மின்னம்பலம் மின்னம்பலம்
சனி, 13 ஜன 2018

விமர்சனம்: தானா சேர்ந்த கூட்டம்

விமர்சனம்: தானா சேர்ந்த கூட்டம்

1987ஆம் ஆண்டு மார்ச் 17ஆம் தேதி மும்பை பத்திரிகை ஒன்றில் ‘புத்திசாலி அதிகாரிகள் தேவை’ என்ற விளம்பரம் வெளிவந்தது. அப்போது வேலைக்காக வந்த 26 பேரை அதிகாரிகளாக மான் சிங் என்பவர் தேர்வு செய்தார். மார்ச் 19ஆம் தேதி சோதனை ஒன்றுக்குச் செல்லப்போவதாகக் கூறி அவர்களுக்குத் தெரியாமலே மும்பையில் உள்ள திரிபுவன்தாஸ் பிம்ஜி பவேரி அண்ட் சன்ஸ் என்ற மிகப் பெரிய நகைக்கடையில் 30 முதல் 35 லட்ச ரூபாய் மதிப்பிலான நகைகளைக் கொள்ளையடித்துத் தப்பி சென்றான் ஒருவன்.

இந்தச் சம்பவத்தைப் பின்னணியாக வைத்து 2013ஆம் ஆண்டில் அக்ஷய் குமார், காஜல் அகர்வால் நடிப்பில் நீரஜ் பாண்டே இயக்கி, இந்தியில் ஸ்பெஷல் 26 என்ற படம் வெளிவந்தது. அந்தப் படத்தின் ரீமேக்தான் ‘தானா சேர்ந்த கூட்டம்’.

80களின் பிற்பகுதியில் நடக்கிறது கதை. வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் உச்சக்கட்டத்தில் இருக்கும் காலகட்டத்தில் சூர்யா மற்றும் அவரது நண்பர்களுக்குச் செல்லும் இடங்களில் எல்லாம் லஞ்சம் கேட்பதால் வேலை கிடைக்காமல் சுற்றித் திரிகிறார்கள். சூர்யா நண்பனாக வரும் கலையரசன் விரக்தியில் தற்கொலை செய்துகொள்கிறார். சிபிஐ அதிகாரியாக வேண்டுமென நினைக்கும் சூர்யாவுக்கும் உயரதிகாரி சுரேஷ் மேனனால் அந்த வேலை கிடைக்காமல் போகிறது. இதனால், ஆத்திரமடையும் சூர்யா, ரம்யா கிருஷ்ணன், செந்தில், சத்யன், கீர்த்தி சுரேஷ் ஆகியோரைச் சேர்த்துக்கொண்டு சிபிஐ அதிகாரிகளைப் போல நடித்து, போலிச் சோதனைகளை நடத்திப் பணத்தைத் திருடுகிறார். இதைச் செய்வது யார் எனக் கண்டுபிடிக்க முயல்கிறார்கள் சிபிஐ அதிகாரிகளான கார்த்திக் மற்றும் சுரேஷ் மேனன் கூட்டணி. திருடிய பணத்தை சூர்யா என்ன செய்கிறார், சிபிஐயால் இதைக் கண்டுபிடிக்க முடிந்ததா என்பது மீதிக் கதை.

படம் முழுக்க சூர்யா ரொம்பவும் ஃப்ரஷ்ஷாக இருக்கிறார். அவரே படம் முழுவதையும் ஆக்கிரமித்துள்ளார். சூர்யாவின் பாடி லாங்குவேஜ், ஸ்டைல் என அனைத்தும் மீண்டும் ஒருமுறை நமக்கு அயன் படத்தை ஞாபகப்படுத்துகின்றன. ஆக் ஷன், நடனம், காமெடி என இந்தப் படத்தில் புது உத்வேகத்துடன் தோன்றியிருக்கிறார். சூர்யாவுக்கு ஜோடியாக வரும் நாயகி கீர்த்தி் சுரேஷ் துண்டு துண்டாக ஆங்காங்கே வந்து போகிறார்.

ரம்யா கிருஷ்ணன், சுரேஷ் மேனன், செந்தில், தம்பி ராமையா, சத்யன், சிவஷங்கர் ஆகியோருக்கு இது குறிப்பிடத்தக்க படமாக அமையும். ரம்யா கிருஷ்ணன் தன் நடிப்பு மட்டுமல்லாமல் காமெடியிலும் சிறப்பாகத் தன் பங்களிப்பைத் தந்திருக்கிறார். ஆனால், நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு திரையில் வரும் கார்த்திக், பெரிய அளவில் சோபிக்கவில்லை.

