“குழந்தைங்க கேக்குறதெல்லாம் குடுத்து செல்லம் குடுத்து வளர்க்குறது ஒரு ரகம்னா, லேசா அடம் பிடிச்சாலும் ‘அடி வெளுத்துடுவேன்’னு மிரட்டி வளர்க்குறது இன்னொரு ரகம். ஆனா, இந்த ரெண்டுமே தப்புனு இப்போதைய மாடர்ன் உலகம் ‘ஜென்டில் பேரண்டிங்‘ (Gentle Parenting) பக்கமாத் திரும்புது. ஆனா இதுல இருக்குற மிகப்பெரிய சவாலே – குழந்தைங்க பெரிய அளவுல உணர்ச்சிவசப்பட்டு கத்தும்போது (Big Emotions), அவங்களோட உணர்வுகளையும் மதிச்சு, அதே சமயம் நம்மளோட கட்டுப்பாட்டையும் (Firm Boundaries) எப்படித் தளர்த்தாம இருக்குறதுங்கிறதுதான்!”
ஜென்டில் பேரண்டிங்னா குழந்தைங்க செய்யுற எல்லா தப்பையும் சகிச்சுக்கிட்டு போறது கிடையாது. அவங்களுக்கு அன்பு காட்டணும், அதே சமயம் ஒழுக்கத்தையும் (Discipline) கத்துக் குடுக்கணும். இந்த ரெண்டையும் சமநிலையில் கொண்டு செல்லும் ஒரு சூப்பர் பேரண்டிங் வித்தையைப் பற்றி இந்த பதிவில் பார்ப்போம்!
குழந்தைங்க ஏன் அடம் பிடிக்குறாங்க? (The Brain Science)
குழந்தைகளின் மூளையில் இருக்கும் ‘ப்ரீபிரண்டல் கார்டெக்ஸ்‘ (Prefrontal Cortex) எனப்படும் பகுதி முழுமையாக வளர்ச்சி அடைந்திருக்காது. இதுதான் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தும் பகுதி. அதனால்தான் ஒரு சாக்லேட் கிடைக்கவில்லை என்றாலும், உலகமே அழிந்தது போல அவர்கள் அழுது புரளுவார்கள். அது அவர்கள் வேணுமென்றே செய்யும் நாடகம் அல்ல, அவர்களது குட்டி மூளையால் அந்தப் பெரிய ஏமாற்றத்தைத் தாங்கிக்கொள்ள முடிவதில்லை.
அன்பாகவும் உறுதியாகவும் எல்லையை வகுக்கும் 3 ஃபார்முலா (Gentle Parenting)
குழந்தை ஒரு கடையில் தனக்கு வேண்டிய பொம்மை வேணும்னு அழுது அடம் பிடிக்கும்போது, நீங்கள் பயன்படுத்த வேண்டிய ‘3-படி ஃபார்முலா‘ (The 3-Step Formula):
1: உணர்வை அங்கீகரிப்பது (Validate the Emotion)
முதலில் குழந்தையின் உயரத்திற்கு உங்களது உடலை இறக்கி (Eye level), அவர்களின் கண்களைப் பார்த்துப் பேசுங்கள். அவர்களது கோபத்தை அல்லது ஏமாற்றத்தை வார்த்தைகளால் அங்கீகரியுங்கள்.
“உனக்கு இந்த பொம்மை ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு, இது கிடைக்காததுனால உனக்கு ரொம்பக் கோவமாவும் வருத்தமாவும் இருக்குன்னு எனக்குப் புரியுது…”
(இதன் மூலம் குழந்தை “அப்பா/அம்மா என் பக்க நியாயத்தைப் புரிஞ்சுக்கிட்டாங்க” என்ற நிம்மதிக்கு வரும்).
2: எல்லையை உறுதியாகக் கூறுவது (Hold the Boundary)
உணர்வைப் புரிந்துகொண்ட அடுத்த நொடியே, உங்களது எல்லையை மிகவும் மென்மையான, ஆனால் அதே சமயம் ‘மாற்ற முடியாத’ குரலில் சொல்ல வேண்டும்.
“…ஆனா, இன்னைக்கு நாம பொம்மை வாங்க வரல. அதனால கண்டிப்பா இதை இப்ப வாங்க முடியாது.”
இங்கே ‘நோ’ (No) சொன்னால் நோ தான்! குழந்தை அழுகிரதேன்னு மனசு மாறி வாங்கிக் குடுத்தீங்கன்னா, “அழுதால் எல்லாம் கிடைக்கும்”னு அவங்க மூளை பழகிடும்.
3: மாற்று வழியைக் காட்டுவது (Offer a Solution/Redirection)
அவர்களது அழுகையை நிறுத்த உடனடியாக வேறொரு திசைதிருப்பலை அல்லது மாற்று வழியை உருவாக்குங்கள்.
“நாம வீட்டுக்குப் போய் உன்னோட பழைய காரை வச்சு விளையாடலாமா, இல்லனா உனக்குக் கதை சொல்லட்டுமா? உன்னோட கோபத்தைக் குறைக்க என் கையை இறுக்கமா பிடிச்சுக்கோ அல்லது இந்தத் தலையணையை அடிச்சுக்கோ.”
பேரண்டிங் வகைகள் — ஒரு சுருக்கமான ஒப்பீடு
| அம்சம் (Parenting Style) | பாசமலர் பாணி (Permissive) | ராணுவ பாணி (Authoritarian) | ஜென்டில் பேரண்டிங் (Gentle) |
| குழந்தையின் உணர்வுகள் | அதிக முக்கியத்துவம் குடுக்கப்படும். | முற்றிலும் நிராகரிக்கப்படும் (“வாய் மூடல அடி விழும்”). | முழுமையாக மதிக்கப்படும் |
| கட்டுப்பாடுகள் / எல்லைகள் | எல்லைகளே இருக்காது (செல்லம் கெடுக்கும்). | கடுமையான, கொடுூரமான எல்லைகள் இருக்கும். | உறுதியான, அன்பான எல்லைகள் |
| குழந்தையின் நீண்டகால குணம் | சுயக்கட்டுப்பாடு இல்லாதவராக வளர்வர். | பயந்த சுபாவம் அல்லது அதிக கோபக்காரராக மாறுவர். | தன்னம்பிக்கை மற்றும் சுயக்கட்டுப்பாடு மிக்கவர். |
ஹேர் அண்ட் சைல்டு எக்ஸ்பர்ட்டின் ரகசிய டிப்ஸ் (Pro-Tips):
- குழந்தை அழும்போது நாம்தான் அமைதியா இருக்கணும் (Co-regulation): குழந்தை கத்தும்போது நாமும் சேர்ந்து கத்தினால், அது எரியுற தீயில எண்ணெயை ஊத்துற மாதிரி. அவங்களோட ‘நெகட்டிவ் எனர்ஜியை’ உங்களது ‘பாசிட்டிவ் அமைதி’ மூலமாகத்தான் கட்டுப்படுத்த முடியும்.
- அழுகை ஒரு கெட்ட விஷயம் அல்ல: நாம் எல்லையை வகுத்த பிறகு குழந்தை அழுதால், “ஐயோ நம்ம ஜென்டில் பேரண்டிங் தோத்துடுச்சு” என நினைக்காதீங்க. அழுகை என்பது ஏமாற்றத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு வடிகால். அழட்டும், ஆனால் எல்லை மாறக் கூடாது!
நன்றி: ஸ்ரீவித்யா மாரியப்பன், எழுத்தாளர் மற்றும் தொடர்பாடல் நிபுணர்
