மின்னம்பலம் மின்னம்பலம்
வெள்ளி, 14 டிச 2018

கனவு மெய்ப்பட - 6: நம் செயலே நம் அடையாளம்!

கனவு மெய்ப்பட - 6: நம் செயலே நம் அடையாளம்!

காம்கேர் கே. புவனேஸ்வரி

நம் ஒவ்வொருவருக்குமான உயரம் - குள்ளம், கறுப்பு - சிவப்பு, குண்டு - ஒல்லி போன்ற புற அடையாளங்கள் பெரும்பாலும் பொதுவானவை. நம் பெயர், படிப்பு, திறமை, வேலை, குணநலன்கள், பழக்கவழக்கங்கள், செயல்பாடுகள் போன்றவை ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தன்மை வாய்ந்தவை. அவையே நம்மை மற்றவர்களிடமிருந்து வித்தியாசப்படுத்துகிறது. நம் அடையாளமாகிறது.

இதுபோல ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் ஓர் அடையாளம். ஒரு நாட்டின் அடையாளமே அதன் கலாச்சாரமும் பண்பாடும்தான்.

அமெரிக்காவில் நம் அடையாளம்

அமெரிக்காவில் 12ஆம் வகுப்பு முடிந்ததும் கான்வகேஷன் நடக்கும். அந்த நிகழ்ச்சியின்போதுதான் பட்டம் அளித்து சிறப்பிப்பார்கள். அந்த விழாவுக்கு நடை, உடை, பாவனைகள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு ஒரு மாத காலம் பயிற்சி அளிப்பார்கள். உடை உடல் முழுவதையும் மூடியிருக்க வேண்டும். உடலின் மேல்பகுதியில் முன்போ, பின்போ தெரியும்படி இருக்கக் கூடாது. வெள்ளை நிறத்தில் இருக்க வேண்டும். காலில் எந்தவிதமான காலணி அணிந்திருக்க வேண்டும், எப்படி சபைக்கு நடந்து வர வேண்டும். என்றெல்லாம் பயிற்சி கொடுப்பார்கள்.

மூன்று வருடங்களுக்கு முன்னர் அமெரிக்காவில் செயின்ட் லூயிஸ் என்ற பகுதியில் உள்ள பிரபலமான பெண்கள் கிறிஸ்துவப் பள்ளியில் நடைபெற்ற கான்வகேஷனில் கலந்துகொள்ள வாய்ப்பு கிடைத்தது. என்ன ஒரு நேர்த்தி… விழாவில் கலந்துகொள்ளும் பெற்றோர் மற்றும் உறவினர்கள், நண்பர்களுக்கும் உடை கட்டுப்பாடு உண்டு. அவர்களும் என்ன உடை அணிந்து வர வேண்டும் என்று சொல்லி விடுகிறார்கள். ஒரு மாணவிக்கு எத்தனை பேர் பார்வையாளராக வர இருக்கிறார்கள் என்ற விவரத்தையும் முன்பே சொல்லிவிட வேண்டும். அவர்களுக்கான இருக்கைகளை அவரவர்கள் பெயருடனேயே முன்னேற்பாடு செய்து விடுவார்கள்.

பட்டமளிப்பு விழாவில் கலந்துகொண்ட மாணவிகள் அனைவரும் 17 வயது நிரம்பியவர்கள். 12ஆம் வகுப்பு முடித்து கல்லூரிக்குச் செல்லக் காத்திருப்பவர்கள். இன்னிசை தவழ விழா இனிதே ஆரம்பித்து. ஒவ்வொரு மாணவியாக நம்மூர் கிறிஸ்துவத் திருமணங்களில் மணப்பெண் நடந்து வருவதைப் போல மெதுவாக அதே சமயம் கம்பீரமாக நடந்து சென்று மேடையில் அவர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இருக்கையில் அமர்கிறார்கள். ஒவ்வொருவரும் காலில் அணிந்திருக்கும் செருப்பு மட்டுமே தெரியும் வகையில் முழுநீள வெள்ளை உடை. வெள்ளை நிறச் செருப்பு. கைகளில் பூங்கொத்து. முகத்தில் பெருமிதச் சிரிப்பு என அசத்தலான கம்பீரமான ஏற்பாடு. பார்ப்பதற்கே பூரிப்பாக இருந்தது. அமெரிக்கர்கள் தங்கள் நாகரிகத்தை அற்புதமாக வெளிப்படுத்தி இருந்தார்கள்.

