நம்மில் பலருக்கும் சும்மா இருக்கும்போது அல்லது பேருந்தில் பயணம் செய்யும்போது பகல் கனவு காணும் பழக்கம் இருக்கும். “லாட்டரி அடித்தால் என்ன செய்வோம்?”, “வருங்கால மனைவி எப்படி இருப்பார்?” என்று கற்பனை செய்வது இயல்புதான். ஆனால், அந்தக் கற்பனையே ஒரு போதை போல மாறி, நிஜ வாழ்க்கையை வாழ விடாமல் தடுத்தால்? அதுதான் ‘மேலடாப்டிவ் டேட்ரீமிங்’ (Maladaptive Daydreaming).
இது சாதாரண பகல் கனவு அல்ல: சாதாரண பகல் கனவு சில நிமிடங்களில் கலைந்துவிடும். ஆனால், மேலடாப்டிவ் டேட்ரீமிங் என்பது மணிக்கணக்கில் நீடிக்கும். இவர்கள் தங்களுக்குள் ஒரு தனி உலகத்தையே உருவாக்கி வைத்திருப்பார்கள். அதில் தாங்களே கதாநாயகனாகவோ அல்லது வேறு ஒரு கதாபாத்திரமாகவோ வாழ்வார்கள். சினிமா படங்களை விட மிகத் தெளிவான திரைக்கதை, வசனம், உணர்ச்சிகள் என அந்தக் கற்பனை உலகம் மிக விரிவாக இருக்கும்.
அறிகுறிகள் என்ன?
- தீவிரம்: கனவு காணும்போது நிஜ உலகத்தையே மறந்துவிடுவார்கள். முகத்தில் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துவது (சிரிப்பது, அழுவது), தனக்குத்தானே பேசிக்கொள்வது அல்லது அறைக்குள் முன்னும் பின்னும் நடப்பது (Pacing) இவர்களின் முக்கிய அடையாளம்.
- கட்டுப்பாடு இன்மை: “இன்னும் 5 நிமிடம் மட்டும்” என்று நினைப்பார்கள். ஆனால், அறியாமலே பல மணி நேரம் கடந்துவிடும்.
- நிஜ வாழ்க்கை பாதிப்பு: வேலை, படிப்பு, தூக்கம் மற்றும் சமூக உறவுகள் என அனைத்தும் இதனால் பாதிக்கப்படும். நிஜ மனிதர்களை விட, கற்பனை உலகக் கதாபாத்திரங்களுடனான உறவையே அதிகம் விரும்புவார்கள்.
ஏன் ஏற்படுகிறது? பெரும்பாலும் தனிமை, மன அழுத்தம், அல்லது கடந்த காலக் கசப்பான சம்பவங்களில் (Trauma) இருந்து தப்பிக்கவே மூளை இந்த வழியைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது. நிஜ வாழ்க்கை வலி தரும்போது, மூளை இன்பமான கற்பனை உலகில் அடைக்கலம் தேடுகிறது. நாளடைவில் இதுவே ஒரு போதைப் பழக்கம்போல மாறிவிடுகிறது.
மீள்வது எப்படி?
- தூண்டுகோலைக் கண்டறிதல் (Identify Triggers): தனிமை, சலிப்பு அல்லது குறிப்பிட்ட இசை (Music) உங்களைக் கனவு உலகிற்கு இழுத்துச் செல்கிறதா என்று கவனியுங்கள்.
- மைண்ட்ஃபுல்னெஸ் (Mindfulness): கனவுலகிற்குச் செல்லும்போது, உடனடியாகத் தற்காலச் சூழலுக்கு (Present Moment) மனதைத் திருப்புங்கள். “நான் இப்போது எங்கே இருக்கிறேன், என்ன செய்கிறேன்” என்று உங்களுக்கு நீங்களே சொல்லிக்கொள்ளுங்கள்.
- டைரி எழுதுதல்: உங்கள் கனவுகளை எழுதுவதன் மூலம், அது வெறும் கற்பனைதான் என்பதை மூளைக்குப் புரியவைக்கலாம்.
முடிவுரை: இது ஒரு மனநோய் அல்ல; ஆனால் கவனிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு நடத்தை ரீதியான சிக்கல். கற்பனை ரசிக்கத்தக்கதுதான்; ஆனால் அதுவே வாழ்க்கையாகிவிடக் கூடாது. நிஜத்தின் அழகை ரசிக்கப் பழகுவோம்!