மின்னம்பலம் மின்னம்பலம்
பகல் 1, ஞாயிறு, 8 டிச 2019

சிறப்புக் கட்டுரை: கந்து வட்டிதான் தமிழ்த் திரையுலகை இயக்குகிறதா? - 3

சிறப்புக் கட்டுரை: கந்து வட்டிதான் தமிழ்த் திரையுலகை இயக்குகிறதா? - 3

கேபிள் சங்கர்

சாட்டிலைட், டிஜிட்டல், ஆடியோ, ஏரியா வியாபாரங்கள் என எந்தவிதமான வியாபாரத்துக்கு நிச்சயமில்லாத சின்னப் படத் தயாரிப்பாளர் ஒருவர் எதை வைத்துக் கடன் வாங்க முடியும்? ஆனால், இதெல்லாம் ஆகும் என்கிற நம்பிக்கையை ஏதோ ஒரு சின்னப் படம் கொடுத்த தைரியத்தில்தான் நம்ம படமும் அப்படி ஆகும் என்கிற நம்பிக்கையில் படமெடுக்கக் கிளம்புகிறார்கள். ஆனால், பெரும்பாலான சின்னப் படத் தயாரிப்பாளர்கள் மாட்டிக்கொள்வது அனுபவமில்லாத இயக்குநர்கள் மற்றும் டெக்னீஷியன்களிடம். ஒன்னார் ரூவால படத்த முடிச்சிட்டா, பிஸினஸ் பண்ணீரலாம் போன்ற அதீதப் பொய்களை எல்லாம் நம்பி அவருடைய பெருங்கனவான திரைப்படத் தயாரிப்பில் இறங்குவார், சொந்தப் பணத்தில்.

நண்பர் ஒருவருக்குச் சின்ன வயதிலிருந்து சினிமா ஆசை. வாழ்க்கை அவரைத் துரத்தியதில் ஆசையைவிட சர்வைவல்தான் முக்கியம் என்று புரிந்து போராடி ஊர் மிராசுதார் லெவலுக்கு வளர்ந்து சில கோடிகளுக்குச் சொந்தக்காரர் ஆனார். என்றாலும் ‘விடாது கருப்பான’ சினிமா ஆசை விடவேயில்லை. என்னிடம் வந்தார். சார், உங்க படம் பார்த்தேன் எனக்கு ரொம்பவும் பிடிச்சிருந்தது. எனக்கு அதுபோல ஒரு படம் பண்ணணும் என ஒரு பெரும் தொகைக்கான செக்கை என் முன்வைத்தார். “மொத்தம் எவ்வளவு வைத்திருக்கிறீர்கள்? ஏனென்றால் என் படத்துக்கான பட்ஜெட் மட்டுமே சுமார் ஒன்னரை கோடி வரும்” என்றேன். அதை ரெடி பண்ணிடலாம் என்றார். ஒருகணம் அவரைப் பார்த்தேன். கண்கள் பூராவும் பளபளவென சந்தோஷமாய் என்னிடம் செக்கைக் கொடுக்கத் தயாராக இருந்தார்.

“சார்.. நான் சொல்றேனு தப்பா நினைச்சிக்காதீங்க.. ஒன்னரை கோடி ரூபாய்க்கு படம் பண்ணா. பெரிய வியாபாரமெல்லாம் நிச்சயமில்லை. எல்லா வியாபாரத்தையும் நாமே விளம்பரப்படுத்தி வெளியிட்டாத்தான் வர வாய்ப்பு இருக்கு. அப்படின்னா அதுக்கு குறைந்தபட்சம் எழுபதிலிருந்து எண்பது லட்சமாவது தேவை. ஸோ... மொத்தமா ரெண்டரை கோடியில்லாமல் படம் பண்ண முடியாது” என்றேன். அவர் கண்களில் பளபளப்பு லேசாய் குறைந்ததுபோலத் தெரிந்தாலும், அதெல்லாம் பார்த்து பண்ணிரலாம்ங்க என்றார். இந்த செக்கை வாங்கிக்கங்க என்று கையில் வைத்து அழுத்திவிட்டு போனார்.