ஒவ்வொரு மாணவியாக வர, சட்டென ஒரு மாணவி சபையினரின் முழு கவனத்தையும் ஈர்த்தாள். ஆம். வெள்ளை நிறத்தில் அதே வெள்ளை நிறக் கற்கள் வைத்த புடவை. அதே பேட்டனில் பிளவுஸ். நெற்றியில் நெற்றிச் சுட்டி. காதிலும், கழுத்திலும், கையிலும் வெள்ளை நிற ஆபரணங்கள். கைகளில் சிவப்பு நிறப் பூங்கொத்து. கம்பீரமாக நடந்து சென்று மேடையில் அமர்ந்ததைப் பார்ப்பதற்கு இந்திரா காந்தியே நடந்து வருவதைப் போல இருந்தது.

நிகழ்ச்சி முழுவதும் அந்தப் பெண் அதே கம்பீரத்தோடு, முகத்தில் அடக்கமான புன்னகையோடு தன்னம்பிக்கையோடு காட்சி அளித்தாள். நிகழ்ச்சி முடிந்ததும் நிறைய அமெரிக்கர்கள் அந்தப் பெண்ணை அவளுடைய அனுமதியோடு புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டார்கள். ‘ஐ லவ் யுவர் டிரஸ்’, ‘ஐ லவ் யுவர் காஸ்ட்யூம்’, ‘ஐ லவ் இந்தியன் கல்சர்’ என்றெல்லாம் கூறிப் புகழ்ந்தார்கள். புகழ்ந்தவர்கள் அனைவரும் அமெரிக்கர்கள்.

என் சகோதரியின் பெண்தான் அவள்.

அவளைப் பெருமையாகப் பார்த்துப் பூரித்துக்கொண்டிருந்த எங்களையும் சேர்த்துப் புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டார்கள். ‘வி லவ் யுவர் ஃபேமிலி’ என்ற புகழாரம் வேறு. அயல்நாட்டினரும் வியக்கும் நம் கலாச்சாரம்தான் நம் அடையாளம்.

அமெரிக்கர்களுக்கு இடையில் அந்தப் பெண்ணின் வீர நடையையும், வெற்றிப் புன்னகையையும், தன்னம்பிக்கையுடன் இந்தியக் கலாச்சாரத்தை வெளிப்படுத்திய மேன்மையை நாம் போற்றியே ஆக வேண்டும்.

அமெரிக்கா சென்றால் அங்கு பெண்கள் மினி டிரஸ்தான் போடுவார்கள். ஆண்களோடு டேட்டிங் செய்வார்கள். இரவு நேர பார்ட்டிகள் இருக்கும். இப்படியெல்லாம் நாமாகவே கற்பனை செய்துகொண்டு உடை மாற்றம், பழக்க வழக்க மாற்றம் என மாற வேண்டிய அவசியமே இல்லை. நம்மை யாருமே அங்கு எதற்கும் வற்புறுத்துவதுமில்லை.

அமெரிக்காவில் நாம் நாமாக இருப்பதற்கு எந்தத் தடையும் இல்லை என்பதற்கு நம் இந்திய மாணவி புடவை அணிந்து கம்பீரமாக வந்ததே ஒரு சாட்சி.

அந்தப் பள்ளி ஆசிரியர்கள் எங்களிடம் பேசியதுதான் ஆச்சரியத்தின் உச்சக்கட்டம். “வெள்ளை உடை என்பது இந்தியர்களைப் பொறுத்தவரை கணவனை இழந்தவர்கள் அணியும் கலர். எனவே புடவை கட்ட விரும்பும் இந்திய மாணவிகளுக்கு மட்டும் மெல்லிய சந்தனக் கலரைத் தேர்ந்தெடுக்கலாம் எனப் பள்ளி நிர்வாகத்திடம் பேசி வருகிறோம்” என்றார்கள்.

இன்று இந்தியாவில் கணவனை இழந்தவர்களின் அடையாளமான வெள்ளைப் புடவை, பூ, பொட்டு இவற்றில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுவிட்டாலும் நமக்காக அமெரிக்கர்கள் பேசும்போது புல்லரிக்கிறது.

