“ஹோம்வொர்க் செய்ய AI-யா?” என்று கேட்ட காலம் போய், இப்போது “AI-யே வாத்தியாரா?” என்று கேட்கும் அளவுக்குத் தொழில்நுட்பம் வளர்ந்துவிட்டது. சாட்ஜிபிடி (ChatGPT) போன்ற சாதாரண சாட்போட்களைத் தாண்டி, கல்வித்துறையில் இப்போது ‘மல்டி லேயர்டு AI’ (Multi-layered AI) என்ற புதிய அவதாரம் களம் இறங்கியுள்ளது.
பள்ளிகள் மற்றும் பல்கலைக்கழகங்களில் மாணவர்களின் “கற்றல் வரைபடத்தை” (Learning Maps) உருவாக்கும் இந்தத் தொழில்நுட்பம், ஒரு தனிப்பட்ட டியூஷன் டீச்சரை விடச் சிறப்பாகச் செயல்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது.
இது வெறும் கருவி அல்ல… ஒரு குரு! (From Tools to Tutors)
இதுவரை AI என்பது நாம் கேட்கும் கேள்விக்குப் பதில் சொல்லும் ஒரு கருவியாக (Tool) மட்டுமே இருந்தது. ஆனால், இப்போது அது ஒரு ‘அகாடமிக் ஏஜென்ட்‘ (Academic Agent) ஆக மாறியுள்ளது.
எப்படி வேலை செய்கிறது?
வகுப்பறையில் 40 மாணவர்கள் இருந்தால், ஆசிரியரால் ஒவ்வொருவரையும் தனித்தனியாகக் கவனிக்க முடியாது. ஆனால் இந்த AI தளம், ஒவ்வொரு மாணவருக்கும் தனித்தனியாக ஒரு ‘கற்றல் வரைபடத்தை’ (Learning Map) உருவாக்குகிறது.
- வேகம் (Pace): ஒரு மாணவன் கணிதத்தை வேகமாகப் போடுகிறானா அல்லது மெதுவாகப் போடுகிறானா என்பதைக் கவனித்து, அதற்கேற்ப அடுத்த பாடத்தைக் கொடுக்கும்.
- உணர்ச்சிகள் (Emotional Cues): இதுதான் ஹைலைட்! மாணவன் பாடத்தைப் படிக்கும்போது சோர்வாக இருக்கிறானா, குழப்பத்தில் இருக்கிறானா, அல்லது ஆர்வமாக இருக்கிறானா என்பதை அவனது முகபாவனை மற்றும் பதிலளிக்கும் வேகத்தை வைத்து இது கண்டுபிடித்துவிடும்.
- உதாரணம்: மாணவன் சோர்வாக இருந்தால், “கொஞ்சம் பிரேக் எடுத்துக்கலாமா?” என்று கேட்கும். குழப்பமாக இருந்தால், அதே விஷயத்தை வேறு விதமாக, எளிமையாக விளக்கும்.
மனதைப் படிக்கும் மாயாஜாலம்!
“டீச்சர் திட்டுவாங்களோ?” என்ற பயம் மாணவர்களுக்கு இதில் இருக்காது. ஒரு பாடம் புரியவில்லை என்றால், 100 முறை கேட்டாலும் இந்த AI கோபப்படாமல், 100 விதமான உதாரணங்களுடன் விளக்கும்.
முக்கியமாக, மாணவர்களின் பங்கேற்பு (Participation) எப்படி இருக்கிறது என்பதை இது துல்லியமாக அளவிடுகிறது.
- “நேற்று நீங்க ரொம்ப ஆக்டிவ்வா இருந்தீங்க… இன்னைக்கு ஏன் டல்லா இருக்கீங்க?” என்று ஒரு நண்பனைப் போல இது நலம் விசாரிக்கும் அளவுக்கு வளர்ந்துள்ளது.
கல்வி நிறுவனங்களின் ‘ஸ்மார்ட்’ மூவ்!
மேலைநாடுகளில் உள்ள பல பல்கலைக்கழகங்கள் இந்த முறையை ஏற்கனவே அமல்படுத்திவிட்டன. இந்தியாவில் உள்ள சில சர்வதேசப் பள்ளிகளும் (International Schools) இப்போது இந்தத் தொழில்நுட்பத்தைக் கையில் எடுத்துள்ளன.
“ஒவ்வொரு மாணவனும் தனித்துவமானவன். அவனுக்கெனத் தனிப்பாதை (Unique Path) தேவை,” என்ற சித்தாந்தத்தை இந்த AI சாத்தியமாக்கியுள்ளது.
பிளஸ் (Plus):
- தனிப்பட்ட கவனம்: வகுப்பில் பின்வரிசையில் அமரும் மாணவன் கூட, இதில் முதல் மாணவனாக வர முடியும்.
- பயமில்லா கற்றல்: கூச்ச சுபாவம் உள்ள மாணவர்கள், சந்தேகங்களைக் கேட்கத் தயங்க மாட்டார்கள்.
மைனஸ் (Minus):
- மனிதத் தொடர்பு: ஆசிரியருக்கும் மாணவருக்கும் உள்ள அந்த உணர்வுப்பூர்வமான பந்தம் (Human Touch) குறைந்துவிடும் ஆபத்து உள்ளது.
- பிரைவசி (Privacy): மாணவர்களின் முகபாவனைகள் மற்றும் உணர்ச்சிகளைக் கண்காணிப்பது, அவர்களின் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தைப் பாதிக்குமா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.
மொத்தத்தில்:
கரும்பலகையில் (Blackboard) சாக்பீஸ் வைத்து எழுதிய காலம் மாறி, இப்போது கணினித் திரையில் கற்கும் காலம் வந்துவிட்டது. இனி வருங்காலத்தில், “உங்க பையனுக்கு டியூஷன் டீச்சர் தேவையா?” என்று கேட்டால், “இல்லங்க… அவனுக்குத்தான் பர்சனல் AI ஏஜென்ட் இருக்கே!” என்று பெற்றோர் சொல்லும் நாள் வெகு தொலைவில் இல்லை!
Verdict: இது ஆசிரியர் வேலைக்கு ஆப்பு அல்ல; மாணவர்களின் மூளைக்கு ஒரு ‘ஸ்மார்ட்’ பூஸ்ட்!