ஊருக்குப் போன மாத்திரத்தில் அவருடைய குலதெய்வக் கோயிலில் பூஜைக்கு ஏற்பாடு செய்தார். அவர் ஏற்கெனவே யாரையோ நம்பி கிட்டத்தட்ட முப்பது லட்ச ரூபாய் இழந்திருப்பது அங்கே போனபோதுதான் தெரியவந்தது. அந்த நஷ்டத்தைச் சரிக்கட்ட நிலத்தை அடகு வைத்து வாங்கிய கடனை இப்போதுதான் அடைத்து மீட்டிருக்கிறார்கள். அதை வைத்துத்தான் மீண்டும் படம் ஆரம்பிக்கவே முடிவெடுத்திருக்கிறார் என்பதும் தெரியவந்தது. நிச்சயம் படத்தின் பப்ளிசிட்டிக்காகவும் வெளியிடுவதற்காகவும் அவரிடம் பணம் இல்லை என்பது தெளிவாகியது. அப்படி அதற்காகப் பணம் தேட முயன்றால் மீண்டும் பெரும் கடனில் மூழ்க அதிக வாய்ப்பு என்பது அவரின் மனைவியின் பேச்சில் தெரிந்தது. பூஜை முடிந்தது. கிளம்பும்போது சென்னைக்கு வாங்க கொஞ்சம் பேசணும் என்றேன்.

வந்தார். “சார்.. சொல்றேன்னு தப்பா நினைச்சிக்காதீங்க... நாம ரஜினி, கமலை வெச்சி படம் பண்ணலை. நிச்சயம் ஒரு நாற்பது சதவிகிதமாவது கையில் காசு வரும்னு. நிறைய ரிஸ்க் நிறைஞ்ச தொழில். உங்க ஊருக்கு வந்தபோதுதான் தெரிஞ்சது உங்க நிலைமை. இந்த நிலைமையில நீங்க ப்ரொடியூஸ் பண்றது எல்லாம் ரொம்பவும் ரிஸ்க். கொஞ்சம் அங்க இங்க போனாலும் மொத்தமா எல்லோருக்கும் கஷ்டம். இன்னும் கொஞ்ச வருஷம் காத்திருப்போம். நீங்களும் உங்க கடனையெல்லாம் அடைச்சிட்டு கொஞம் நாள் நிம்மதியா இருங்க. வியாபாரத்தைப் பாருங்க. சினிமா எங்கேயும் போகாது. நானும் எங்கேயும் போக மாட்டேன். எல்லாம் போக ஒரு படம் பண்ணுற அளவுக்கு உங்ககிட்ட எக்ஸ்ட்ராவா பணம் ரெடியாகற வரைக்கும் காத்திருப்பதுதான் ஒரே வழி. வேற யாரும் இதை இப்படி உங்ககிட்ட சொல்லிட்டிருக்க மாட்டாங்க. எனக்கு மனசாட்சி இருக்கு. எனக்குப் பணத்தோட புரொடியூசர் வரலாம்; வராம போகலாம். ஆனா என் மனசறிஞ்சு உங்கள இக்கட்டுல மாட்டிவிடுறது நல்லதுக்கு இல்லை” என்று சொல்லி அவரின் செக்கைத் திரும்பக் கொடுத்தேன். கொஞ்ச நேரம் அவர் கவரையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.

“நீ சொல்றது புரியுது தம்பி.. என்ன ஒரு மூணு வருஷம் வேல மட்டும் பார்த்தேன்னா.. நிச்சயம் திரும்ப எழுந்து வந்துருவேன். கையில காசு கொடுத்து அதை நீ திரும்ப கொடுக்கும்போதே புரியுது இதுல இருக்குற ரிஸ்க் என்னான்னு. ஆனா, நான் நிச்சயம் படம் பண்ணுவேன். நீதான் அப்ப எனக்கு பண்ணித்தரணும் எவ்வளவு பெரிய ஆளானாலும் என்று சொல்லிவிட்டு... பாக்கெட்டில் கைவிட்டு சில ஆயிரம் ரூபாய் நோட்டுகளை எடுத்து என் கையில் வைத்து இதை அட்வான்ஸா வெச்சிக்கங்க..” என்று கிளம்பினார்.

அவர் இன்னமும் என்னிடம் தொடர்பில் இருக்கிறார். ஒவ்வொரு முறை பேசி முடிக்கும்போதும் அடுத்த வருஷம் ரெடியா இருங்க வந்திடறேன் என்றுதான் முடிப்பார். அவர் எடுக்கிறாரோ இல்லையோ... ஒரு நல்ல மனிதனைக் கடன் புதைக்குழியிலிருந்து காப்பாற்றிய சந்தோஷத்துடன் போனை வைப்பேன்.

(கட்டுரையாளர் பற்றிய குறிப்பு: கேபிள் சங்கர் எழுத்தாளர், திரைப்பட விமர்சகர், இயக்குநர். ‘சினிமா வியாபாரம்’ உள்ளிட்ட நூல்களின் ஆசிரியர். ‘தொட்டால் தொடரும்’ என்னும் படத்தை இயக்கியுள்ளார். இவரைத் தொடர்புகொள்ள: [email protected])

புதன், 13 டிச 2017

chevronLeft iconமுந்தையது
அடுத்ததுchevronRight icon