பிள்ளையாருக்குத் தோப்புக்கரணம் போடுவது, யோகா, ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்ற கான்செப்ட் முதலான இந்திய அடையாளங்களை அவர்கள் வியந்து பார்க்கிறார்கள். நாம் ஏதேதோ தவறான புரிதல்களால் நம் அடையாளங்களை துறந்துவிடத் துடிக்கிறோம்.

பாரதியின் அடையாளம்

டிசம்பர் 11ஆம் தேதி பாரதியாரின் 136ஆவது பிறந்த நாள். அவர் வாழ்ந்தபோது அவர் ஏற்படுத்திக்கொண்ட ‘கவிஞர், எழுத்தாளர், பத்திரிகையாசிரியர், விடுதலை வீரர், சமூக சீர்திருத்தவாதி’ போன்ற அடையாளங்களினால் அவரது நினைவினைப் போற்றும் வகையில் பாரதியார் நினைவுச் சின்னங்களாக எட்டயபுரத்தில் அவர் வாழ்ந்த இல்லம், சென்னை திருவல்லிக்கேணியில் அவர் வாழ்ந்த இல்லம், புதுச்சேரியில் அவர் வாழ்ந்த இல்லம் போன்றவை நினைவு இல்லங்களாகப் போற்றப்பட்டு வருகின்றன.

தமிழ் மொழி மீதான பாரதியின் காதலும் பிற மொழிகள் மீதான ஆர்வமும் அவருடைய மிக முக்கிய அடையாளமாக இருந்தாலும், பாரதியாரின் தைரியம்தான் அவருடைய மாபெரும் அடையாளம்.

காந்தி சென்னைக்கு வந்திருந்தபோது அவரைச் சந்தித்த பாரதி, “மிஸ்டர் காந்தி! கடற்கரையில் நாளை பேசுகிறேன். நீங்கள் தலைமை வகிக்க வர வேண்டும்” என்று கேட்டுக்கொண்டபோது, “கூட்டத்தை மறு நாளுக்கு மாற்ற முடியுமா?” என்று கேட்டார் காந்தி. “அது முடியாது. நீங்கள் ஆரம்பிக்கப்போகும் இயக்கத்துக்கு என்னுடைய ஆசி” என்று சொல்லிவிட்டு வெளியேறிய பாரதியைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தார் காந்தி. பிறகு, “இவரைப் பத்திரமாகப் பாதுகாக்க வேண்டும்” என்று அருகில் இருந்தவர்களிடம் கூறினார்.

ஒரு பெண்ணைத் தன் குருவாக ஏற்றுக்கொண்டு மரியாதை அளித்து பெண் விடுதலைக்காகக் குரல்கொடுக்க ஆரம்பித்த பெருந்தன்மை மிக்க உயரிய குணமும் பாரதிக்கான அடையாளமாயின.

ஒரு முறை பாரதியார் சகோதரி நிவேதிதாவைச் சந்தித்தபோது, உங்கள் மனைவியை அழைத்து வரவில்லையா என பாரதியாரைக் கேட்டுள்ளார். அதற்கு பாரதியார், எங்கள் சமுதாய வழக்கப்படி மனைவியை வெளியில் எங்கும் அழைத்துச் செல்வதில்லை எனக் குறிப்பிட்டார். தனது மனைவிக்கு அரசியல் குறித்து எதுவும் தெரியாது என்றும் கூறினார்.

இதைக் கேட்ட சகோதரி நிவேதிதா வருத்தத்துடன் பாரதியாரிடம், ‘உங்கள் மனைவிக்கே நீங்கள் சம உரிமையும், விடுதலையும் கொடுப்பதில்லை. இந்த நிலையில், நீங்கள் நாட்டுக்கு எவ்வாறு விடுதலை பெற்றுத்தரப் போகிறீர்கள்’ என்று கேட்டார். இந்த உரையாடல்தான் பாரதியாருக்குப் பெண்களைப் பற்றிய சிந்தனையை மாற்றி, பெண்ணுரிமைக்காகப் போராட தூண்டுகோலாக இருந்தது.

கனவு அல்ல, அடையாளம்

பாரதியாரின் பிறந்த நாளான டிசம்பர் 11ஆம் தேதி சேவாலயாவில் பாரதியார் விழா நடைபெற்றது. அதற்கு என்னை சிறப்பு விருந்தினராக அழைத்திருந்தார்கள்.