வேலையில்லாமல் நிற்கும் இளைஞர்களின் நிலையையும் அதற்கு பின்னணியில் இருக்கும் நேர்மையற்ற அதிகாரிகள் மற்றும் லஞ்சம் கேட்கும் முறைகேட்டையும் தோலுரித்துக் காட்டியுள்ளார் இயக்குநர். லாஜிக் எதையும் பார்க்காமல் விறுவிறுப்பாகப் படத்தை நகர்த்த வேண்டுமென்பதை மட்டுமே மனதில் வைத்து திரைக்கதையை உருவாக்கியிருக்கிறார். விறுவிறுப்பு என்னும் இலக்கில் பெருமளவில் வெற்றியடைந்திருக்கிறார். எனினும் இரண்டாவது பாதியில் கார்த்திக்கை பெரிய பின்னணியுடன் அறிமுகப்படுத்திவிட்டு, அதற்கேற்பப் படத்தைக் கொண்டு செல்லாமல் சொதப்பலாக முடித்திருக்கிறார்.

சிபிஐ அதிகாரிகளைப் போல வேடமிட்டு ஒன்றிரண்டு போலி சோதனைகளை நடத்தி, அதைக் காவல் துறையும் சிபிஐயும் கண்டுபிடித்ததும் படம், ஒரு இடத்தில் முடங்கிவிடுகிறது. இதில் ஈடுபட்டவருடைய வீடும் தொலைப்பேசி எண்ணும் தெரிந்த பிறகும் சிபிஐ அதை வேடிக்கை பார்ப்பது, அடுத்த போலி சோதனைக்கு ஒத்துழைப்பது எனத் தொடர்ந்து நம்பமுடியாத காட்சிகள் வருகின்றன. டெரரான அதிகாரியாக வரும் கார்த்திக், நடந்துகொண்டே சில யோசனைகளைச் சொல்கிறார். ஏதோ திட்டமிட்டு, கதாநாயகனின் கும்பலைப் பிடிக்கப்போகிறார் என்று பார்த்தால் அப்படி ஏதும் இல்லை.

படத்தின் உச்சக்கட்டக் காட்சி, அதாவது 1987இல் நகைக்கடையில் போலி அதிகாரியாக நடித்து நகைகளைத் திருடிய காட்சி எந்தப் பரபரப்பும் இல்லாமல் செல்கிறது. நகைக்கடையிலிருந்து பாதுகாப்பாக நகையை எடுத்துச்செல்லும் போலீஸ்காரர் நாயகனின் ஆளாக மாறிவிடுவது, கடைசியில் சிபிஐ அதிகாரியை போலீஸ்காரர்களே சுடுவது, டெரர் அதிகாரியான கார்த்திக், சிபிஐயை இவ்வளவு நாளாக ஏமாற்றிக்கொண்டிருந்த நபருக்கே வேலைவாங்கித் தருவதாகச் சொல்வது என 80களில் எடுக்கப்பட்ட படத்தைப் போலவே முடிகிறது ‘தானா சேர்ந்த கூட்டம்’. இதற்கு நடுவில் ‘நான் வெறும் ஆம்பள இல்லை, ஆம்பள சிங்கம்’, ‘இது சேர்த்த கூட்டம் இல்ல, தானா சேர்ந்த கூட்டம்’ என பஞ்ச் வசனங்கள் படத்தோடு ஒட்டாமல் சலிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன.

அனிருத்தின் இசையில் ‘சொடக்கு மேல’, ‘ஒரு பட்டாம் பூச்சியாம்’ பாடல்கள் இந்த ஆண்டின் ஹிட் பாடல்கள் பட்டியலில் ஏற்கனவே இடம்பெற்று விட்டன. அதற்கேற்றாற்போல் ஒளிப்பதிவில் பாடல்களும் காட்சிகளும் கலர்ஃபுல்லாக, துல்லியமாக உள்ளன. கலை இயக்குநர் கரணின் பணியைப் பாராட்ட வேண்டும். நாளிதழ்கள், கடைகளில் விற்கும் லாட்டரி டிக்கெட்கள், அந்தக் கால வாகனங்கள் என எண்பதுகளை நெருடாமல் கண்முன் கொண்டுவருகிறார். அதிலும் எண்பதுகளின் சென்னை மவுன்ட் ரோட்டை திரையில் கொண்டுவந்திருப்பது அட்டகாசம்.

இரண்டரை மணி நேரப் படத்தைக் குடும்பத்துடன் அமர்ந்து ரசித்துப் பார்க்கலாம் என்றாலும் திரைக்கதையில் சில லாஜிக் மீறல்களும் குழப்பங்களும் இல்லாமல் இருந்திருந்தால் இது பெரிதும் கவர்ந்திருக்கும்.

சனி, 13 ஜன 2018

chevronLeft iconமுந்தையது
அடுத்ததுchevronRight icon