத்தை (Permanent Base) அமைப்பதே சிறந்தது,” என்று மஸ்க் முடிவு செய்துள்ளார்.
- பயிற்சிக் களம்: நிலா அருகில் இருக்கிறது (வெறும் 3 நாட்கள் பயணம்). அங்கு மனிதர்கள் தங்கி வாழ்ந்து பழகினால், அந்த அனுபவத்தை வைத்துக்கொண்டு செவ்வாய்க்குச் செல்லலாம்.
- ஸ்டார்ஷிப் (Starship): இதற்காக உருவாக்கப்பட்ட உலகின் மிகப் பெரிய ராக்கெட்டான ‘ஸ்டார்ஷிப்’, இனி நிலாவை நோக்கித் திரும்பும். நிலாவில் ஒரு “மூன் வில்லேஜ்” (Moon Village) அமைப்பதே இப்போதைய அவசரத் திட்டம்.
கனவு கலைந்ததா? இல்லை, தள்ளிப்போயிருக்கிறது. “மனித இனம் பல கிரகங்களில் வாழ வேண்டும் (Multi-planetary species),” என்ற அவரது முழக்கம் அப்படியேதான் இருக்கிறது. ஆனால், “நேராகப் பத்தாவது மாடிக்குத் தாவாமல், முதல் மாடியில் (நிலா) நின்றுவிட்டுப் போவோம்,” என்ற ரியாலிட்டி அவருக்குப் புரிந்துவிட்டது.
முடிவு: செவ்வாய் கிரகத்தில் விவசாயம் செய்ய ஆசைப்பட்ட மஸ்க், இப்போது நிலாவில் டெண்ட் அடிக்கத் தயாராகிவிட்டார். எது எப்படியோ, விண்வெளிப் பயணம் சாமானியர்களுக்கும் சாத்தியமானால் சரிதான்!