300க்கும் மேற்பட்ட மாணவ மாணவிகள். அவர்களை ஊக்கப்படுத்துவதற்காகப் பேச அழைக்கப்பட்ட எனக்கு மிக உற்சாகமான நாளாக அமைந்தது.

சென்னையில் பாக்கம் என்ற இடத்துக்கு அருகில் உள்ள கசுவா என்ற கிராமத்தில் இயங்கிவரும் சேவாலயா 1988ஆம் ஆண்டு முதல் ஆதரவற்ற குழந்தைகள், கைவிடப்பட்ட முதியோர்கள் இவற்றுடன் கரவை நின்றுபோன மாடுகளுக்கும் புகலிடம் கொடுத்துவருகிறது.

இதை நடத்தி வருபவர் ஐடி நிறுவனம் ஒன்றில் பணிபுரிந்து கொண்டிருக்கும்போதே அதைத் துறந்து இந்தச் சேவையில் தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்டார் (முரளிதரன்). இவரது மனைவியும் இதற்கு முழு ஆதரவு (புவனேஸ்வரி முரளிதரன்).

அவர்களின் சேவையை நான் பாராட்டியபோது அவர்கள், “சேவாலயா எங்கள் கனவு” என்றார்கள். நான் அதைச் சற்று மாற்றி “சேவாலயா உங்கள் அடையாளம்” என்றேன்.

ஆம். ஏதோ பிறந்தோம், வளர்ந்தோம் என்றில்லாமல் இந்த மண்ணில் ஆறறிவுள்ள மனிதராகப் பிறந்த நாம் ஒவ்வொருவரும் நமக்கான அடையாளத்தை மற்றவர்களுக்கு வழிகாட்டும் வகையில் இந்த உலகுக்கு விட்டுச் செல்ல வேண்டும்.

இப்படி அடையாளத்தை உருவாக்கப் பணம் வைத்திருக்க வேண்டாம். அறக்கட்டளை நடத்த வேண்டாம். கூட்டம் கூட்ட வேண்டாம். பெருமை பேச வேண்டாம். அடுத்தவரிடம் நன்கொடையும் கேட்க வேண்டாம். சின்னச் சின்னச் செயல்களில், நெகிழும் அன்பு உள்ளங்களில், பரிவான செயல்பாடுகளில் நமக்கான அடையாளம் தானாக உருவாகும்.

யோசிப்போம்!

(அடுத்த கட்டுரை அடுத்த வெள்ளியன்று)

(கட்டுரையாளர் : காம்கேர் கே. புவனேஸ்வரி காம்கேர் சாஃப்ட்வேர் பிரைவேட் லிமிடெட் என்னும் ஐடி நிறுவனத்தின் CEO. நிர்வாகி, தொழில்நுட்ப வல்லுநர், கிரியேடிவ் டைரக்டர், எழுத்தாளர், பதிப்பாளர், பத்திரிகையாளர், தன்னம்பிக்கைப் பேச்சாளர் எனப் பன்முகம் கொண்ட இவர் M.Sc., Computer Science மற்றும் M.B.A பட்டங்கள் பெற்றவர். Compcare Software Private Limited என்ற சாஃப்ட்வேர் தயாரிப்பு நிறுவனத்தின் CEO & MDஆகக் கடந்த 25 ஆண்டுக்கும் மேலாகச் செயல்பட்டு வருகிறார். தொழில்நுட்பம் மற்றும் வாழ்வியல் குறித்த 100க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்கள் எழுதியுள்ள இவரது சாஃப்ட்வேர் மற்றும் அனிமேஷன் தயாரிப்புகளும் தொழில்நுட்பப் புத்தகங்களும் பல பல்கலைக்கழகங்கள் சார்ந்த கல்லூரிகளில் பாடத்திட்டமாக உள்ளன. இவரைத் தொடர்புகொள்ள: [email protected])

முந்தைய பகுதிகள் :

நிம்மதியாக வாழ்கிறோமா?

பெண்களின் உடன்பிறந்த ‘கவச குண்டலம்’!

தடை உடைப்போம்… இலக்கை அடைவோம்…

நம் பலம் நம் கையில்தான்!

தினம் ஒரு கிழங்கு!

வெள்ளி, 14 டிச 2018

chevronLeft iconமுந்தையது
அடுத்ததுchevronRight icon