“நீங்கல்லாம் கண்டதுக்கும் செலவு பண்றீங்க… அதான் காசு நிக்கல. அந்தக்காலத்துல நாங்க சிக்கனமா இருந்துதான் வீடு கட்டினோம்,” என்று உங்கள் அப்பா அல்லது உறவினர் யாராவது அட்வைஸ் செய்திருக்கிறார்களா? அதைக் கேட்கும்போது உங்களுக்குத் தலையில் அடித்துக்கொள்ள வேண்டும் போலத் தோன்றுகிறதா?
கவலைப்படாதீர்கள், நீங்கள் மட்டும் அப்படி நினைக்கவில்லை. உலகம் முழுவதும் உள்ள இன்றைய இளைஞர்கள் (Gen Z & Millennials) எதிர்கொள்ளும் இந்த எரிச்சலூட்டும் விஷயத்திற்குப் பெயர்தான் ‘எகனாமிக் கேஸ்லைட்டிங்‘ (Economic Gaslighting).
உண்மையான பொருளாதாரச் சிக்கல்களை மறைத்துவிட்டு, “நீ சரியா உழைக்கல, நீ சரியா சேமிக்கல,” என்று தனிநபர் மீது பழியைப் போடுவதுதான் இதன் அர்த்தம்.
கணக்கு இடிக்கிறதே பாஸ்!
பெரியவர்கள் சொல்லும் அட்வைஸில் இருக்கும் மிகப்பெரிய ஓட்டை, ‘பணவீக்கம்‘ (Inflation).
- 1990-களில் ஒருவரின் மாதச் சம்பளம் 5,000 ரூபாய் என்றால், ஒரு வீட்டின் விலை 2 லட்சமாக இருந்தது. அதாவது, 3 முதல் 4 வருட சம்பளத்தில் ஒரு வீட்டை வாங்கிவிடலாம்.
- ஆனால் 2026-ல்? ஒரு ஐடி ஊழியரின் சம்பளம் 50,000 ரூபாய் என்றாலும், சென்னை போன்ற நகரங்களில் ஒரு அபார்ட்மெண்ட் விலை 80 லட்சம் முதல் 1 கோடி வரை விற்கிறது.
- கணக்குப்போட்டுப் பார்த்தால், சாப்பிடாமல் சேமித்தாலும் ஒரு வீட்டை வாங்க 20 வருடங்கள் ஆகும். இந்த உண்மையை மறந்துவிட்டு, “சிக்கனமா இரு” என்று சொல்வதுதான் இளைஞர்களைக் கோபப்படுத்துகிறது.
நொறுங்கும் கனவுகள்:
“படித்து முடித்து, வேலைக்குச் சென்று, சொந்த வீடு வாங்கி செட்டில் ஆவது,” என்ற நடுத்தர வர்க்கக் கனவு (The Middle-Class Dream) இன்று கணித ரீதியாகவே பலருக்குச் சாத்தியமில்லாததாகிவிட்டது.
- இதனால் ஏற்படும் விரக்தியில்தான், இளைஞர்கள் ‘டூம் ஸ்பெண்டிங்’ (Doom Spending) பக்கம் திரும்புகிறார்கள்.
- “எப்படியும் வீடு வாங்க முடியாது, கார் வாங்க முடியாது… கையில இருக்கிற காசுக்கு நல்லா சாப்பிட்டு, ஊர் சுத்திட்டுப் போவோம்,” என்ற மனநிலைக்கு அவர்கள் தள்ளப்படுகிறார்கள்.
பெரியவர்கள் புரிந்துகொள்வார்களா?
“நாங்க எவ்ளோ கஷ்டப்பட்டோம் தெரியுமா?” என்று அவர்கள் சொல்வது உண்மைதான். ஆனால், அவர்கள் காலத்தில் ‘வாய்ப்புகள்’ இருந்தன; விலையேற்றம் இவ்வளவு கொடூரமாக இல்லை.
இன்று ஒரு டீ 20 ரூபாய், ஒரு லிட்டர் பெட்ரோல் 100 ரூபாயைத் தாண்டிவிட்டது. ஆனால் சம்பளம் மட்டும் ஆமை வேகத்தில் ஏறுகிறது.
முடிவு:
அடுத்த முறை யாராவது, “வெளியே சாப்பிடுவதைக் குறைத்தால் வீடு வாங்கலாம்,” என்று சொன்னால், அவர்களுக்கு ஒரு கால்குலேட்டரைப் பரிசாகக் கொடுங்கள். பிரச்சனை நம் செலவில் இல்லை; எகிறிப்போன இந்த பொருளாதார அமைப்பில் இருக்கிறது!
